Stare zdjęcia z Festung Breslau

Prawie trzymiesięczne oblężenie Wrocławia zamieniło to piękne śląskie miasto w stertę dymiącego gruzu. 6 maja 1945 roku, w dniu podpisania kapitulacji przez gen. Niehoffa, w mieście z dawnych mieszkańców miasta pozostawała już tylko garstka uchodźców, jeńców i inwalidów. Według danych przytoczonych przez Normana Daviesa w książce Mikrokosmos straty wśród niemieckich żołnierzy przekraczały 60% stanu i wynosiły 6 tys. zabitych oraz 23 tys. rannych żołnierzy. W mieście zginęło od 10 do 80 tys. cywilów, w tym 3 tys. na skutek samobójstw. Straty wśród Armii Czerwonej ocenia się na 65 tys. żołnierzy, w tym 8 tys. zabitych. Tego dnia ciężko było sobie wyobrazić dalszą przyszłość miasta. W pewnym sensie, symbolicznie, tego dnia umarł Breslau, a narodził się Wrocław.

Czerwonoarmiści na barykadach, okolice ul. Powstańców Śląskich

Sowieckie działo samobieżne ISU-152 i czołg T-34 na ulicach Wrocławia

Żołnierze Armii Czerwonej, prawdopodobnie al. Hallera

Walki o Wrocław, al. Wiśniowa, w tle wieża ciśnień Borek

Żołnierze niemieccy prowadzą ostrzał ze stanowisk ukrytych w budynkach

Zbiórka darów od mieszkańców Wrocławia, wykorzystywanych przy obronie miasta

Bateria armatohaubic MŁ-20 (152 mm) podczas ostrzału Breslau

Armata dywizyjna ZiS-3 (76 mm) na ul. Powstańców Śląskich

Moździerz 120 mm, prawdopodobnie ul. Krakowska

Barykada Festung Breslau na ul. Gajowickiej

Żołnierze Armii Czerwonej i haubica 122 mm

Ostrzał prowadzony przez wyrzutnie BM-31 tzw. Katiusze

Festung Breslau był szturmowany przez żołnierzy 1. Frontu Ukraińskiego

Żołnierze Armii Czerwonej szturmują miasto

Zniszczony czołg Pz.Kpfw.IV, gdzieś na przedpolach Wrocławia

Szczątki zestrzelonego samolotu Ju-52 przy pl. Powstańców Śląskich, budynek Tauronu

Czerwonoarmiści w walkach o Festung Breslau, jeden z żołnierzy strzela z karabinu przeciwpancernego PTRS-41

Żołnierze 309. dywizji w walkach o Wrocław

Walki o Wrocław, ul. Drukarska

Saperzy przedzierają się pod ostrzałem, ul. Powstańców Śląskich

Ten sam moment, ale uchwycony z okna budynku, żołnierze osłaniają saperów

Okolice zajezdni tramwajowej przy ul. Powstańców Śląskich, w tle zniszczone wrocławskie tramwaje

Sowiecki żołnierz, w tle wieża kościoła św. Augustyna

Kolumna wojsk niemieckich, na pierwszym planie lekki ciągnik Sd.Kfz. 10

Żołnierz Armii Czerwonej gra na pianinie w jednym ze zrujnowanych domów

To samo pomieszczenie co powyżej, walki o Festung Breslau w zniszczonych domach

Sowieccy żołnierze wraz z haubicą 122 mm na ul. Drukarskiej

Żołnierze sowieccy na Moście Osobowickim, rzeka Odra

Sowieccy żołnierz rozdają chleb mieszkańcom Wrocławia

Zniszczony radziecki ciężki czołg IS-2 na ul. Legnickiej

Zniszczony Wrocław i góra sprzętu wyposażenia niemieckiego żołnierza, prawdopodobnie skrzyżowanie ul. Trzemeskiej z ul. Legnicką

Widok na morze ruin, ok. 70% budynków Wrocławia uległo zniszczeniu

Zdjęcia zostały pierwotnie skatalogowane i opisane na rosyjskim serwisie waralbum.ru.

Artykuł Stare zdjęcia z Festung Breslau – Tak sowieci zdobywali Wrocław! pochodzi z serwisu Eloblog.

Kampania wrześniowa z 1939 roku

Animowana mapa w formie GIFu przedstawia przebieg kampanii z 1939 roku dzień po dniu. Od 31 sierpnia, czyli dnia poprzedzającego wybuch wojny, aż do 13 października 1939 roku. Jest to już tydzień po symbolicznym zakończeniu kampanii wrześniowej, za które przyjmuje się kapitulację 6 października Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” gen. Franciszka Kleeberga. Były to oddziały, które stoczył bitwę pod Kockiem w dniach 2-6 października 1939 roku. Bitwę tę uznaje się powszechnie za ostatnią bitwę kampanii wrześniowej.

Kampania wrześniowa 1939 dzień po dniu – Autor: GrzegorzusLudi

Co ciekawe, w rejonie Tatr i Podhala są zaznaczone także oddziały słowackiej Armii Polowej „Bernolak”, które również brały udział wspólnie z wojskami III Rzeszy w ataku na Polskę. O tym wydarzeniu niestety często się zapomina. Choć ich rola z punktu widzenia militarnego była nieznacząca, to fakt pozostaje faktem. W zamian za wspólną agresję, po zakończeniu kampanii wrześniowej Słowacja otrzymała fragment terytorium Polski.

Mapa została pierwotnie umieszczona na Wikipedii. Jej autorem jest użytkownik o nicku GrzegorzusLudi. Jak sam pisze, mapa została opracowana własnoręcznie na podstawie dat zajęcia różnych miast oraz informacji o bitwach.

Artykuł Kampania wrześniowa 1939 dzień po dniu – Animowana mapa pochodzi z serwisu Eloblog.

Armia Czerwona wkracza do Polski

Zapraszam do oglądania pierwszego odcinka z serii filmów poświęconych pobytowi na terenie Polski wojsk Armii Radzieckiej. Dziś po ponad 20 latach od opuszczenia Polski przez ostatniego rosyjskiego żołnierza, odkrywamy sekrety ich obecności. Zaskakujące jest to, jak mało wiemy na ten temat, pomimo ponad 50 lat stacjonowania w Polsce. Pobyt Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej był przez cały okres objęty ścisłą tajemnicą. Sowieci niechętnie przekazywali informacje o swojej działalności w Polsce. Do tego stopnia, że o ich aktywności nie były informowane nawet najważniejsze organy państwowe.

Armia Czerwona wkracza do Polski – Propagandowa sowiecka gazeta z 21 września 1939 roku – Źródło: mi3ch.livejournal.com

Celem tego filmu, jak i każdej opowiadanej historii, nie jest kolejny sąd nad „ruskimi”, ale próba zrozumienia historii i sytuacji w jakiej znalazła się Polska. Próba zrozumienia nas samych i (a może i przede wszystkim) naszych sąsiadów oraz wyciągnięcie z tej historii lekcji na przyszłość.

Północna Grupa Wojsk Armii Radzieckiej

Pierwsze wkroczenie Armii Czerwonej we wrześniu 1939 roku było związane z podpisanym w sierpniu Paktem Ribbentrop-Mołotow. Wkroczenie miało charakter agresji, pomimo że ZSRR nie wypowiedziało Polsce oficjalnie wojny. Kolejne, to jest drugie wkroczenie, było związane z działaniami na froncie wschodnim. Pierwsze oddziały Armii Czerwonej przekroczyły dawne granice Polski na początku roku 1944. Ich przemarsz odbył się przez całe terytorium Polski, aż do całkowitego wyzwolenia spod niemieckiej okupacji, jednocześnie wprowadzająć własną sowiecką strefę wpływów. W czerwcu 1945 roku na bazie przebywających głównie na terenie Polski związków operacyjnych 2. Frontu Białoruskiego powołano Północną Grupę Wojsk Armii Czerwonej. Grupa została później przemianowana na Północną Grupę Wojsk Armii Radzieckiej, w skrócie PGWAR lub PGW. Szacuje się, że na początku PGW mogła liczyć nawet 600 tys. żołnierzy.

Początkowy skład PGW – Znaki nie przedstawiają lokalizacji, tylko strukturę wojsk

Pierwszy Dowódca PGW marszałek Konstanty Rokossowski

ZDJĘCIA

ahojMEDIA
www.ahojmedia.pl

BIBLIOGRAFIA

1. Wojska Radzieckie w Polsce 1939-1993 – Red. S. Dąbrowski, K. Jaworska, W.W. Szetelnicki
2. Mikrokosmos – N. Davies
3. Dolny Śląsk Monografia Historyczna – Red. Wojciecha Wrzesińskiego
4. http://militera.lib.ru/research/meltyukhov2/03.html

Archiwalne Zdjęcia

1. Sowieckie mapy frontów II wojny światowej
2. http://mi3ch.livejournal.com/3410835.html

Artykuł Armia Czerwona – Wojska Radzieckie w Polsce cz. 1 pochodzi z serwisu Eloblog.

Związek Radziecki czy Związek Sowiecki?

Określenie „sowiecki” wywodzi się od rosyjskiego słowa „sowiet” (cовет), czyli w tłumaczeniu na język polski „rada”. Pierwotnie termin ten odnosił się do lokalnych rad robotniczych, chłopskich i żołnierskich, które przejmowały władzę w Rosji po upadku monarchii. Przed wojną w II RP określenia „Sowieci”, „sowiecki” były popularne i powszechnie używane. Miały również swój bardzo negatywny wydźwięk, m.in. z powodu wojny polsko-bolszewickiej. Określenie „sowiecki” nie kojarzyło się więc z niczym dobrym. Po wojnie nowa władza Polski uważała, że trzeba zatrzeć złe wrażenia związane ze słowem „sowiecki” i zastąpić je jego polskim odpowiednikiem „radziecki”, które pochodziło od polskiego słowa „rada”. W ten sposób lansowano przez cały okres PRLu nową nazwę, która miała zmienić nastawienie do ZSRR, albo przynajmniej sprawić, żeby nazwa nie kojarzyła się tak bardzo negatywnie.

Sowieci, sowiecki, wywodzi się od rosyjskiego słowa „sowiet”, czyli „rada”

Niektórzy po dziś dzień uważają, że używając przymiotnika „radziecki” zamiast „sowiecki”, ulegamy wpływowi tej peerelowskiej propagandy i jakoby zgadzamy się z jej retoryką. Osobiście używam obu tych określeń niemalże zamiennie. Jednakże w przypadku kraju mówię zazwyczaj tylko o Związku Radzieckim, bo taka była jego oficjalna nazwa.

Rosjanie czy Sowieci?

Natomiast w przypadku obywateli Związku Radzieckiego prawie zawsze mówię, że byli to Sowieci, a nie Rosjanie. I nie mam tutaj na celu używanie takiej nazwy w sensie pejoratywnym. Chcę jedynie podkreślić to, że Związek Radziecki składał się z wielu różnych narodów, nie tylko z Rosjan. W jego skład wchodzili również Ukraińcy, Białorusini, Gruzini, Kazachowie, Łotysze, Litwini i wiele innych. Często opisując historię PGWAR mówimy tylko o Rosjanach, a zapominamy o innych narodach służących również w Armii Radzieckiej, a którzy to również stacjonowali w sowieckich garnizonach na terenie Polski. Wojska Radzieckie stanowiły prawdziwą mieszankę wielu narodów. Zdarzało się, że niektórzy żołnierze nie umieli mówić dobrze po rosyjsku, a jedyne co znali to tylko kilka prostych wojskowych komend. Warto choćby wspomnieć, że sam przywódca ZSRR Józef Stalin był Gruzinem, a jeden z najzdolniejszych dowódców Armii Czerwonej w czasie II wojny światowej Konstanty Rokossowski był Polakiem (pół-Polakiem). Choć oni, to znaczy komuniści, nigdy o sobie nie myśleli w kategoriach narodowych.

Marszałek Konstanty Rokossowski był z pochodzenia Polakiem (pół-Polakiem)

Artykuł Sowieci – Związek Radziecki czy Sowiecki? pochodzi z serwisu Eloblog.

Sowieckie mapy II wojny światowej

Poszukując ostatnio w Internecie różnego rodzaju rosyjskojęzycznych materiałów, natrafiłem na bardzo ciekawy zbiór sowieckich map. Mapy przedstawiają działania wojskowe na różnych frontach II wojny światowej. Zarówno w skali operacyjnej, jak i strategicznej. Najwięcej map jest oczywiście z frontu wschodniego, gdzie swój zasadniczy udział miała Armia Czerwona. Tam również mapy są najbardziej szczegółowe. Jednakże nie brak również map z zachodnioeuropejskiego teatru działań oraz Pacyfiku, a nawet Azji i wojny domowej w Hiszpanii. Ponieważ front wschodni przebiegał przez terytorium Polski, z polskiej perspektywy najciekawsze będą mapy obrazujące operacje właśnie na tych terenach. Zapraszam do przeglądania, gdyż mapy są naprawdę bardzo ciekawe. Dzięki nim można odtworzyć, jak przebiegały ruchy sowieckich wojsk na terenie Polski.

Przykładowa mapa przedstawiająca działania na terenie Dolnego Śląska w 1945 roku – Sowieckie mapy frontów II wojny światowej

Link do zbiorów map: militarymaps.narod.ru

Wyżej wymieniona strona i sowieckie mapy są opracowane w języku rosyjskim. Aby odszukać mapy obejmujące obszar Polski trzeba wczytać się w poszczególne opisy. Ponieważ mapy są uszeregowane chronologicznie, a nie terytorialnie. Myślę, że z pomocą translatora nie będzie to stanowiło większego problemu.

Kilka ciekawych przykładowych map

Front wschodni w 1941 roku

Link do powyższej mapy w pełnej rozdzielczości jest tutaj.

Pozycje Wehrmachtu podczas podejścia pod Moskwę

Link do powyższej mapy w pełnej rozdzielczości jest tutaj.

Oblężenie Stalingradu

Link do powyższej mapy w pełnej rozdzielczości jest tutaj.

Bitwa na Łuku Kurskim

Link do powyższej mapy w pełnej rozdzielczości jest tutaj.

Armia Czerwona zmierza w kierunku Warszawy

Link do powyższej mapy w pełnej rozdzielczości jest tutaj.

Oblężenie Berlina

Link do powyższej mapy w pełnej rozdzielczości jest tutaj.

Artykuł Sowieckie mapy frontów II wojny światowej pochodzi z serwisu Eloblog.

Wojska Radzieckie w Polsce

Celem mojego filmu, jak i każdej opowiadanej historii, nie jest kolejny sąd nad „Ruskimi”, ale próba opisania historii i sytuacji, w jakiej znalazła się Polska. Próba zgłębienia naszych wschodnich sąsiadów oraz wyciągnięcie z tej niezwykle ciekawej historii ważnej lekcji na przyszłość. A nie jest to historia łatwa do zrozumienia i zbadania, gdyż po dziś dzień nie ma dostępu do sowieckich dokumentów opisujących ich kilkudziesięcioletni okres pobytu w Polsce. Polskie opracowania są zaś bardzo skromne.

Zdjęcie na płycie byłego radzieckiego lotniska w Tomaszowie koło Żagania – Wojska Radzieckie w Polsce

Zdjęcia do filmu zostały wykonane przez Grzegorza Bijaka z produkcji filmowej ahojMEDIA.pl. Za współpracę i pomoc serdecznie dziękuję.

Produkcja Filmowa ahojMEDIA

Wojska Radzieckie w Polsce

• Armia Czerwona cz. 1
• Armia Radziecka cz. 2
• Mała Moskwa cz. 3
• Broń jądrowa w Polsce cz. 4
• Magazyn broni atomowej w Podborsku cz. 5

Podróżnik w czasie – Nowa odsłona kanału Elomaps TV

Korzystając z okazji chciałem również poinformować o nowej odsłonie kanału na YouTube. Od dziś Elomaps TV będzie Podróżnikiem w czasie. Podróżnik w czasie to więcej filmów o tematyce historycznej. Więcej ciekawostek, informacji i opowiadań. Wciąż jednak będą pojawiać się również filmy o tematyce turystycznej. 🙂

Zachęcam bardzo do polubienia nowego Fanpage’a na Facebooku.

Artykuł Wojska Radzieckie w Polsce – Zwiastun serii filmów pochodzi z serwisu Eloblog.

„Wojska Radzieckie w Polsce 1939–1993” – Recenzja

Publikacja „Wojska Radzieckie w Polsce 1939–1993” to zbiór artykułów poświęconych kilkudziesięcioletniej obecności wojsk sowieckich w Polsce. Od wkroczenia do Polski Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej we wrześniu 1939 roku, poprzez obecność Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej w czasach PRLu, skończywszy na wycofaniu ostatniego żołnierza Federacji Rosyjskiej w 1993 roku. Książka została wydana nakładem wydawnictwa Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy. Wybór miejsca publikacji nie jest przypadkowy, to właśnie Legnica, zwana Małą Moskwą, przez kilkadziesiąt lat była świadkiem obecności najwyższych rangą sowieckich oficerów PGWAR.

Książka jest zbiorem luźnych artykułów różnych autorów, przez co niestety wiele traci na swojej spójności. Ponieważ obecność Armii Radzieckiej w Polsce była owiana tajemnicą, a strona polska nie miała do niej dostępu, wciąż nie mamy wglądu do rosyjskich archiwów opisujących ich wieloletnią obecność. Zwłaszcza w obszarze militarnym. Wiele z zamieszczonych artykułów powiela w swojej treści te same informacje, przytoczone już we wcześniejszych rozdziałach. Przez co książka w rzeczywistości jest o wiele mniej obszerna w informacje, niż wydaje się to po ilości stron (ponad 500). Każdy z artykułów należałoby w niej rozpatrywać i oceniać oddziele. Wiele z nich jest bardzo wartościowych i rzuca nowe światło na ponad 50-letnią obecność Sowietów w Polsce. Niestety niektóre z artykułów w ogóle nie powinny się znaleźć w omawianej publikacji, gdyż nie są artykułami stricte historycznymi, a jedynie osobistymi wyrzutami niechęci wobec Rosjan i Związku Radzieckiego. Żadna książka nie powinna być pisana pod wpływem emocji i osobistych uprzedzeń. Na szczęście takich rozdziałów jest zdecydowanie mało. W publikacji znajdziemy również wiele ciekawych informacji dotyczących różnych aspektów pobytu wojsk radzieckich w Polsce, zwłaszcza w obszarze gospodarczym, politycznym i społecznym. Najmniej znajdziemy w niej informacji i artykułów poświęconych militarnym zagadnieniom pobytu Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej w Polsce. A te powinny stanowić ważną, jak nie najważniejszą część publikacji poświęconej armii. Ważnym elementem książki są także opisy pobytu Sowietu na terenie tzw. Ziem Odzyskanych, gdzie ulokowana została przeważająca część wojsk radzieckich. W tym o dolnośląskiej Legnicy, gdzie przez wiele lat znajdowało się Dowództwo PGWAR.

Tytuł: Wojska Radzieckie w Polsce 1939–1993
Pod redakcją: Stanisław Dąbrowski, Kazimiera Jaworska, Wacław W. Szetelnicki
Rok polskiego wydania: 2013
Moja ocena: ★★★☆☆

„Wojska Radzieckie w Polsce 1939–1993”

Oferty w księgarniach i sklepach internetowych
„Wojska Radzieckie w Polsce 1939–1993”

Książkę można dostać na stronie akademickiej księgarni.

Artykuł „Wojska Radzieckie w Polsce 1939–1993” pochodzi z serwisu Eloblog.

Zapraszam do oglądania galerii pokolorowanych dwudziestu zdjęć z czasów II wojny światowej. Archiwalne zdjęcia przedstawiające żołnierzy Armii Czerwonej pochodzą z różnych okresów wojny. Duża część z nich ma wydźwięk propagandowy. Przede wszystkim ukazując bohaterki i bohaterów Związku Radzieckiego. Wśród fotografowanych postaci dużą ilość stanowią kobiety, pełniące podczas wojny funkcje np. pilotów lub snajperów. Szacuje się, że samych kobiet-snajperów było ok. 2000, z czego tylko 500 doczekało końca wojny. Warto również podkreślić i zauważyć ponadnarodowy charakter Czerwonoarmistów. Opisując tamte wydarzenia, często zamiennie stosuje się określenia „Armia Czerwona” i „Rosjanie”, jako równoważne. Jest to moim zdaniem pewnym uchybieniem, ponieważ w skład Armii Czerwonej wchodziło wiele narodowości Związku Radzieckiego. Wielonarodowy charakter Armii Czerwonej można również zauważyć na prezentowanych poniżej fotografiach.

Piloci 102. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego Gwardii na tle samolotu amerykańskiej produkcji P-39 Airacobra

Dowódca eskadry i piloci na tle szturmowych samolotów Iljuszyn Ił-2

Piloci z 566. Pułku Lotnictwa Szturmowego na tle samolotu Iljuszyn Ił-2

Bohaterki Związku Radzieckiego, po lewej Rufina Gaszewa (848 nocnych misji bojowych), po prawej Natalia Meklin (980 nocnych misji bojowych)

Bohaterki, pilotki Związku Radzieckiego, od lewej Natalia Meklin, Sofia Burzaewa, Polina Gelman, rok 1943

Radziecki snajper Siemion Nomokonow (w środku z fajką), w czasie wojny przypisano mu zabicie 367 żołnierzy przeciwnika

Bohater Związku Radzieckiego, Kazach Bauyrzhan Momyshuly, oficer Armii Czerwonej, później również psiarz

Sarsenbayev Talgatbek, żołnierz Frontu Białoruskiego, dowódca plutonu, odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy za walkę w trakcie przełamywania Linii Odry

Telegrafista Kazach Zakiy Tezekpayev, odznaczony za obronę Stalingradu

Żołnierze z wojsk artylerii przeciwpancernej, ładowniczy Mikołaj Karenin i strzelec Mikołaj Kalmykow

Bohaterka Związku Radzieckiego, Ukrainka Ludmiła Pawliczenko, snajperka, która zabiła 309 żołnierzy przeciwnika, odznaczona najwyższym odznaczeniem ZSRR – Orderem Lenina

Rosjanka Róża Szanina, kolejna sławna radziecka snajperka, nie doczekała końca wojny, poległa w styczniu 1945 roku w trakcie walk w Prusach Wschodnich

Admirał Nikolai Lunin na łodzi podwodnej klasy K-21, bohater Związku Radzieckiego, rok 1942

Trzech żołnierzy z wojsk artylerii przeciwpancernej

Żołnierze Armii Czerwonej maszerują przez Piłę (Schneidemühl), luty 1945 roku

Grupa sowieckich czołgistów na pancerzu czołgu T-34 podczas ofensywy na Berlin

Radziecki czołg T-34/85 na ulicach Berlina, kwiecień 1945 roku

Żołnierz Armii Czerwonej zawiesza czerwony sztandar na gmachu Reichstagu, w tle ruiny pokonanego Berlina

Armia Czerwona zajmuje Niemcy – radziecki żołnierz kieruje ruchem na ulicach Berlina, z tyłu Kaiser Wilhelm Nationaldenkmal (Narodowy Pomnik Cesarza Wilhelma I), maj 1945 roku

A tak wyglądało świętowanie zwycięstwa nad III Rzeszą w Moskwie, 9 maja 1945 roku

Wszystkie powyższe zdjęcia zostały pokolorowane przez artystkę Olgę z Moskwy, która swoje prace publikuje na Facebooku pod pseudonimem Klimbim. Można również zajrzeć na jej bloga pod adresem klimbim2014.wordpress.com. Wśród zdjęć, które poddaje rekonstrukcji i koloryzacji, znadują się również archiwalne fotografie z innych okresów w historii Rosji. Zachęcam do odwiedzenia i polubienia profilu.

Zobacz także: III Rzesza w kolorze – Historia kilku fotografii

Artykuł Armia Czerwona na kolorowych zdjęciach pochodzi z serwisu Eloblog.

Armia Czerwona idzie na wojnę

Zazwyczaj kiedy myślimy o Armii Czerwonej lat 30 i 40 ubiegłego wieku przed oczami mamy radzieckie czołgi. W końcu to wojska pancerne okazały się jednym z najważniejszych rodzajów uzbrojenia podczas II wojny światowej. Rozsiane pomniki-czołgi T-34 do dziś stanowią pamiątki po frontach ostatniej wielkiej wojny. Warto choćby wspomnieć, jaki obraz miało powojenne pokolenie PRLu, za sprawą serialu „Czterej pancerni i pies”.

Ponad 10 lat temu pożyczyłem dwie książki autorstwa Wiktora Suworowa. Jedną z nich był sławny „Lodołamacz”. Była to książka wyjątkowa, która wywracała do góry nogami dotychczasową wiedzę na temat II wojny światowej. I nie chodzi tutaj tylko o wiedzę serwowaną w szkole w ramach propagandy takiego, a nie innego scenariusza zdarzeń. Chodzi raczej o przyjętą ogólnoświatową narrację tamtych wydarzeń. Po dziś dzień książka ta budzi sporo emocji. Jedni uważają ją za objawioną prawdę, a drudzy uważają, że jest tylko zbiorem skrzętnie dobranych faktów pod z góry ustaloną tezę. Wiktor Suworow był zarówno chwalony, jak i krytykowany.

Dla osób, które nie czytały tej książki, w skrócie przedstawię jej tezy. Otóż Suworow twierdzi, że winę za wybuch II wojny światowej nie ponosi tylko III Rzesza, ale również Związek Radziecki. Może i nawet bardziej niż III Rzesza. Suworow uważa, że komuniści przyczynili się do sprowokowania pewnych wydarzeń m.in. w Republice Weimarskiej. Twierdzi również, że Związek Radziecki prowadził zakrojone na szeroką skalę zbrojenia. W skrócie szykował Armię Czerwoną – szkoleniowo i sprzętowo – na inwazję na Europę Zachodnią. Suworow w swojej książce poświęca dużo miejsca rozwojowi wojsk spadochronowych w latach 30. Twierdzi, iż to właśnie m.in. ten rodzaj wojsk miał się przyczynić do szybkiego podboju Europy. Bodajże w każdej większej i mniejszej miejscowości miały być wieże spadochronowe, które służyły do ćwiczeń skoków. Uważa, że skoki spadochronowe stały się niemalże dyscypliną narodową Rosjan. Wszystko oczywiście w ramach przygotowania do „wojny obronnej”. Sowieci zamierzali zalać Europę swoimi spadochroniarzami.

Desant wosjk powietrzno-desantowych Armii Czerwonej

Manewry Armii Czerwonej w 1935 roku

Załączony przeze mnie film dobrze obrazuje przytoczone przez Suworowa twierdzenia. Jest rok 1935. Związek Radziecki przeprowadza wielkie manewry Armii Czerwonej w Kijowskim Okręgu Wojskowym. Konkretnie chodzi o niedawno utworzone oddziały powietrzno-desantowe. Na kijowskim lotnisku z 50 samolotów typu TB-1 i TB-3 zrzucono prawie 1200 spadochroniarzy, którzy szybko opanowali okoliczny teren. Sowieccy planiści twierdzili, że lekko uzbrojone wojska nie będą mogły bronić się długo na terenie przeciwnika. Dążono więc do opanowania miejsc, gdzie można by dostarczyć dodatkowy sprzęt. W ramach manewrów spadochroniarze opanowali lotnisko, co umożliwiło wylądowanie na nim ciężkich samolotów TB-3. Te z kolei przetransportowały kolejnych żołnierzy oraz dodatkowy ciężki sprzęt, który był podwieszony pod kadłubem samolotów. W tym działa, samochody pancerne i lekkie czołgi T-37. W kilka godzin teren opanowało około 3000 żołnierzy, którzy następnie odparli pozorowany kontratak przeciwnika.

Ciężki bombowiec TB-3 – Manewry Armii Czerwonej z 1935 roku

Desant spadochroniarzy – Manewry Armii Czerwonej z 1935 roku

Samolot TB-3 z podwieszonym lekkim czołgiem T-37

Na tak duże manewry zostali zaproszeni również goście z zagranicy. Na archiwalnym filmie widzimy delegację francuskich wojskowych. Przybyli także oficerowie z innych krajów: Niemiec, Wielkiej Brytanii, Włoch. Manewry były swoistego rodzaju pokazem siły Związku Radzieckiego, który co by tutaj dużo nie mówić, pozostawał pariasem Europy. Manewry Armii Czerwonej i wojsk powietrzno-desantowych z pewnością wywarły ogromne wrażenie na zagranicznych gościach.

Delegacja francuskich wojskowych na manewrach Armii Czerwonej w 1935 roku

Artykuł Spektakularne manewry Armii Czerwonej z 1935 roku pochodzi z serwisu Eloblog.

Film przedstawia wybrane sceny z walk na różnych frontach II wojny światowej. Niestety autor składanki nie dołączył do niej żadnego komentarzach. Tak więc, mogę tylko przypuszczać skąd ogólnie pochodzą ujęcia. W pierwszej części filmu widzimy prawdopodobnie walki na froncie wschodnim, żołnierzy Wehrmachtu i Armii Czerwonej. Później działania na Pacyfiku, Marines, barki desantowe oraz żołnierzy japońskich broniących wysp. Końcówka filmu to front zachodni, prawdopodobnie walki w Normandii, widzimy także żołnierzy brytyjskich.

Żołnierz Wehrmachtu na froncie wschodnim

Żołnierze Armii Czerwonej na froncie wschodnim

Żołnierze amerykańscy na Pacyfiku

Żołnierz Cesarskiej Armii Japońskiej

Żołnierze brytyjscy podczas walk na froncie zachodnim

Żołnierze Waffen-SS na froncie zachodnim

Prawdopodobnie pokazany film z II wojny światowej i ujęcia w nim zawarte, były oryginalnie nakręcone jako czarno-białe. Dopiero współcześnie zostały pokolorowane. Niestety są to tylko moje przypuszczenia, bo pewności nie mam.

Działania na Pacyfiku – Kolorowy film z frontów II wojny światowej

Japoński myśliwiec Mitsubishi A6M Zero

Bombowiec nurkujący Luftwaffe Junkers Ju-87

Amerykański czołg M4 Sherman

Niemiecki czołg Panzerkampfwagen VI Tygrys

Artykuł Kolorowy film z frontów II wojny światowej pochodzi z serwisu Eloblog.