Koronawirus – Mapa wraz z danymi nt. zakażeń, wyzdrowień i zgonów

Dziś na blogu temat budzący w ostatnich dniach wiele emocji. Koronawirus – to słowo nie schodzi ostatnio z nagłówków internetowych artykułów. Każdy zadaje sobie pytanie, jak groźny jest wirus z Chin i czy rzeczywiście zagraża nam światowa epidemia? Na to pytanie odpowiedzieć jednak nie mogę. Przedstawić mogę za to ciekawą mapę (link na końcu artykułu) prezentującą potwierdzone zakażenia koronawirusem, a także dane na temat ilości wyzdrowień i zgonów. Mapa prezentuje miejsca, gdzie potwierdzono przypadki zakażenia wirusem z Chin. Epicentrum znajduje się oczywiście w Chinach wraz z miastem Wuhan, gdzie rzekomo miało dojść do pierwszego zakażenia. Według informacji zamieszczonych na mapie, dane do stworzenia mapy pochodzą od WHO (Światowej Organizacji Zdrowia), CDC (amerykańskiej agencji Centers for Disease Control and Prevention), ECDC (Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób), a także chińskich agencji NHC i DXY. Więcej informacji na temat mapy znajduje się w tym anglojęzycznym artykule.

Mapa prezentuje także dane na temat ilości zakażeń, wyzdrowień i zgonów. W momencie pisania tego artykułu licznik zakażeń wskazywał 11 374 osoby, zgonów 259, a wyzdrowień 252. Kwestią dyskusyjną jest wiarygodność danych, zwłaszcza pochodzących od strony chińskiej. Z tego co zauważyłem, mapa aktualizowana jest kilka razy w ciągu dnia, duża aktualizacja pojawia się w nocy. W prawym dolnym rogu znajduje się informacja o dacie i godzinie ostatniej aktualizacji.

Interaktywna mapa zakażeń dostępna jest pod tym linkiem.

Artykuł Światowa mapa zakażeń koronawirusem pochodzi z serwisu Eloblog.

„Sztuka Wojenna” Sun Zi – Recenzja

„Sztuka Wojenna”, czasem nazywana „Sztuką Wojny”, autorstwa Sun Zi to traktat, który ma już blisko 2500 lat. Wciąż jednak wydawany jest w kolejnych nowszych wersjach i opracowaniach. Wciąż inspiruje i uczy jak odnieść sukces, nie tylko na polu bitwy, ale i również w sytuacjach nie związanych bezpośrednio z prowadzeniem wojny. Dlatego powszechnie wykorzystywany jest także w innych dziedzinach, takich jak: zarządzanie firmą, biznes, gra na giełdzie, polityka, a nawet w sztuce uwodzenia. Jak pisze Robert Stiller, w istocie rzeczy Sun Zi był prekursorem, wynalazcą prakseologii, czyli nauki o skutecznym postępowaniu.

Bambusowe wydanie „Sztuki Wojennej” – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: vlasta2

Kim był Sun Zi? Niestety niewiele o nim wiadomo. Najprawdopodobniej był wodzem (dowódcą wojskowym) i pisarzem, który żył w IV wieku p.n.e., gdzieś pomiędzy rokiem 400 a 320. W tym właśnie okresie miał opublikować swój traktat pt. „Sztuka Wojenna”. Niektórzy uważają, iż Sun Zi żył 100 lat wcześniej. Rozbieżności pojawiają się także w sposobnie zapisu jego imienia i nazwiska. Sun Zi często pojawia się także jako Sun Tzu. Niektórzy uważają go za postać mityczną, wymyśloną, a jeszcze inni uważają, że kryje się pod jego imieniem i nazwiskiem dzieło zbiorowe kilku autorów. Jak było naprawdę? To już trudno ocenić. Grunt, że jego zbiór zasad i rad postępowania na wieki wpisał się w chińską tradycję. Myśli przekazane przez Sun Zi są uniwersalne i ponadczasowe. Dowodzi tego fakt, że jego traktat był wykorzystywany przez wieki, aż do czasów współczesnych. Swoje miejsce znalazł również poza Chinami, np. w Japonii, gdzie trafił tam najpóźniej w VIII wieku n.e. W Europie „Sztuka Wojenna” pojawiła się jako pierwsza w przekładzie francuskim już w XVIII wieku.

Sun Zi (Sun Tzu) – Autor „Sztuki Wojennej”

Istnieje bardzo wiele przekładów i tłumaczeń traktatu Sun Zi, również w języku polskim. Ja zakupiłem książkę w tłumaczeniu Roberta Stillera. Oprócz dzieła Sun Zi znajdziemy tam także komentarze innych chińskich wojskowych. A także jeszcze jeden traktat o tym samym tytule „Sztuka Wojenna” autorstwa Wu Qi oraz „Trzydzieści sześć podstępów” autorstwa Tan Daoji. W opracowaniu znajdziemy także kilka słów od Roberta Stillera na temat starożytnych Chin i kwestii różnic językowych. Książka przez to stała się bardziej bogata i ciekawsza.

Tytuł: Sztuka Wojenna
Autor: Sun Zi
Rok polskiego wydania: 2015
Moja ocena: ★★★★☆

„Sztuka Wojenna” Sun Zi

Oferty w księgarniach i sklepach internetowych
„Sztuka Wojenna” Sun Zi

Artykuł „Sztuka Wojenna” Sun Zi pochodzi z serwisu Eloblog.

Na razie nie zostali jeszcze ogłoszeni główni zwycięscy konkursu, ale WPO wyłoniło już zwycięzców w grupach narodowościowych. Wśród zdjęć znalazły się również prace przesłane przez polskich fotografów. Trzy najlepsze z nich – według WPO – możecie zobaczyć pod tym linkiem. Mnie osobiście niczym nie ujęły, są trochę smutne i przygnębiające…, ale jak zawsze w przypadku takich konkursów, jest to kwestia gustu. Wszak każdy wśród fotografii szuka czegoś innego.

Poniżej przedstawiam kilkanaście zdjęć, które szczególnie mi się spodobały. Osobiście zawsze przy takich konkursach zwracam uwagę na zdjęcia pokazujące piękno naszej Ziemi, ciekawych miejsc, przyrody i otaczającego nas świata. To jest dla mnie zawsze szczególne kryterium, które biorę pod uwagę.

Buddyjska świątynia Borobudur – Foto: ® Dikky Oesin, Indonesia, Shortlist, Open Panoramic, 2016 Sony World Photography Awards

Droga Mleczna, panorama wykonana w Hiszpanii, złożona z ośmiu pionowych zdjęć – Foto: ® Carlos F. Turienzo, Spain, Shortlist, Open Panoramic, 2016 Sony World Photography Awards

Przylądek Stokksnes w Islandii – Foto: ® Maurizio Casula, Italy, Shortlist, Open Panoramic, 2016 Sony World Photography Awards

Góry Cuernos del Paine w chilijskiej części Patagonii – Foto: ® Adriano Neves, Portugual, Shortlist, Open Competition, Travel, 2016 Sony World Photography Awards

Park Narodowy Bryce Canyon w USA skąpany w promieniach słońca – Foto: ® Anasuya Mandal, India, Shortlisted, Open Competition, Travel, 2016 Sony World Photography Awards

Tysiące buddyjskich domów w chińskiej prowincji Syczuan – Foto: ® Attila Balogh, Hungary, Shortlist, Open Architecture, 2016 Sony World Photography Awards

Spektakl „Impresja z Lijiang” opisujący tradycje i styl życia ludu Naxi w chińskim mieście Lijiang – Foto: ® Nader Saadallah, Egypt, Shortlist, Open Arts and Culture, 2016 Sony World Photography Awards

Selfie nad jeziorem, autor zdjęcia stoi na grani. W tle widać alpejskie góry Dolomiti di Brenta w północnych Włoszech – Foto: ® Stefano Guerrini, Italy, Shortlist, Open, Panoramic, 2016 Sony World Photography Awards

Wschód słońca nad skałami Bastei w Szwajcarii Saksońskiej w Niemczech – Foto: ® Christian Ringer, Germany, Shortlist, Open, Panoramic, 2016 Sony World Photography Awards

Panorama mroźnej góry, lokalizacja nieznana – Foto: ® Daniel Fleischhacker, Germany, Shortlist, Open, Panoramic, 2016 Sony World Photography Awards

Droga Mleczna wznosi się nad gazowym kraterem Darvaza na pustyni Kara-kum w Turkmenistanie – Foto: ® Tino Solomon, UK, Shortlist, Open Low Light, 2016 Sony World Photography Awards

Świetliki gatunku Luciola w bambusowym lesie w Japonii – Foto: ® Kei Nomiyama, Japan, Shortlist, Open Low Light, 2016 Sony World Photography Awards

Chińska wioska w prowincji Hebei – Foto: ® Maoyuan Cui, China, Shortlist, Professional Landscape, 2016 Sony World Photography Awards

Sylwestrowa noc w dolinie Thierseetal w Tyrolu w Austrii – Foto: ® Stefan Thaler, Winner, Austria, National Award, 2016 Sony World Photography Awards

Pozostałe zwycięskie fotografie w grupach narodowościowych są dostępne pod tym linkiem.

Zwycięzcy konkursu dla poszczególnych kategorii zostaną ogłoszeni dopiero 21 kwietnia, podczas gali organizowanej w Londynie.

Artykuł Konkurs „Sony World Photography Awards 2016” pochodzi z serwisu Eloblog.

World Press Photo to specyficzny konkurs, w którym biorą udział zdjęcia wykonane głównie przez fotoreporterów. Branżowy charakter konkursu sprawia, że pojawiają się tam fotografie związane z wydarzeniami politycznymi, społecznymi, kulturalnymi, religijnymi itp. Przejrzałem wszystkie zdjęcia, które otrzymałem od WPP. Część z nich jest tak brutalna i krwawa, że postanowiłem ich nie publikować na blogu.

Główna nagroda World Press Photo 2016

Główną nagrodę World Press Photo 2016 zdobyło zdjęcie Warrena Richardsona wykonane na granicy węgiersko-serbskiej. Fotografia przedstawia przenoszenie małego dziecka pod granicznymi zasiekami. Została wykonana 28 sierpnia 2015 roku. Napływ fali imigrantów na węgierską granicę był niewątpliwie jednym z najważniejszych wydarzeń mijającego roku. Czy jednak rzeczywiście zdjęcie zasłużyło sobie na główną nagrodę? Symbolika zdjęcia jest dość wymowna, ale w mojej osobistej ocenie, wśród nadesłanych prac znajdziemy o wiele lepsze fotografie. Prawdopodobnie, gdyby nie szum wokół tamtejszych wydarzeń, ta fotografa raczej nie wzbudziłaby takiego uznania. Ale, jak to mówią, ocena pozostaje kwestią gustu i subiektywnego odbioru. Sami oceńcie.

Foto: © Warren Richardson – Hope for a New Life – World Press Photo 2016

Inne wyróżnione fotografie

A oto pozostałe wyróżnione fotografie w konkursie World Press Photo 2016, które szczególnie mi się spodobały.

Główna nagroda w kategorii „Współczesne Problemy”. Zdjęcie przedstawiające chińskie miasto Tiencin (Tianjin) skąpane we mgle, a raczej chyba w jakimś smogu.

Foto: © Zhang Lei – Haze in China – World Press Photo 2016

Trzecie miejsce w kategorii „Współczesne Problemy”. Zdjęcie uczestnika protestu i sierżanta policji podczas manifestacji, która miała miejsce po zastrzeleniu Laquana McDonalda w Chicago.

Foto: © John J. Kim – March Against Police Violence – World Press Photo 2016

Główna nagroda w kategorii „Życie Codzienne”. Zdjęcie przedstawiające Chińczyków pchających wózek, w tle dymiące kominy i chłodnie kominowe elektrowni węglowej w prowincji Shanxi. Chiny są największym emiterem dwutlenku węgla na świecie.

Foto: © Kevin Frayer – China’s Coal Addiction – World Press Photo 2016

Trzecie miejsce w kategorii „Wydarzenia Ogólne”. Kolejne zdjęcie z chińskiej miejscowości Tiencin, tym razem przedstawiające z góry krater po eksplozji w strefie przemysłowej. Wybuch miał miejsce w sierpniu 2015 roku, w jego wyniku zginęły 173 osoby, a 797 zostało rannych.

Foto: © Chen Jie – Tianjin Explosion – World Press Photo 2016

Trzecie miejsce w kategorii „Projektów Długoterminowych”. Jedno ze zdjęć przedstawiających ponury Pjongjang. Stolicę jednego z najbardziej izolowanych krajów na świecie – Korei Północnej.

Foto: © David Guttenfelder – North Korea Life in the Cult of Kim – World Press Photo 2016

Drugie miejsce w kategorii „Natura”. Imponujące zdjęcie nurków otaczających samicę Humbaka i jej niedawno narodzone dziecko. Zdjęcie wykonano w pobliżu archipelagu Revillagigedo.

Foto: © Anuar Patjane Floriuk – Whale Whisperers – World Press Photo 2016

Trzecie miejsce w kategorii „Natura”. Uchwycony wybuch wulkanu Colima wraz z piorunami na tle rozgwieżdżonego nieba. Wulkan znajduje się w zachodnim Meksyku.

Foto: © Sergio Tapiro – The Power of Nature – World Press Photo 2016

Wszystkie wyróżnione fotografie można obejrzeć na łamach World Press Photo. Zachęcam do przeglądania.

Poniżej mapa, na której zaznaczone są załączone przeze mnie zdjęcia. Uwaga, lokalizacja większości zdjęć jest tylko „na oko”.

Artykuł Konkurs fotografii „World Press Photo 2016” pochodzi z serwisu Eloblog.

10 niezwykłych miejsc na świecie

Kolejne zestawienie ciekawych i niezwykłych miejsc, które można zobaczyć na mapach Google. Tym razem zestawienie obejmuje wybranych 10 różnych miejsc z całego świata.

1. Ślad po tornadzie w USA

Taki oto ślad zostawiło tornado w amerykańskim stanie Wisconsin, na północny-wschód od miejscowości Wausau. Potężne tornado przeszło w tym miejscu 7 czerwca 2007 roku. Pozostawiło po sobie ogromnej wielkości ślad w zalesionej części stanu. Widoczna z kosmosu „ścieżka” po przejściu tornada ma długość prawie 60 km. Doskonale obrazuje, jak niszczycielską siłę posiada tornado.
Link do Google Maps.

Ślad po tornadzie w USA – 10 niezwykłych miejsc na świecie – Źródło: Google Earth

2. Pomyłka budowlana w Birmie

W Birmie w pobliżu miejscowości Ayemyintthayar znajduje się bardzo dziwna droga, która wygląda , jak… pomyłka budowlana. Na zdjęciu satelitarnym widzimy dwa odcinki drogi, które prawdopodobnie miały się połączyć mostem nad rzeką Sinthay. Jednak z góry wygląda to jakby oba końce drogi nie były prawidłowo „wycelowane” w siebie. W skutek czego mijają się. Zamiast głównego mostu wybudowano zastępcze objazdy. Czy jest to rzeczywiście efekt pomyłki czy celowe działanie? Nie wiem…
Link do Google Maps.

Pomyłka budowlana w Birmie – 10 niezwykłych miejsc na świecie – Źródło: Google Earth

3. Logo Firefoxa w zbożu w USA

Podobno w USA często spotykane jest zjawisko tajemniczych kręgów w zbożu, których powstanie przypisuje się pozaziemskim cywilizacjom. Tym razem stosowny znak na polu uczynili amerykańscy studenci, którzy wydeptali logo popularnej przeglądarki Firefox. Logo zostało wykonane w roku 2006, dziś prawdopodobnie nie ma już po nim śladu. Pomysł widocznie spodobał się zespołowi Google Maps, bowiem postanowił oni nie aktualizować tego fragemntu mapy. Tak aby logo było na zawsze widoczne w usłudze Google.
Link do Google Maps.

Logo Firefoxa w zbożu – 10 niezwykłych miejsc na świecie – Źródło: Google Earth

4. Pola uprawne w Arabii Saudyjskiej

Dziwne, równo ułożone koła na pustyni, to nietypowe pola uprawne. Na każdej z okrągłych figur prowadzona jest jakaś hodowla, a każde koło ma średnicę około 1 km. Okrągły kształt jest efektem specjalnego systemu nawadniania, który zainstalowany w środku, krąży wokół pola niczym wskazówki na tarczy zegara. System manewrowania nawadniania możemy przyrównać również do szkolnego cyrkla. Bez nawadniania nie byłoby możliwości prowadzenia uprawy na suchej pustyni. Podobne rozwiązania można zauważyć również w USA.
Link do Google Maps.

Pola uprawne w Arabii Saudyjskiej – 10 niezwykłych miejsc na świecie – Źródło: Google Earth

5. Swastyki we Włoszech

O tej historii swojego czasu mówiono mediach. W południowych Włoszech, niedaleko miejscowości Specchiolla nad Adriatykiem, ktoś wybudował osiedle domków, których kształt z góry przypomina swastykę. Zbieg okoliczności? Czy specyficzny kształt budynków zauważono dopiero po ich wybudowaniu? Nie sądzę. W końcu architekci musieli widzieć wcześniej rzuty budowli z góry. Sprawa stała się głośna i tym bardziej nieprzyjemna, gdyż miała miejsce we Włoszech, historycznie związanych z kolebką faszyzmu.
Link do Google Maps.

Swastyki we Włoszech – 10 niezwykłych miejsc na świecie – Źródło: Google Earth

6. Miasto widmo na pustyni w USA

California City to miasto widmo znajdujące się w Stanach Zjednoczonych w Kalifornia na pustyni Mojave. Widzimy z góry gęstą sieć różnego rodzaju dróg i ulic, przypominających miasto. Kiedy jednak przybliżymy obraz okazuje się, że nie ma tam żadnych budynków. Tylko drogi! To niezwykłe miejsce jest efektem ambitnych planów, które miały na celu stworzenie na pustyni miasta mającego konkurować nawet z Los Angeles. Pod budynki i domy mieszkalne przygotowano sieć drogową. Pomysł jednak upadł i wydbudowano tylko niewielką część miasta. Pozostałe drogi zostawiono niezabudowane.
Link do Google Maps.

Miasto widmo na pustyni w USA – 10 niezwykłych miejsc na świecie – Źródło: Google Earth

7. Cmentarzysko wojskowych samolotów w USA

Kolejne ciekawe miejsce w USA, które możemy dostrzec na mapach Google, znajduje się w Arizonie. To specjalna jednostka wojskowa o nazwie 309. Grupa Utrzymywania i Konserwacji. Jej zadaniem jest przetrzymywanie samolotów i helikopterów wycofanych ze służby wojskowej. Cmentarzysko nie jest tutaj nazwą w pełni adekwatną, ponieważ część z tych maszyn jest tylko zakonserwowana i czasowo „uśpiona”. W razie konfliktu wojennego mogą być z powrotem przywrócone do służby. Obecnie w bazie na powierzchni 11 km² znajduje się około 4,4 tys. statków powietrznych.
Link do Google Maps.

Cmentarzysko wojskowych samolotów w USA – 10 niezwykłych miejsc na świecie – Źródło: Google Earth

8. Wrak pancernika w Pearl Harbor

Atak japońskiej marynarki wojennej na amerykańską bazę Pearl Harbor znajdującą na Hawajach, to jeden z symboli II Wojny Światowej. Zarazem punkt zwrotny tej wojny. Po dziś dzień na pamiątkę tamtych wydarzeń, jeden z amerykańskich okrętów pozostaje wciąż zatopiony. Płytko schowany pod lustrem wody jest widoczny na zdjęciach satelitarnych. To pancernik USS Arizona, który został zatopiony 7 grudnia 1941 roku. W wyniku ataku na okręt zginęło 1102 marynarzy. Miejsce pamięci pozostaje udostępnione dla zwiedzających.
Link do Google Maps.

Wrak pancernika w Pearl Harbor – 10 niezwykłych miejsc na świecie – Źródło: Google Earth

9. Prehistoryczna figura w Chile

Na pustyni Atacama w Chile znaduje się wyrysowana na zboczu postać przypominająca sylwetkę człowieka. Ma około 120 m wysokości, a raczej długości. Postać w języku hiszpańskim nazywana jest Gigante de Atacama – Gigant z Atacama. Według informacji zamieszczonych w angielskojęzycznej Wikipedii, jego autorstwo powszechnie przypisuje się kulturze Inków i Tiahuanaco. Powstanie tego zagadkowego dzieła szacuje się pomiędzy 1000-1400 rokiem naszej ery. Podobno ten ogromny rysunek stanowił, jakąś formę astronomicznego kalendarza.
Link do Google Maps.

Prehistoryczna figura w Chile – 10 niezwykłych miejsc na świecie – Źródło: Google Earth

10. Gigantyczny radioteleskop w Chinach

Chińczycy muszą mieć chyba wszystko, co największe. Wśród wzgórz chińskiej prowincji Kuejczou, trwa właśnie budowa gigantycznej konstrukcji. Jest nią radioteleskop FAST, który po wybudowaniu będzie największym radioteleskopem na świecie. Zdetronizuje tym samym sławny radioteleskop z Arecibo, znany choćby z filmu o Jamesie Bondzie. Średnica czaszy tego chińskiego giganta będzie wynosić około 0,5 km, a koszt jego budowy szacowany jest w przedziale 100-120 mln dolarów.
Link do Google Maps.

Gigantyczny radioteleskop w Chinach – 10 niezwykłych miejsc na świecie – Źródło: Google Earth

Zobacz także:

• • • 10 ciekawych miejsc w Polsce na mapach Google
    • 10 ukrytych niezwykłych miejsc w Polsce cz. 1
    • 10 niezwykłych budowli na Dolnym Śląsku
    • 10 zaskakujących miejsc w Polsce

Artykuł 10 niezwykłych miejsc na świecie na Google Maps pochodzi z serwisu Eloblog.

Europa zmaga się od kilku miesięcy z ogromną falą przybywających nielegalnych imigrantów, którzy próbują przedostać się na terytorium Unii Europejskiej. Wzrok świata skupił się na Węgrzech, które zmagają się z ich napływem. Aby przeciwdziałać temu zjawisku, Węgry postanowiły wybudować mur na swojej granicy z Serbią. Nie jest to rozwiązanie ani nowe, ani też takie, które byłoby już zaniechane we współczesnym świecie. Przyjrzyjmy się więc wałom i murom granicznym w historii ludzkości oraz w czasach współczesnych.

Wały obronne

Zaryzykowałbym stwierdzenie, że pomysł budowy wałów jest tak stary, jak stare są same początki organizacji społeczności ludzkich. Kiedy ludzie zaczęli organizować swoje życie w ramach osad i grodów, z czasem pojawiła się także koncepcja budowy wałów obronnych, które otaczałyby ich siedliska i domostwa. Oczywiście wpływ na to musiało mieć także poczucie zagrożenia ze strony innych społeczności, które mogły zagrozić ich funkcjonowaniu. Wały obronne zapewniały więc poczucie bezpieczeństwa i dawały możliwość prowadzenia skutecznej obrony przed przeciwnikiem. Ich kształty, formy i sposób budowy były tak różne, jak różne były społeczności, które je wznosiły.

Ślady wałów obronny grodziska na mapach LIDAR – Źródło: Geoportal

Rekonstrukcja wału obronnego drewniano-ziemnego w Biskupinie.

Wały kultowe

Co ciekawe, wały nie musiały być stawiane tylko w celach obronnych. Mogły mieć również charakter kultowy i religijny. Takie wały, zwane najczęściej wałami kultowymi, miały za zadanie wygradzać miejsca święte przeznaczone do praktyk religijnych. Innymi słowy, rozgraniczać sacrum od profanum. Dobrym przykładem mogą być kręgi kultowe na Raduni i Ślęży. Dziś pozostały po nich tylko resztki i niewiele różnią się od zwykłego rumowiska skalnego.

W tle pozostałości wału kultowego na Raduni usypanego z kamieni.

Mury miejskie

Wraz z upływem czasu i rozwojem grodów, koncepcja budowy drewnianych i ziemnych wałów, przekształciła się w koncepcję budowy solidniejszych murowanych murów miejskich. Często wspartych o systemy wież, które pomagały w obserwacji terenu oraz prowadzeniu obrony. Chociaż mury miejskie zapewniały bezpieczeństwo mieszkańcom miasta i znajdującym się w środku garnizonom wojskowym, z czasem stały się ich przekleństwem. Rozwój miasta oznaczał zwiększenie liczby mieszkańców, a to oznaczało budowę nowych domostw i obiektów użyteczności publicznej. To wszystko trzeba było zmieścić ciągle w granicach tych samych murów, które z natury nie są elastyczne. Mury były niczym gorset uciskający rozrastającą się substancję miejską. Na dodatek wraz z rozwojem rzemiosła wojskowego okazało się, że obrona w murach miejskich może być nieskuteczna. Rozwój artylerii sprawił, że cele wewnątrz miasta mogły być skutecznie rażone. Co prawda, wytrzymać mogli to żołnierze, ale nerwy mieszczan nie były już tak wytrzymałe. Ludność cywilna i władze miejskie mogły więc wymusić na lokalnym garnizonie kapitulację. Tak było podczas oblężenia Wrocławia przez Francuzów w 1807 roku. Mury miejskie poszły więc w odstawkę.

Mury miejskie i Krzywa Wieżą w Toruniu.

Wielki Mur Chiński

Otoczyć murem miasto to spore wyzwanie. Jeszcze większym jest budowa muru, który musiałby się ciągnąć kilometrami i chronić granice państwowe. Najbardziej korzystne jest oparcie granicy na naturalnej przeszkodzie np. rzece lub wysokim paśmie górskim, które z natury uniemożliwiają swobodne przejście. Wiadomo, że nie zawsze jest to możliwe. W przypadku zwykłych granic lądowych, ich utrzymanie i kontrola wymaga więc więcej wysiłku. Kiedy myślimy o murach obronnych chroniących peryferia imperiów, pierwszy przychodzi nam na myśl słynny Wielki Mur Chiński. System fortyfikacji zbudowany w północnej części Chin, który miał zabezpieczać przed napływem ludów i najeźdźców z północnych stepów. Wielki Mur w znanej i zwiedzanej dziś formie powstawał za czasów dynastii Ming. Choć jego wcześniejsze formy były budowane już setki lat wcześniej, jeszcze przed narodzeniem Chrystusa.

Wielki Mur Chiński – Foto: Severin.stalder Źródło: commons.wikimedia.org

Wał Hadriana

W Europie przykładem takiego budownictwa jest Wał Hadriana, zbudowany za czasów rzymskich w północnej Brytanii. Wał powstał w II wieku naszej ery, za panowania cesarza Hadriana, stąd jego nazwa. Prawdopodobnie miał zabezpieczać przed napływem lub najazdem niepodbitych plemion z terenów dzisiejszej Szkocji.

Wał Hadriana – Foto: Michael Hanselmann Źródło: commons.wikimedia.org

Mur Berliński

Zazwyczaj funkcją murów było uniemożliwienie wdarcia się ludzi i wojsk przeciwnika do wnętrza otaczanego obszaru. Bywały również w historii sytuacje odwrotne. Sytuacje, w których to mur był stawiany przez władze, które chciały uniemożliwiać własnym mieszkańcom opuszczenie jakiegoś terenu. Ten najsłynniejszy przypadek możemy zaliczyć do zdobyczy socjalizmu. Mowa jest tu o Murze Berlińskim, który przez 28 lat rozgraniczał Berlin zachodni od Berlina wschodniego. Tym samym miał uniemożliwić ucieczkę na zachód obywateli NRD i mieszkańców wschodniej części miasta.

Zachowane pozostałości Muru Berlińskiego.

Dzisiejsze mury na granicach

Dziś wciąż mury i konstrukcje o podobnych funkcjach, stawiane są przez państwa na swoich granicach z różnych powodów. Wbrew pozorom nie są to sytuacje odosobnione i nieliczne. Warto wspomnieć choćby ostatnie przypadki w Europie. W roku 2014 swój mur na granicy z Rosją zaczęła stawiać Ukraina, w związku z „pełzającym konfliktem” z Rosją we wschodniej części kraju. Z powodu strachu przed Rosją swój mur na granicy postanowiła wybudować także Estonia. W tym roku, w związku z kryzysem imigracyjnym, swój mur wybudowały wspomniane już Węgry. W zasadzie mowa jest tu o płocie granicznym. Systematyczne w mediach pojawiają się doniesienia o jego rozbudowie na nowych kolejnych odcinkach granicy.

Płot na granicy Wegier – Foto: Délmagyarország/Schmidt Andrea Źródło: commons.wikimedia.org

Chyba najsłynniejszy mur znajduje się dziś na granicy między Stanami Zjednoczonymi i Meksykiem. Głównie ma chronić przed nielegalnym napływem imigrantów z Meksyku. Wspomóc ma także walkę z przemytem. Do ochrony muru i granicy wykorzystywana jest również nowoczesna technologia, jak czujniki ruchu i kamery na podczerwień. Teren patrolowany jest również przez służby graniczne, które dysponują SUVami i helikopterami. Na poniższym zdjęciu zgadnijcie po której stronie są Stany Zjednoczone, a po której Meksyk. Odpowiedź może być zaskakująca i znajduje się w podpisie zdjęcia.

USA (po lewej) Meksyk (po prawej) – Źródło: commons.wikimedia.org

Kolejna z budowli, o której się kiedyś dużo mówiło, została wzniesiona przez Izrael. Mowa jest tutaj o tzw. murze bezpieczeństwa. Jak tłumaczyła strona izraelska, mur ma chronić ludność cywilną i obywateli Izraela przed atakami terrorystycznymi ze strony palestyńskich ugrupowań. Terytorialnie odgranicza Zachodni Brzeg Jordanu od Izraela. Jego budowa spowodowała wiele kontrowersji.

Izraelski mury przy Zachodnim Brzegu Jordanu – W. Hagens Źródło: commons.wikimedia.org

Poniżej mapa pochodząca z Wikipedii z zaznaczonymi murami i barierami oddzielającymi na granicach. Nie kontrolowałem jej poprawności. Stan na dzień 6 września 2015 roku.

Mury i barier ooddzielających na granicach – Źródło: commons.wikimedia.org

Artykuł Mury na granicach – Historycznie i współcześnie pochodzi z serwisu Eloblog.

Koszty budowy radioteleskopów

Radioteleskopy to bardzo drogie urządzenia. Oto bardzo ogólne koszty budowy niektórych z nich. Kosz budowy największego radioteleskopu w Polsce RT-4 wynosił około 5 mln $. Koszt budowy jego następcy, radioteleskopu RT-5, to już około 500 mln zł. Budowa nowego największego radioteleskopu na świecie FAST w Chinach szacowana jest na 100-120 mln $. Zastanawiają Was pewnie różnice między kosztami w Polsce (100 m konstrukcja), a w Chinach (500 m konstrukcji). Otóż kwoty podawane w stosunku do chińskiego radioteleskopu mogą być źle oszacowane lub zaniżone. Po drugie, mamy do czynienia z tak de facto różnymi konstrukcjami. No i po trzecie, koszty pracownicze i podwykonawców mogą być w Chinach znacznie niższe niż w Europie lub Polsce.

Radioteleskopy to drogie urządzenia – Radioteleskop RT-4 w Piwnicach

Radioteleskopy i zakłócenia fal radiowych

Poniżej przedstawiam nagranie, które nagrałem w Centrum Astronomii UMK w Piwnicach. Nagranie zostało zarejestrowane podczas próby obserwacji jednego z pulsarów. Oprócz ogólnego szumu tła, słychać w nim również systematycznie pojawiające się pikanie. To prawdopodobnie radar wojskowy albo cywilny. Radary również są przyczyną występowania zakłóceń.

Budowa największego radioteleskopu w Chinach

Od kilku lat trwa budowa największego radioteleskopu na świecie, który swoim rozmiarem ma zdetronizować dotychczasowego rekordzistę z Arecibo w Portoryko. Urządzenie budowane jest w górach w chińskiej prowincji Kuejczou, a jego średnica czaszy będzie wynosiła 500 m. Radioteleskop został oznaczony nazwą FAST, co jest skrótem od „Five hundred meter Aperture Spherical Telescope”. Zakończenie jego budowy przewidziane jest na rok 2016. Poniżej materiały, które znalazłem na jego temat. Strona chińskiego projektu znajduje się pod adresem fast.bao.ac.cn.

Radioteleskop FAST w Chinach – Źródło: fast.bao.ac.cn

STRONY WWW, GRAFIKI, ZDJĘCIA

1. Zdjęcie pulsara SXP 1062 – Autor: NASA Źródło: commons.wikimedia.org
2. Radioteleskop w Arecibo – Autor: Alessandro Cai Źródło: commons.wikimedia.org
3. Radioteleskop w Arecibo – Autor: H. Schweiker/WIYN and NOAO/AURA/NSF Źródło: commons.wikimedia.org
4. Radioteleskop FAST w Chinach – Źródło: fast.bao.ac.cn

Dla tych, co nie widzieli jeszcze filmu o największym w Polsce radioteleskopie, zamieszczam go poniżej.

Artykuł Pytania i odpowiedzi – Radioteleskopy pochodzi z serwisu Eloblog.

„Dyplomacja” Henry Kissinger – Recenzja

„Dyplomację” Kissingera przeczytałem kilka lat temu, ale wciąż wracam do niej myślami. Przede wszystkim żeby zrozumieć pewne wydarzenia w stosunkach między najważniejszymi państwami, które decydują o losach świata. W historii świata zdarza się tak, że pewne wydarzenia lubią się powtarzać. Wciąż realizowane są podobne schematy i scenariusze wydarzeń, które zmieniają się jedynie skałą działania, miejscem w czasie i przestrzeni. „Dyplomacja” to książka, która pozwala poznać i zrozumieć „dużą” politykę międzynarodową. Politykę, którą przeciętny polski obywatel, nigdy nie będzie miał okazji poznać w szkole, albo usłyszeć o niej w mass mediach.

Autorem książki jest Henry Kissinger, który w latach 1973-1977 pełnił funkcję Sekretarza Stanu USA. Jest to funkcja podobna do naszego Ministra Spraw Zagranicznych. Za swoją działalność polityczną w Wietnamie, został uhonorowany pokojową nagrodą Nobla w roku 1973. Jest jedną z najważniejszych postaci amerykańskiej sceny politycznej. Kissinger w swojej książce prowadzi nas przez historię dyplomacji. Naszą podróż rozpoczynamy w XIX-wiecznej Europie, która próbuje stworzyć nowy ład europejski, po zakończeniu wojen napoleońskich. Dalej zajmujemy się sprawami utrzymania równowagi sił w Europie, wzrostu potęgi bismarckowskich Niemiec, aż do kulminacyjnego momentu wybuchu I wojny światowej. Razem z Kissingerem zgłębiamy sprawy polityki międzynarodowej przed wybuchem II wojny światowej. Skomplikowaną kwestię antyhitlerowskiej kolacji Wielkiej Trójki i „nowego rozdania” po zakończeniu najkrwawszej z wojen. Autor książki porusza również zagadnienia dyplomacji prowadzonej podczas trwania Zimnej Wojny, aż do ostatecznego upadku Związku Radzieckiego. Ten okres jest jemu najbliższy, ponieważ jako polityk amerykańskiej administracji prezydentów Richarda Nixona i Geralda Forda, odgrywał w tych wydarzeniach ważną rolę. Dla nas, jako czytelników, jest to szczególnie cenne, że narratorem wydarzeń jest osoba, która brała w nich bezpośredni udział. „Dyplomacja” Henry’ego Kissingera to pozycja, którą polecam przeczytać każdemu miłośnikowi historii.

Tytuł: Dyplomacja
Autor: Henry Kissinger
Rok polskiego wydania: 2009
Moja ocena: ★★★★☆

„Dyplomacja” Henry Kissinger

Oferty w księgarniach i sklepach internetowych
„Dyplomacja” Henry Kissinger

Artykuł „Dyplomacja” Henry Kissinger pochodzi z serwisu Eloblog.

Mapa gęstości zaludnienia

Kiedy myślimy o gęsto zaludnionych obszarach, przychodzą nam do głowy takie państwa jak Chiny lub Indie. Tymczasem gęstość zaludnienia Chin (Chińskiej Republiki Ludowej) wynosi 142 osoby na km². To niewiele więcej, niż gęstość zaludnienia Polski, która obliczona jest na 123 osoby na km². A jednak mieszka tam według różnych obliczeń ponad 1,3 mld ludzi. Chiny są po prostu tak ogromnym krajem. Dodatkowo wpływ na ten paradoks ma duża nieregularność obszarów zaludnienia, która zobrazowana jest na poniższej mapie. Mapa w pełnej rozdzielczości (3600×1800) dostępna jest pod tym linkiem.

Mapa gęstości zaludnienia na Ziemi – Źródło: minus.com

Dysproporcje w zaludnieniu między poszczególnymi obszarami naszej planety są ogromne. Jak możemy zauważyć, faktycznie w rejonie Indii i Chin występuje duże zagęszczenie ludności. Na tle pozostałych obszarów wyróżniają się także Wyspy Japońskie i Jawa. Trochę mniej jest w Europie i na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej. Zwiększone rejony zaludnienia to także Afryka Zachodnia i Bliski Wschód.

Tłum w Hong Kongu – Autor: Hamedog Źródło: commons.wikimedia.org

Jako ciekawostkę dodam jeszcze, że gęstość zaludnienia Indii wynosi 342 osoby na km² i jest mniejsza od gęstości zaludnienia w województwie śląskim, wynoszącym 374 osóby na km². Wszystkie dane o gęstości, które podałem, pochodzą z GUSu i Wikipedii.

Poniżej kolejna mapa gęstości zaludnienia na Ziemi, tym razem z uwzględnieniem średniej wartości dla danego kraju. Mapa przedstawia stan na rok 2006.

Mapa Gęstości Zaludnienia – Autor: Miguel Contreras Źródło: commons.wikimedia.org

Kolejna ciekawa mapa, również obrazująca gęstość zaludnienia, opracowana jest na podstawie ilości osób mieszkających w największych miastach. Na mapie zaznaczone są wszystkie miasta posiadające powyżej 100 tys. mieszkańców.

Ilu ludzi żyje na Ziemi?

Na Ziemi żyje już ponad 7 mld ludzi. Pierwszy miliard został przekroczony około roku 1820. Kolejny miliard pojawił się po 110 latach. Od tego momentu tempo wzrostu ludności gwałtownie wzrosło. Według danych uzyskanych z worldometers.info, w tym momencie, kiedy piszę ten artykuł na naszej planecie żyje już:

7 315 214 757 osób

Żeby ich wszystkich zobaczyć, zapraszam do odwiedzenia tej podstrony. Po kliknięciu w link powinna otworzyć się strona, na której zaznaczone są symbolicznie ludzikami, wszystkie osoby żyjące na Ziemi. Kolor ludzika oznacza kontynent, z którego pochodzi. Jest tego naprawdę sporo, ale żeby zobrazować prawdziwe tempo przyrostu ludności kliknijcie w przycisk „watch as we increase”. Zobaczymy wtedy pojawiające się nowe ludziki na ekranie, oznaczające średnio każdą nowo narodzoną osobę. Sprawdźcie o ile zwiększyła się liczba ludności, od momentu kiedy pisałem ten artykuł.

Wszyscy ludzie na jednym kontynencie

Oczywiście ponad 7 mld ludzi to bardzo dużo. Pojawia się więc pytanie, jak wielu ludzi hipotetycznie mogłoby żyć na Ziemi. Ile ludności jest w stanie pomieścić nasza planeta. Na to pytanie jest niezwykle trudno odpowiedzieć. Tak naprawdę kwestia przeludnienia Ziemi, to nie jest sprawa ogólnej liczby mieszkańców, ale bardziej możliwości dostępu do zasobów, umożliwiających normalne funkcjonowanie.

Na pewno nasza planeta jest w stanie przyjąć o wiele więcej ludzi, niż nam się wydaje. Żeby to zobrazować przeprowadźmy eksperyment. Umieśćmy wszystkich ludzi żyjących na świecie, na najmniejszym pod względem wielkości kontynencie – Australii. Żeby łatwiej się liczyło zaokrąglamy liczbę ludności do 7,5 mld. Przez tą wartość dzielimy powierzchnie lądu Australii, czyli około 7 682 300 km². To daje nam wynik 0,00102430666667 km² na jedną osobę, czyli około 1 024 m² na każdego człowieka żyjącego na Ziemi. Sporo. W naszym eksperymencie Australia uzyskałaby wtedy gęstość zaludnienia na poziomie 976 osób na km², czyli na poziomie zbliżonym do Rybnika.

Australia – Źródło: NASA

Oczywiście nie wszystkie tereny nadają się do zamieszkania. Część obszarów musi być również wydzielona do produkcji żywności, wytwarzania energii itd. To tylko teoretyczne rozważania mające na celu zobrazować stosunek liczby ludności do obszarów lądowych na Ziemi. Tymczasem według raportów ONZ, w ciągu najbliższych 12 lat ludność świata zwiększy się o kolejny miliard. ONZ przewiduje, że w roku 2050 naszą planetę będzie zamieszkiwało 9,6 mld ludzi.

Artykuł Mapa gęstości zaludnienia i przeludnienie Ziemi pochodzi z serwisu Eloblog.