Nie brakuje w Polsce miejsc pięknych i urokliwych. Położone w dolinie Dunajca czorsztyński i niedzicki zamek, dawniej po obu stronach strzegące granicy polsko-węgierskiej, należą do jednych z najcenniejszych krajobrazów kulturowych Polski. Razem z wybudowanym w XX wieku sztucznym zbiornikiem, zwanym Jeziorem Czorsztyńskim, stanowią dziś prawdziwe skarby turystyczne regionu.

Zamek Dunajec w Niedzicy

Zamek w Niedzicy, zwany również Zamkiem Dunajec, położony jest we wsi Zamek-Niedzica na prawym brzegu Jeziora Czorsztyńskiego (patrząc w kierunku biegu Dunajca). Powszechnie podaje się, że zamek wybudowany został w I połowie XIV wieku przez ród Berzeviczych, jako warownia broniąca północnej granicy Węgier. Pierwsza pisemna wzmianka o obiekcie pochodzi z 1325 roku. Wzniesiono wówczas zamek górny, który być może stanął w miejscu istniejącego już wcześniej drewniano-ziemnego grodu. Przez wieki zamek pozostawał we władaniu węgierskich rodów. W 1412 roku na zamku miała miejsce wypłata 37 tys. kop srebrnych groszy praskich królowi niemieckiemu i węgierskiemu Zygmuntowi Luksemburskiemu przez króla polskiego Władysława Jagiełłę. Jako zastaw (zabezpieczenie) za pożyczkę Zygmunt Luksemburski przekazał stronie polskiej część Spiszu z 16 miastami, tzw. zastaw spiski. Zastaw nie obejmował Zamku Dunajec, który pozostał dalej w rękach Węgrów. W późniejszych wiekach zamek był kilkukrotnie rozbudowywany i przebudowywany. Ważniejsza rozbudowa miała miejsce za czasów Jerzego Horwath’a pod koniec XVI wieku, kiedy wzniesiono zamek średni i przebudowano zamek dolny. Wówczas Zamek Dunajec nabrał charakteru renesansowej rezydencji.

Po zakończeniu I wojny światowej zamek w Niedzicy znalazł się na terytorium II Rzeczpospolitej. Do 1945 roku był własnością węgierskiej rodziny Salamonów (w zamku mieszkali do 1943 roku). Po zakończeniu wojny zdewastowany Zamek Dunajec został przejęty przez Skarb Państwa. W 1949 roku zamek został przekazany Stowarzyszeniu Historyków Sztuki, na obiekcie rozpoczęto również prace restauratorskie i konserwatorskie. Obecnie zamek udostępniony jest do zwiedzania i pozostaje jedną z największych atrakcji Jeziora Czorsztyńskiego i Spiszu.

Zamek w Czorsztynie

Zamek w Czorsztynie położony jest na drugim brzegu jeziora, naprzeciw Zamku Dunajec. Zamkowe kalendarium podaje, że już w XIII wieku istniał w tym miejscu gród o nazwie Wronin, którego wzniesienie należy wiązać z akcją kolonizacyjną ziemi sądeckiej zapoczątkowaną przez księżną Kingę (żonę Bolesława Wstydliwego). Na przełomie XIII/XIV wieku miała powstać również cylindryczna wieża typu stołp (już nieistniejąca). Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z 1320 roku. Około 1320–1335 roku warownia została przejęta przez króla Władysława Łokietka lub jego syna Kazimierza Wielkiego, a ten ostatni rozbudował ją przekształcając w pełnoprawny murowany zamek. Budowę murowanego zamku należy wiązać z zabezpieczeniem południowej granicy Królestwa Polskiego, kontrolą doliny Dunajca i przebiegających szlaków handlowych. Od tego momentu warownia stała się zamkiem królewskim, obsadzanym przez króla zaufanym starostą. Jak inne tego typu budowle, również i zamek w Czorsztynie był kilkukrotnie przebudowywany. Te ważniejsze miały miejsce w latach 1472–1488 (za króla Kazimierza Jagiellończyka), 1616–1643 (za starosty Jana Baranowskiego) i 1667–1680 (za starosty Otto Fryderyka Felkersamba). W czasie I rozbioru Polski zamek został przejęty przez Austriaków. W 1790 roku od uderzenia pioruna wybuchł pożar, który zapoczątkował stopniowe popadanie zamku w ruinę.

Do 1945 roku zamek w Czorsztynie był w rękach rodziny Drohojowskich, których dobra po wojnie zostały znacjonalizowane. Od 1989 roku właścicielem zamku został Pieniński Park Narodowy, a w 1996 roku obszar wokół zamku formalnie włączono do parku. Dziś odrestaurowane ruiny czorsztyńskiego zamku są udostępnione do zwiedzania.

Jezioro Czorsztyńskie – Zapora i zbiornik Niedzica-Czorsztyn

Budowa zapory wodnej i zespołu zbiorników na Dunajcu na zawsze zmieniła okoliczny krajobraz. Pierwsze pomysły spiętrzenia wód Dunajca pojawiły się już na początku XX wieku. Wówczas były konsultowane ze znanym i cenionym hydrotechnikiem Gabrielem Narutowiczem (przyszłym pierwszym prezydentem II RP). W dwudziestoleciu międzywojennym ponownie wrócono do koncepcji budowy zapory, głównie ze względu na powodzie nawiedzające Podhale. Zbiornik i zapora miały stanowić ochronę przeciwpowodziową dla doliny Dunajca. Nie zostały one jednak zrealizowane ze względu na wybuch wojny. Do pomysłów powrócono w 1964 roku. Od samego początku budowa zapory borykała się z wieloma problemami i kilkukrotnie zmieniano jej założenia projektowe. Budziła również sporo kontrowersji ze względu na zbytnią ingerencję w środowisko, konieczność wysiedlenia części ludności i zalania okolicznych wsi. Ostatecznie prace rozpoczęto w 1975 roku, a jej budowę ukończono dopiero w 1997 roku. W wyniku osadzenia zapory powstał zbiornik Czorsztyn-Niedzica, zwany potocznie Jeziorem Czorsztyńskim, o całkowitej pojemności 234,5 mln m3. Poniżej ulokowano drugą, mniejszą zaporę, tworząc zbiornik Sromowce Wyżne. Przy zaporach wybudowano również elektrownie wykorzystujące moc spiętrzonej wody Dunajca.

Do dziś ciężko jest jednoznacznie ocenić powstanie zapory i sztucznego zbiornika. Do korzyści należy zaliczyć ochronę przeciwpowodziową, wykorzystanie potencjału energetycznego rzeki i uregulowanie poziomów wody Dunajca. Powstanie Jeziora Czorsztyńskiego na pewno również zwiększyło atrakcyjność turystyczną okolicznych terenów. Natomiast do skutków negatywnych należy zaliczyć zniszczenie naturalnego i kulturowego krajobrazu doliny Dunajca, likwidację zachodnich obrzeży Pienińskiego Parku Narodowego, a także powstanie dróg i przesyłowych linii energetycznych ingerujących w środowisko. Podczas budowy zbiornika zlikwidowano również część wielowiekowego osadnictwa wiejskiego, których fragmenty miały znaleźć się na dnie jeziora, m.in. przesiedlono jedną całą wieś Maniowy, zalaniu uległ również zespół dworski w Czorsztynie położony poniżej zamku.

Pomimo wszystko powstanie kontrowersyjnego zbiornika dodaje smaczku historii tych terenów, których i tak burzliwe losy nasyciły region niezwykłymi zabytkami. Zabytkami położonymi w otoczeniu pięknej przyrody i urokliwych krajobrazów.

Mapa okolicy zamków w Niedzicy i Czorsztynie

Artykuł Dwa zamki i jezioro – Niedzica i Czorsztyn pochodzi z serwisu Eloblog.

Zapora wodna w Zagórzu Śląskim i Jezioro Bystrzyckie

Choć bohaterem dzisiejszego artykułu jest zabytkowa elektrownia w Lubachowie to jej istnienie nieodzownie związane jest z zaporą wodną w Zagórzu Śląskim. Zacznę więc od kilku słów na temat tej niezwykłej kamiennej konstrukcji. Zapora wodna została wybudowana na rzece Bystrzyca na początku XX wieku. Powstała jako jedna z wielu zapór wodnych budowanych w tamtych czasach w Sudetach, głównie w celu ochrony przed powodziami. Sama budowla ma 44 m wysokości i 230 m długości korony. U podstawy kamienna zapora ma 29 m grubości. W wyniku budowy zapory powstał sztuczny zbiornik wodny zwany Jeziorem Bystrzyckim. Zbiornik ma powierzchnię 51 ha i potrafi pomieścić około 8 mln m³ wody. Choć zapora i zbiornik były budowane głównie w celach przeciwpowodziowych dziś pełnią aż cztery funkcje:

• główną przeciwpowodziową,
• retencyjną – jest zbiornikiem wody pitnej dla Dzierżoniowa, Bielawy i okolic,
• rekreacyjną – jezioro przyciąga turystów, przy zbiorniku funkcjonują ośrodki wczasowe, pensjonaty, plaże, dużą atrakcję stanowi również pobliski Zamek Grodno,
• hydroenergetyczną – w odległości ok. 1 km od zapory znajduje się elektrownia wodna, która wytwarza prąd ze zmagazynowanej w zbiorniku wody i to właśnie niej poświęcony jest ten artykuł.

Elektrownia wodna Lubachów

Ostatnio miałem okazję zwiedzać niezwykłe miejsce – elektrownię wodną w Lubachowie. Miejsce niezwykłe ze względu na swoją historię i zachowane oryginalne wyposażenie. Elektrownia Lubachów powstała na początku XX wieku wraz z budową zapory wodnej na rzece Bystrzyca. Sama zapora powstała w latach 1912–1914, a budowę elektrowni ukończono w 1917 roku. Jednak w przeciwieństwie do innych tego typu obiektów budowanych w tamtym czasie w Sudetach, budynek samej elektrowni został oddalony od zapory o około 1 km, a ze zbiornikiem połączony został rurociągiem o średnicy 1,8 m. Dzięki oddaleniu budynku elektrowni uzyskano dodatkowy spadek wody między zbiornikiem a elektrownią, który zwiększa jej moc. Choć dziś zbiornik wody i zapora znajdują się w Zagórzu Śląskim, to budynek samej elektrowni jest już administracyjnie w Lubachowie.

Elektrownia wykorzystuje moc wody zgromadzonej w sztucznym zbiorniku – Jeziorze Bystrzyckim. Zainstalowano w niej trzy turbozespoły wyposażone w turbiny Francisa wyprodukowane przez firmę Voith i generatory wraz z oprzyrządowaniem firmy Siemens-Schuckert. Łącznie trzy zespoły osiągają tu moc 1,2 MW. Elektrownia Lubachów, jak sama zapora i Jezioro Bystrzyckie, nie wyróżnia się ani wielkością, ani uzyskiwaną mocą. To co odróżnia Lubachów od innych tego typu obiektów jest prawie niezmienione wyposażenie. W innych elektrowniach wymianie uległy już zabytkowe turbozespoły. Natomiast te zamontowane w Lubachowie pracują ciągle już od ponad 100 lat. Niezwykła jest również filozofia budowania tego typu obiektów w tamtych czasach. Pomimo, iż mamy do czynienia z budynkiem typowo technicznym, zadbano o jego estetykę. Sam budynek elektrowni ma ciekawą architektoniczną formę. Zadbano również o walory estetyczne wyposażenia budynku. Wśród zachowanego oprzyrządowania znajdziemy zdobione uchwyty podtrzymujące zegary, eleganckie cyferblaty, gustowne tabliczki znamionowe czy marmurowe blaty w sterowni. Widać dużą dbałość o detale, pomimo, iż na co dzień nie miały być one widoczne dla osób postronnych.

Dziś zabytkowa elektrownia Lubachów należy do spółki TAURON Ekoenergia. Na co dzień wnętrze elektrowni nie jest udostępnione dla turystów, ale posiadając zorganizowaną grupę można uzyskać zgodę na zwiedzanie elektrowni. Szczegółowe informacje znajdują się pod tym linkiem.

Poniżej zamieszczam mapę z zaznaczoną zaporą wodną i elektrownią.

Artykuł Elektrownia wodna Lubachów – Ponad 100-letni zabytek techniki pochodzi z serwisu Eloblog.

Współczesny zamek w Puszczy Noteckiej?

O ciekawym i dość intrygującym znalezisku donosi jeden z użytkowników portalu Wykop. We wpisie na tzw. mikroblogu pojawiła się informacja o budowie niecodziennego obiektu niedaleko Poznania. Na zdjęciach satelitarnych Google Maps została uchwycona budowa olbrzymiego obiektu na jeziorze w środku Puszczy Noteckiej. Więcej informacji na temat tego intrygującego obiektu przynosi analiza zdjęć satelitarnych pochodzących z różnych okresów. Na zdjęciu satelitarnym z 2014 roku widzimy samo jezioro. Natomiast na zdjęciu z 2017 roku widzimy już, że na jeziorze została usypana sztuczna wyspa, na której ruszyła budowa potężnego obiektu. Pomiary wykonane za pomocą narzędzi na dostępnych Geoportalu wskazują, że sztuczna wyspa ma około 300 m długości. Z tego co piszą internauci, teren jest ogrodzony i nie ma do niego swobodnego wstępu.

Link do Google Maps.

Czy ktoś buduje zamek w Puszczy Noteckiej? – Źródło: Google Maps

Porównanie zdjęć satelitarnych z 2014 i 2017 roku – Źródło: Google Earth

Trochę bardziej szczegółowe zdjęcia dostępne są na rządowym serwisie Geoportal. Choć obiekt jest w budowie wyraźnie widać jakąś formę murów wraz z osadzonymi na nich basztami.

Budowa zagadkowego obiektu w Puszczy Noteckiej – Źródło: Geoportal.gov.pl

Link do Geoportalu.

Nie tylko użytkownicy portalu Wykop dostrzegli tę dziwną budowę. Również na innych portalach możemy znaleźć komentarze osób zaintrygowanych tematem.

„Niewiele wiadomo na temat szczegółów tego przedsięwzięcia i czemu ten obiekt ma ostatecznie służyć. Budowa ta jest owiana mgłą tajemnicy. Nawet mieszkańcy Stobnicy tego nie wiedzą. Kiedy doszliśmy tam bliżej ujrzeliśmy wysoki płot z drutem kolczastym i górujące nad lasem zarośnięte zielskiem zwały ziemi wybranej z miejsca, gdzie powstaje sztuczny zbiornik wodny.”
Autor: Lech Źródło: www.goryszlaki.hekko.pl

Czym jest ta budowla? Komu ma służyć? Kto ją finansuje? Żeby nie zostać oskarżonym o rozsiewanie niesprawdzonych lub nieprawdziwych informacji nie będę przytaczał wypowiedzi zamieszczanych w sieci. Bez problemu możecie jednak sami odszukać o czym piszą internauci.

Artykuł Tajemnicza budowla w środku lasu – Ktoś buduje zamek w Puszczy Noteckiej? pochodzi z serwisu Eloblog.

1. Piramida w Rapie

Piramida w Rapie to mauzoleum rodu Farenheid, zbudowane w 1811 r. Grób pruskiej rodziny położony jest na terenie podmokłym, zwanym Rysie Bagno, na północno-wschodnim skraju Lasów Skaliskich. Mauzoleum było wzorowane na piramidach starożytnego Egiptu, spełniając te same kąty nachylenia ścian, co w antycznych odpowiednikach.

Fahrenheid, który studiował w Albertinie w Królewcu, odkrył podczas swoich podróży po Europie swoją pasję do egiptologii, która jest szczególnie popularna we Francji. Zaangażował się jako kolekcjoner i mecenas sztuki. Lokalni mieszkańcy mówią, że Piramida ma nadprzyrodzone moce – istotne z punktu widzenia mumifikacji w niej zmarłych.

Więcej dowiesz się na: atrakcje.mazury.pl

Piramida w Rapie – 10 ciekawych miejsc na Mazurach – Źródło: atrakcje.mazury.pl

2. Święta Lipka

Według legendy nazwa „Święta Lipka” odnosiła się do drzewa, na którym w tajemniczy sposób pojawiła się drewniana rzeźba Maryi – pod tym drzewem odbywały się cuda. Protestanccy Mazurzy nie wierzyli w tą nadprzyrodzoną moc i nazwę miejsca przypisują świętej lipie z gaju Starych Prusów.

Pierwsza wzmianka o kaplicy pochodzi z 1491 r. W tym czasie Święta Lipka była już miejscem pielgrzymek. Pierwsza kaplica została zniszczona około 1525 r. podczas reformacji protestanckiej. Chociaż wieś leżała w protestanckim regionie Mazur, wiara rzymskokatolicka została zatwierdzona w Prusach Wschodnich w 1605 roku. Kaplica została przebudowana przez jezuitów i konsekrowana w 1619 r. Pod koniec XVII wieku powstał barokowy, bogaty kościół, otrzymując później miano bazyliki.

Więcej dowiesz się na: atrakcje.mazury.pl

Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Świętej Lipce – Źródło: atrakcje.mazury.pl

3. Pałac w Drogoszach

Pałac hrabiów Dönhoff został zbudowany po pożarze starego, renesansowego zamku, nieco z dala od starej lokalizacji na wzgórzu. Budowę obecnego pałacu rozpoczęto w 1710 r.

W zachodnim skrzydle pałacu był teatr. Obszerna biblioteka i kaplica usytuowana została w skrzydle wschodnim, który przeszedł neogotycką przebudowę w 1830 r. – bogate, marmurowe mauzoleum rodziny Dönhoff do dnia dzisiejszego zostało zachowane w niesamowicie dobrym stanie. Na południe od pałacu, rozciąga się wielki park krajobrazowy, w tym niegdyś park danieli. Barokowe ogrody pałacu zdobione były rzeźbami z piaskowca oraz wazonami. Znaczne części biblioteki ewakuowano w 1945 r. i są obecnie przechowywane w archiwum w Olsztynie.

Więcej dowiesz się na: atrakcje.mazury.pl

Pałac w Drogoszach – Źródło: atrakcje.mazury.pl

4. Mosty w Stańczykach

W Stańczykach dwa równoległe mosty kolejowe rozciągają się nad szeroką doliną, po środku której płynie rzeczka Błędzianka. Mosty zbudowane w latach od 1912–1918 przypominają rzymskie akwedukty, dumnie wznoszące się nad Puszczą Romincką. W czasie I wojny światowej (1916 r.) planowano wybudować trzeci most przeznaczony dla autostrady, łączącej Zachodnie i Wschodnie Prusy z wylotem na Litwę.

Liczba podróżujących tą trasą była stosunkowo duża – był to popularny obszar dla mieszkańców Gołdapi i innych miast. Po 1941 r. znaczenie trasy kolejowej wzrosło jeszcze bardziej ze względu na wzmocnienia kwatery Hitlera w Gierłoży.

Więcej dowiesz się na: atrakcje.mazury.pl

Mosty w Stańczykach – Źródło: atrakcje.mazury.pl

5. Pałac w Sztynorcie

Pałac był własnością rodziny Lehndorffów od 1420 r. Obecny pałac został zbudowany przez Marie Eleonore von Lehndorff z domu von Dönhoff po tym, jak starszy budynek został zniszczony przez Tatarów podczas II wojny północnej w 1656 r. Na terenie pałacu znajduje się wielki park z herbaciarnią oraz w pobliżu najstarsza na Mazurach aleja dębowa. Dęby są prawie 400-stu letnie – najstarszy dąb rzekomo ma lat 1000.

Niemiecki minister spraw zagranicznych Joachim von Ribbentrop wykorzystywał pałac podczas swoich pobytów w pobliskim Wilczym Szańcu w latach 1941-1944. Ostatni właściciel majątku, Heinrich Count von Lehndorff, został stracony przez hitlerowców za udział w spisku przeciwko Hitlerowi, który poniósł niepowodzenie w próbie zabójstwa 20 lipca 1944 r.

Więcej dowiesz się na: atrakcje.mazury.pl

Pałac w Sztynorcie – Źródło: atrakcje.mazury.pl

6. Bunkry Mamerki

Ze względów bezpieczeństwa, kilka podrzędnych kwater związanych z dowództwem polowym Adolfa Hitlera na froncie rosyjskim, było rozproszonych po okolicy – dzięki temu zamach bombowy lub atak spadochroniarzy nie mógł uderzyć jednocześnie w całość niemieckiego dowodzenia. Zdecydowanie największą siedzibą była kwatera główna Oberkommando des Heeres (OKH) – dowództwo wojsk lądowych.

Ta siedziba została zbudowana około 20 kilometrów na północny wschód od Wilczego Szańca, nad brzegiem jeziora Mamry (obecnie obszar ten nazywa się Mamerki). Siedziba posiadała ponad 200 budynków z około 30 zbrojonymi budynkami i bunkrami, jako schronami przeciwlotniczymi. Kiedy Hitler był w Wilczym Szańcu, wysokie dowództwo Wehrmachtu, a także szefowie Sztabu Generalnego, zamieszkali w Mamerkach.

Więcej dowiesz się na: atrakcje.mazury.pl

Mamerki – Kwatera Główna Niemieckich Wojsk Lądowych – Źródło: atrakcje.mazury.pl

7. Zamek w Kętrzynie

Około 1329 r. na wzgórzu nad rzeką, na zwęglonych szczątkach pruskiej, zbrojnej wioski Krzyżacy postawili drewniany fort. Dziś miejsce to zajmuje ufortyfikowany kościół św. Jerzego.

Celem fortu i jego załogi była obrona tej części państwa krzyżackiego przed częstymi atakami ze strony Litwy. Kętrzyn był także miejscem postoju w krucjatach na pogańską Litwę. Fort został dwukrotnie zdobyty i spalony przez Litwinów, najpierw przez wojska dowodzone przez księcia Olgierda w 1345 r., a dwa lata później przez księcia Kiejstuta. W 1357 r. podjęto budowę murowanego zamku w południowo-wschodnim narożniku miejskich murów obronnych. Do dziś zarówno zamek, ufortyfikowany kościół, jak i miejskie mury zachowane zostały w bardzo dobrym stanie.

Więcej dowiesz się na: atrakcje.mazury.pl

Zamek krzyżacki w Kętrzynie – Foto: Andrzej Otrębski Źródło: commons.wikimedia.org

8. Kanał Mazurski – Śluza Leśniewo

Kanał Mazurski, to niedokończony, długi na 50,4 km kanał łączący rzekę Łynę w Obwodzie Kaliningradzkim Rosji i Jezioro Mamry. Dzisiejsza granica polsko-rosyjska przecina kanał z południowym odcinkiem o długości około 20 km zlokalizowanym w Polsce. Na kanale jest 10 śluz, 5 w Polsce i 5 w Rosji, przeznaczonych do obsługi łodzi o szerokości do 7,7 m, długości 45 m i zanurzeniu 2,5 m.

Celem kanału było pobudzenie rozwoju gospodarczego Prus Wschodnich. Budowa rozpoczęła się w 1911 r., natomiast została przerwana przez I wojnę światową, wznowiono ją w latach dwudziestych i ponownie w latach trzydziestych (odkąd handel rosyjski przestał istnieć po rewolucji październikowej), a następnie została zakończona przez II wojnę światową. Śluza Leśniewo Górne jest najlepiej wykończoną śluzą na Kanale Mazurskim z pełną konstrukcją budowlaną oraz z wieloma technicznymi urządzeniami.

Więcej dowiesz się na: atrakcje.mazury.pl

Kanał Mazurski – Śluza Leśniewo – Źródło: pixabay.com / domena publiczna

9. Twierdza Boyen

Wybudowana w latach 1843-1855 w celu zablokowania strategicznego przesmyku między jeziorami Niegocin i Kisajno. Jednym z inicjatorów budowy twierdzy był generał von Boyen.

Z punktu widzenia strategii pruskiej ważną rolę odgrywała linia obronna Wielkich Jezior Mazurskich. Przed wybuchem I wojny światowej naturalne elementy terenu i wzmocnione fortyfikacje wokół Twierdzy Boyen miały blokować wkraczanie rosyjskiej armii do tego obszaru. Twierdza może pomieścić około 3000 żołnierzy. Po I wojnie światowej zmieniono funkcję twierdzy, przekształcając ją w szpital. Przed II wojną światową był jednym z punktów zbornych armii niemieckiej, z którego nastąpił atak na Polskę we wrześniu 1939 r. Od 1945 r. Twierdza Boyen przeszła w ręce Armii Polskiej.

Więcej dowiesz się na: atrakcje.mazury.pl

Twierdza Boyen – Źródło: atrakcje.mazury.pl

10. Wilczy Szaniec

Głęboko w lasach, niedaleko Kętrzyna, ukryta w częściowo podmokłym terenie, powstała się w 1940 r. siedziba Hitlera „Wilczy Szaniec”. Podczas gdy miasta Niemiec powoli popadały w ruinę, w budowę Wilczego Szańca zatrudnionych było ok. tysiąc robotników. Ze względu na poufność informacji dot. konstrukcji kwatery, robotnicy musieli zmieniać się co sześć miesięcy i mogli pracować wyłącznie na jednym etapie budowy.

W ten sposób powstało siedem masywnych bunkrów o grubości ścian ponad 10 metrów, wiele lekkich bunkrów i budynków mieszkalnych dla ponad 2000 oficerów i drużyn zbrojnych. Do kamuflażu zastosowano siatkę maskującą, pokrytą zaprawą zmieszaną z wodorostami, dzięki czemu obiekt praktycznie nie był widoczny z powietrza. Obiekt posiadał połączenie kolejowe, dwa lotniska, rozległe pasy minowe i kilometry ogrodzeń z drutu kolczastego. Oczyszczenie około 50 000 min oraz nowatorskich konstrukcji zajęło po wojnie saperom ponad 10 lat – wielu z nich zostało rannych i zabitych.

Więcej dowiesz się na: atrakcje.mazury.pl

Wilczy Szaniec, Kwatera Główna Adolfa Hitlera – Źródło: atrakcje.mazury.pl

Mapa 10 ciekawych miejsc na Mazurach

Artykuł 10 ciekawych miejsc na Mazurach, które warto odwiedzić pochodzi z serwisu Eloblog.

Wiosna zbliża się wielkimi krokami i warto spędzić ją w niesztampowy sposób. Czarter jachtów motorowych na Mazurach bez patentu to znakomity sposób na spędzenie wolnego czasu w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich. Nie masz patentu? Nic nie szkodzi! Od kilku lat na Mazurach możliwy jest również wynajem łodzi motorowych bez patentu.

Czarter jachtów motorowych na Mazurach bez patentu!

Czy wiesz, że możesz wynająć jacht motorowy nie mając patentu ani nawet doświadczenia? (zgodnie z regulacją z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. 2010 nr 127 poz. 857): „Nie wymaga posiadania dokumentu kwalifikacyjnego uprawianie turystyki wodnej na jachtach motorowych o mocy silnika do 75 kW i o długości kadłuba do 13 m, których prędkość maksymalna ograniczona jest konstrukcyjnie do 15 km/h.”

Zaplanuj wiosenny urlop i spędź go na Mazurach!

Czarter jachtów motorowych na Mazurach bez patentu – Źródło: wypozyczalnia.mazury.pl

Czarter jachtu AM 780, jacht posiada 5-6 miejsc do spania, kuchnię/lodówkę, ogrzewanie WEBASTO, WC i prysznic z ciepłą wodą

Od kilku lat na Mazurach rozwijana jest szeroka oferta czarteru jachtów bez patentu. Wystarczy krótkie szkolenie przeprowadzane przez armatora jachtu, aby móc w pełni korzystać z nieocenionych uroków Wielkich Jezior Mazurskich. Wśród licznych propozycji jednostek pływających znajdziesz zarówno małe, dwuosobowe kabinówki, jak i te znacznie większe – nawet dla ośmiu osób dorosłych! Te motorówki to takie małe domki na wodzie, wyposażone w kuchnię, zlew z bieżącą wodą, lodówkę, pełne zasilanie elektryczne, TV, radio, osobną kabinę WC, ogrzewanie (przydatne na wiosenne chłodne wieczory), a w większych jednostkach jest do dyspozycji nawet prysznic z ciepłą wodą.

Wnętrze jachtu Sunhorse 25 – Wynajem łodzi motorowych na Mazurach

Jacht Quicksilver 650 – Przeznaczony jest dla 4 dorosłych osób, lub 3 osób dorosłych i 2 dzieci

Wynajem łodzi motorowych Mazury

Motorówki kabinowe to miejsce noclegowe i środek transportu w jednym – płyniesz dokąd chcesz, cumujesz i możesz zwiedzać dowolne miejsce położone przy szlaku Wielkich Jezior Mazurskich (między innymi Węgorzewo, Giżycko, Mikołajki, Ruciane Nida, Ryn, Pisz). Taki wypoczynek to doskonała okazja, aby poznać bliżej historię mazurskich miejscowości, zwiedzić muzea, zabytkowe zamki, parki dzikich zwierząt, ośrodki SPA lub spojrzeć na krajobraz z lotu ptaka, wybierając lot paralotnią. Nic nie stoi również na przeszkodzie, abyś wziął udział w wydarzeniach kulturalnych, takich jak koncerty szantowe w tawernach żeglarskich i inne eventy cieszące się dużą popularnością wśród turystów.

Czarter jachtów motorowych na Mazurach – Doskonały sposób na spędzanie wolnego czasu w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich

Optymalna długość czarteru to tydzień, stąd też wymiany jachtów odbywają się najczęściej w sobotę. 7 dni to czas, który umożliwia poznanie uroków Mazur, ale wiele osób decyduje się nawet na 2-tygodniowe czartery! Jeśli nie jesteś pewien, czy pływanie łodzią motorową bez patentu to coś dla ciebie, warto wypróbować ofertę przed sezonem – wiosną armatorzy udostępniają swoje jachty także na krótsze wyjazdy niż tydzień.

Sprawdzoną firmą, która posiada w swojej ofercie niezawodne małe łodzie oraz duże jachty motorowe, to Wypożyczalnia Mazury: www.wypozyczalnia.mazury.pl – tel.: 792 591 898 lub 723 921 211.

Artykuł Czarter jachtów motorowych na Mazurach bez patentu pochodzi z serwisu Eloblog.

Podstawową ideą aplikacji mobilnej „Ratunek” jest umożliwienie szybkiego kontaktu ze służbami ratunkowymi, bez znajomości numerów telefonów dla konkretnej służby. Aplikacja umożliwia łączenie ze służbami GOPR, TOPR, WOPR i MOPR, w zależności od regionu na jakim się znajdujemy. W górach lub nad wodą. Jednocześnie aplikacja przekazuje do służb nasze położenie w terenie. Jeżeli dobrze się domyślam, ustalanie naszej lokalizacji odbywa się za pomocą natywnych funkcji Androida, to jest modułu GPS lub transmisji danych komórkowych. Google potrafi ustalić nasze położenie szacunkowo, nawet kiedy moduł GPS jest wyłączony lub po prostu go nie ma. Dalej informacja o naszym położeniu przekazywana jest za pomocą SMSa.

Ktoś mógłby zadać pytanie, czy istnienie takiej aplikacji ma sens, skoro mając smartfona i tak możemy ustalić naszą pozycję za pomocą każdej aplikacji mapowej. Zastanawiałem się nad tym przez chwilę i doszedłem do wniosku, że może mieć to sens. Otóż podczas wypadku wiele osób jest w takim silnym stresie i szoku, że nie potrafi wykonać nawet prostych czynności. Na przykład ludzie potrafią zapomnieć numery do podstawowych służb ratunkowych typu 999 lub 112. Nie jest to wina niewiedzy, ale właśnie silnego stresu… W takich sytuacjach ustalenie swojego położenia, nawet na prostej aplikacji jak Google Maps, może przysporzyć sporo problemu.

Z oczywistych względów aplikacji nie testowałem, aby bez powodu nie informować służb ratunkowych. Ciekawe ilu osobom już pomogła.

Aplikacja „Ratunek” – Wzywaj pomoc w górach i nad wodą

Linki do pobrania: Android.
(Aktualizacja 10.10.2017 r., aplikacja jest już dostępna na iOSa i Windowsa.)

ZALETY:
– Niewiele „waży”, a może się kiedyś przydać.

WADY:
– Brak wersji na inne systemy operacyjne.
– Nie działa opcja „Danych Personalnych”. Błąd został zgłoszony, może naprawią.

Więcej o aplikacji jest na stronie www.ratunek.eu.

Zobacz także: 11 przydatnych aplikacji turystycznych na telefon

Artykuł Aplikacja „Ratunek” – Pomoc w górach i nad wodą pochodzi z serwisu Eloblog.

Ciekawe miejsca na Mazurach do zobaczenia

Kolejna lista miejsc na Mazurach, które warto odwiedzić. Tym razem zestawienie z miejscami ciekawymi, nietypowymi i niezwykłymi, które przyciągają turystów. Kilka ciekawych miejsc jest opisanych, pozostałe wyszczególnione są na mapie na samym dole. Mapa będzie systematycznie uzupełniana. Jeżeli uważasz, że jakieś z niewymienionych miejsc powinno znaleźć się również na mapie, pozostaw komentarz na samym dole. Kolejność miejsc nie ma znaczenia.

Zobacz także uzupełnienie: Atrakcje turystyczne Mazury – Co zwiedzać?

Bunkier Himmlera w Pozezdrzu

Kwaterę Himmlera w okolicy Pozezdrza budowano pod kryptonimem Hochwald, co z niemieckiego oznacza „wysoki las”. Dzisiaj wiemy, że pierwotnie składała się z 9 obiektów militarnych, w tym 5 budynków i bunkru specjalnego przeznaczenia dla samego Heinricha Himmlera – jednego z głównych przywódców hitlerowskich Niemiec. Kwatera zostala zbudowana przez Organizację Todt i była użytkowana od końca czerwca 1941 roku, do 20 listopada 1944 roku. Dziś możemy zobaczyć jedynie bunkier Himmlera, który jako jedyny zachował się do czasów współczesnych.

Bunkier Himmlera – Ciekawe miejsca na Mazurach – Foto: Janericloebe Źródło: commons.wikimedia.org

Most obrotowy w Giżycku

Niezwykłą i unikatową ciekawostką jest most obrotowy znajdujący się w Giżycku. W sezonie letnim, ten zabytek architektury, zbudowany w 1898 roku, staje się niemałą atrakcją dla turystów. Most znajduje się nad kanałem Łuczańskim, jest otwierany według dziennego rozkładu rejsów statków Żeglugi Mazurskiej. Po moście mogą poruszać się pojazdy do 2,5 tony, a cały mechanizm jest obsługiwany przez jedną osobą. Proces otwierania mostu trwa 5 minut.

Most obrotowy w Giżycku – Foto: ZeroJeden Źródło: commons.wikimedia.org

Wioska żeglarska w Mikołajkach

Wioska żeglarska w Mikołajkach to chyba najbardziej rozpoznawalne miejsce w żegludze mazurskiej. Znajduje się tu 200 miejsc cumowniczych, a wioska oferuje żeglarzom obsługę na każdym poziomie, od czarteru jachtów po kompleksowy warsztat. Ponadto natrafimy tu na wiele sklepów dla żeglarzy i restauracji. To miejsce odwiedzanie jest chętnie również przez każdego, kto pragnie podziwiać różne jednostki pływające.

Wioska żeglarska w Mikołajkach – Foto: Marek i Ewa Wojciechowscy / Trips over Poland – Źródło: commons.wikimedia.org

Puszcza Piska

Puszcza Piska to ogromny, największy kompleks leśny na Mazurach o powierzchni okło 100 tys. ha. Przylega do Mazurskiego Parku Krajobrazowego i Niziny Mazurskiej. Na terenie puszczy znajduje się wiele jezior, m.in. Bełdany, Jezioro Nidzkie, Roś, Jezioro Mokre czy Jegocin, które również pełnią rolę rezerwatów. Jest głównie porośnięta lasami świerkowymi i sosnowymi, z niewielką ilością brzozy, klonu, olchy i dębu. Puszcza Piska po za bujnymi lasami świerkowymi jest domem dla wielu zwierząt, m.in. łosi, jeleni, saren, zajęcy a nawet rysi. Ale przede wszystkim jest ostoją ptactwa o europejskiej randze. Najbardziej rozpoznawalnym symbolem puszczy jest bocian biały.

Puszcza Piska – Ciekawe miejsca na Mazurach – Foto: Mateusz Giełczyński Źródło: commons.wikimedia.org

Kanał Mazurski – Śluza w Leśniewie

Kanał Mazurski jest ciekawym elementem krajobrazu Mazur, ze względu na swoją skalę. Choć nie został nigdy ukończony i nie jest udostępniony dla żeglugi, to jego ślady odnajdujemy na terenie aż dwóch państw. Finalnie powstał projekt aby stworzyć drogę wodną łączącą Wielkie Jeziora Mazurskie z Bałtykiem. Projekt nigdy nie został zrealizowany z powodu obu wojen światowych, gdzie po tej drugiej całkowicie zabrakło rąk do pracy, a większość mostów na kanale została wysadzona. Na trasie kanału powstało 10 śluz, a ta najbardziej rozpoznawalna znajduje się w Leśniewie. Betonowa budowla naznaczona nazistowskimi symbolami robi wrażenie, jednak musimy pamiętać o zachowaniu ostrożności odwiedzając to miejsce.

Kanał Mazurski – Śluza w Leśniewie – Foto: Semu Źródło: commons.wikimedia.org

Piramida w Rapie

Niewiele osób wie, że w Polsce również znajdziemy prawdziwą piramidę. Może swoimi rozmiarami nie dorównuje tym egipskim, bo jej wysokość to niecałe 16 m, ale pomimo tego jest to konstrukcja dość unikatowa. Piramida w Rapie to powstały w 1811 roku grobowiec rodzinny Farenheidów, którzy mieli swą posiadłość kilometr dalej. Będąc na Mazurach warto odwiedzić tą zaskakującą budowlę, w pobliżu znajduje się miejsce aby postawić samochód. Wokół piramidy krąży wiele legend. W środku wciąż znajdują się ciała zmarłych, przynajmniej jeszcze kiedyś tak było. Pamiętajmy więc o szacunku dla nich.

Piramida w Rapie – Ciekawe miejsca na Mazurach – Foto: Mireq

Mosty w Stańczykach

Mosty za wsią Stańczyki, zwane są często Akweduktami Puszczy Rominckiej. Znajdują się na północnym krańcu Mazur. Potężne wiadukty na nieczynnej już trasie kolejowej, robią ogromne wrażenie na każdym kto je odwiedzi. Należą do jednych z największych w kraju. Ich budowę prowadzono do roku 1918. Długość 180 m, a wysokość według różnych źródeł 31-36 m. Zapierające dech w piersiach łuki o żelbetowej konstrukcji, których kształt wzorowany jest na rzymskich akweduktach, ucieszą każde oko.
Link: www.stanczyki.com

Mosty w Stańczykach – Foto: Honza Groh (Jagro) Źródło: commons.wikimedia.org

Tężnie w Gołdapi

Gołdap to jedyne uzdrowisko w województwie warmińsko-mazurskim. Przez niektórych zwane jest Mazurskim Ciechocinkiem. Nie bez powodu. Całkiem niedawno zostały tu oddane do użytku, prawie identyczne, jak właśnie w Ciechocinku, tężnie solankowe. Ich koszt zamknął się w kwocie 40 mln złotych. Ta drewniana konstrukcja, o wysokości 8 m i długości 220 m, zasilana jest wodą o leczniczych właściwościach z głębokości 646 m. Dzięki działaniu słońca i wiatru, solanka spływająca po gałązkach tarniny wytwarza wokół siebie mikroklimat o sporej zawartości jodu, magnezu, bromu, sodu, potasu i fluoru. Warto przyjechać i po prostu zdrowo pooddychać 🙂
Link: uzdrowiskogoldap.pl

Tężnie w Gołdapi – Ciekawe miejsca na Mazurach – Foto: Uzdrowisko Gołdap

Zagroda żubrów w Wolisku

Rezerwat Borki, położony w gminie Kruklanki, jest ostoją dla wielu zwierząt. Jego powierzchnia do ponad 235 ha, a charakterystyczny pagórkowaty teren, przeplatany strumykami i małymi jeziorami, porasta bogata flora. W 1953 roku, założono tu Ośrodek Hodowli Żubra. Latem w Wolisku na terenie ośrodka możemy podziwiać na specjalnej platformie kilka osobników tego gatunku podczas karmienia. W 1977 roku, podczas remontu płotu kilka osobników uciekło do lasu. Historia jest o tyle ciekawa, że od tamtej pory żubry żyją tam na wolności.

Zagroda żubrów w Wolisku – Ciekawe miejsca na Mazurach – Foto: Mireq

Zobacz także uzupełnienie: Atrakcje turystyczne Mazury – Co zwiedzać?
Mapa i lista – Ciekawe miejsca na Mazurach do zobaczenia

Artykuł Ciekawe miejsca na Mazurach do zobaczenia pochodzi z serwisu Eloblog.

Historia zatopionych miejsc w Polsce

Postanowiłem opisać historię kilku niezwykłych zatopionych miejsc w Polsce. Wybrałem cztery miejsca, których wspólnym mianownikiem było zalanie bądź zatopienie. Nie jest takich miejsc w Polsce dużo. Jeżeli znacie jeszcze jakieś podobne historie, zapraszam do pozostawienia komentarza. Pozdrowienia dla Moniki, która zainspirowała mnie do napisania tego artykułu. 🙂

Wineta – Słowiańska Atlantyda

Pierwsze z zatopionych miejsc związane jest z legendą o niezwykłym nadbałtyckim porcie. Według tych legend i rożnych źródeł, w rejonie ujścia Odry miał istnieć dawniej potężny i bogaty gród zwany Winetą. Gród ten położony był nad Bałtykiem, a dzięki portowi oraz dogodnej lokalizacji rozwijał handel i bogacił się już od najdawniejszych wieków. Tu krzyżowały się dwa ważne szlaki handlowe, odrzański i bałtycki. Według doniesień Wineta była zamieszkiwana przez Słowian – pogan, ale nie brakowało tu również innych ludów. Mieszkańcy Winety szybko się bogacili, a gród osiągnął spore rozmiary, jak na ówczesne standardy. Jego istnienie zostało przerwane nagle w wyniku jakiegoś wydarzenia lub kataklizmu. Według legend Winieta została zatopiona, być może na skutek gniewu bogów oburzonych przepychem i wystawnym życiem mieszkańców grodu. Podstawowe pytanie dotyczy położenia legendarnej Winety, gdyż współcześnie nie jest ono nam znane. Na mapie Pomorza z 1618 roku autorstwa niemieckiego kartografa Eilhardusa Lubinusa, znajduje się jakaś wyspa zaznaczona, jako Wineta.

Mapa Pomorza Eilhardusa Lubinusa – 1618 rok – Historia Zatopionych Miejsc

Mapa Pomorza Eilhardusa Lubinusa – Zbliżenie – Historia Zatopionych Miejsc

Dziś w tym miejscu już nie ma żadnej wyspy, ale też prawdopodobnie nie ma żadnych śladów, które mogłyby potwierdzać wcześniejsze jej istnienie. Kolejna z hipotez lokuje Winietę na wyspie Wolin. W trakcie prac archeologicznych prowadzonych na wyspie w rejonie cieśniny Dziwny odkryto wiele znalezisk. Wiele z nich posiada cechy sztuki skandynawskiej. Również w legendach wywodzących się od sag staroskandynawskich pojawia się informacja o legendarnej twierdzy Wikingów – Jomsborg. Położona miała być ona także na południowym wybrzeżu Bałtyku, w pobliżu ujścia Odry. Z biegiem czasu jej obecność zaczęto również łączyć z wyspą Wolin. Mogą to potwierdzać cechy znalezisk odnajdywanych na Wolinie. Czy zatem istniała tam legendarna Wineta? Czy jest ona także legendarną twierdzą Jomsborg z sag? Tego wciąż potwierdzić nie można.

Na temat Winety oraz odkryć na wyspie Wolin TVP Historia wyprodukowała film pod tytułem „Miasto Zatopionych Bogów”. Zachęcam do jego obejrzenia.

Możliwe miejsca położenia legendarnej WInety – Źródło: commons.wikimedia.org

Schlesiertal – Zatopiona osada górnicza

Kolejne z zatopionych miejsc w Polsce znajduje się na dnie Jeziora Lubachowskiego, zwanego też Bystrzyckim. Jeszcze w XIX wieku w miejscu, w którym łączą się Góry Wałbrzyskie i Góry Sowie, leżała górnicza wioska Schlesiertal. Nazwę wioski, czasem zapisaną „Schlesierthal”, a czasem „Schlesiertal”, możemy przetłumaczyć na „Śląską Dolinę”. Taka też potoczna nazwa utrzymała się do dnia dzisiejszego. Wioska znajdowała się w dolinie, która oddzielała dwa sudeckie pasma górskie od siebie. Dołem Śląskiej Doliny biegła rzeka Bystrzyca. Schlesiertal położona była niemalże u stóp Zamku Grodno, znajdującego się na szczycie pobliskiego wzgórza Choina. Pierwsze wzmianki o tej osadzie pochodzą już z roku 1548. Z dokumentów dowiadujemy się o specjalnej komisji wysłanej do wioski w celu zbadania stanu górnictwa w tym rejonie. W rejonie Schlesiertal bito sztolnie i prowadzono poszukiwania rud metali, jednak nie natrafiono na ich większe skupiska. Więcej na temat górnictwa w tym regionie możemy przeczytać w tym artykule. Osada posiadała swój własny kościół i aż 3 gospody. Prawdopodobnie życie w tej górniczej osadzie biegło spokojnie i powoli, aż do przełomu XIX i XX wieku, kiedy to podjęto znaczące decyzje dla regionu.

Schlesiertal i Zamek Grodno – Źródło dolny-slask.org.pl

Schlesiertal – Historia Zatopionych Miejsc – Źródło dolny-slask.org.pl

Pod koniec XIX wieku w lipcu 1897 roku doszło do jednej z największych w historii powodzi na Śląsku. Wielokrotnie o niej pisałem i mówiłem, między innymi w moim filmie o budowie zapory wodnej w Pilchowicach. Niemcy postanowili wdrożyć ambitny program przeciwpowodziowy w Sudetach, którego głównym elementem była budowa systemu zapór wodnych na rzekach, w tym na Bystrzycy. Budowę zapory rozpoczęto w roku 1911. W wyniku osadzenia zapory na Bystrzycy powstało sporej wielkości jezioro zaporowe o powierzchni około 50 ha. Zalaniu musiała ulec również Śląska Dolina i wioska Schlesiertal, które znajdowały się między wzgórzami, a które teraz stały się ścianami zbiornika. Częściowo rozebrana znalazła się bezpowrotnie pod wodą w roku 1914.

Więcej archiwalnych zdjęć tej wioski możemy zobaczyć na portalu dolny-slask.org.pl.

Jezioro Lubachowskie (Bystrzyckie) 2013 rok – Historia Zatopionych Miejsc

Stare Maniowy – Miejscowość na dnie jeziora

Podobna historia wydarzyła się 80 lat później podczas budowy zapory wodnej w Niedzicy. W jej wyniku została zalana wioska Maniowy. W momencie likwidacji posiadała 320 domów, w których żyło 1900 mieszkańców. Większa część z zabudowań została zrównana z ziemią, część obiektów zabytkowych została przeniesiona do muzeum-skansenu. Budowa zapory planowana była już w dwudziestoleciu międzywojennym, jednak nie doszło do jej realizacji z powodu wybuchu wojny. Ponownie do planów budowy zapory na Dunajcu powrócono w latach 60. Kiedy wiadome było już, że zapora powstanie, należało zastanowić się, co zrobić z wioską Maniowy. A w zasadzie, co zrobić z jej mieszkańcami, gdyż los wsi był przesądzony… Miała zostać zalana spiętrzonymi wodami Dunajca.

Maniowy na archiwalnym zdjęciu – Foto: Władysław Giełdczyński Źródło: www.nostalgia.maniowy.net

Mówiło się o przesiedleniu mieszkańców w Bieszczady. Ostatecznie jednak władze zdecydowały się na odbudowanie wioski w tym samym rejonie, tylko że kilka kilometrów dalej i wyżej. Tak, aby znalazła się poza wodami zbiornika. Jednocześnie władze widziały inne perspektywy rozwoju nowej odbudowanej miejscowości oraz całego regionu. Perspektywy rozwoju turystyki i rekreacji, które wykorzystałyby powstałe jezioro i pobliskie zamki. Prawdopodobnie z tego powodu władze nie zgodziły się na budowę przy nowych domach zabudowań gospodarczych i obór. To wywołało protesty mieszkańców, którzy w końcu całe życie spędzili na gospodarstwie. Budowa zapory w Niedzicy wywołała również protest środowisk anarchistycznych. Powstała nawet akcja „Tama Tamie”, która na początku lat 90 miała utrudnić budowę obiektu, poprzez blokady dróg. Jednak protesty i blokady nie mogły wpłynąć już na decyzję władz i budowę zapory dokończono. Napełnianie zbiornika rozpoczęto w roku 1995. Wkrótce po oddaniu zapory do użytku, nastąpił jej pierwszy poważny test. Katastrofalna powódź z roku 1997. Gdyby nie budowa zapory, prawdopodobnie tego roku większość naddunajeckich wiosek zostałaby zalana, w tym również Maniowy.

Więcej archiwalnych zdjęć polecam obejrzeć na portalu www.nostalgia.maniowy.net. Podziękowania za użyczenie zdjęć dla Pana Marka Wojtaszek z portalu maniowy.net.

Stare Maniowy – Źródło: www.nostalgia.maniowy.net

Nowe Maniowy przeniesione wyżej – Foto: Jerzy Opioła Źródło: commons.wikimedia.org

Maniowy Wczoraj i Dziś – Autor: Marek Wojtaszek Źródło: maniowy.net

Wapno – Zatopiona kopalnia soli

Ostatnie z zatopionych miejsc jest dość nietypowe. W roku 1977 doszło do jednej z największych katastrof górniczych w Polsce. Co prawda w wyniku katastrofy nikt nie poniósł śmierci, ale jej skala była ogromna i wyrządziła duże szkody na powierzchni. Powstanie kopalni soli w Wapnie sięga roku 1911. Przyczyną rozpoczęcia wydobycia było zatopienie kilka lat wcześniej dwóch innych kopalni soli w Inowrocławiu. W wyniku tych wcześniejszych wydarzeń pojawił się niedobór surowca. Kopalnia soli w Wapnie rozwijała się. W ostatnich latach funkcjonowania pracowało w niej 600 osób, a roczne wydobycie było na poziomie 460 tys. ton soli. Dużym zagrożeniem dla kopalń soli stanowi woda, która może wdzierać się do wyrobisk. Początkowo poprzez małe wycieki, które z czasem w wyniku rozpuszczania soli mogą się znacznie powiększać. Problemy z wodą w Wapnie występowały praktycznie od samego początku. Nad wysadem solnym znajdowała się bowiem mocno zawodniona czapa gipsowa. W jej rejonie stwierdzono występowanie podziemnych rowów wypełnionych ługiem.

Kopalnia Soli w Wapnie – Historia Zatopionych Miejsc – Źródło: marcusl.prv.pl

W sierpniu 1972 roku zauważono mały wyciek ługu, wydobywający się z jednego ze stropów. Na początku był on niewielki – rzędu 0,2 l/min. W 1973 roku podjęto nieskuteczną próbę jego zatamowania. Wzrost wycieku nastąpił w lecie 1976 roku, w sierpniu wynosił już 5,6 l/min. W kopalni przeprowadzono więc akcję ratowniczą, która to jednak nie doprowadziła do zahamowania wycieku. Rok później 1 lipca wyciek wynosił już 50-60 l/min, 18 lipca 127 l/min, a 3 sierpnia wzrósł do 530 l/min. Podjęto natychmiast decyzję o wstrzymaniu wydobycia w kopalni. Tempo wzrostu wycieku było ogromne. Wyciek liczono już w metrach sześciennych na minutę. W nocy z 4 na 5 sierpnia nastąpiło gwałtowne wdarcie się mas wody do wyrobisk górniczych. Oszacowano, że w ciągu 15 minut wdarło się 30000 m³ wody, to jest w tempie 2000 m³/min. W wyniku wdarcia się wody powstały puste przestrzenie pod ziemią, które zaczęły się zapadać. Na powierzchni pojawiły się zapadliska, które stanowiły zagrożenie dla ludzi i budynków. Rozpoczęto więc ewakuację ludności. Zniszczeniu ulegały budynki mieszkalne, garaże, pękały ściany murów. Ewakuowano łącznie 1402 osoby z 47 budynków. W akcji uczestniczyło również wojsko, a usuwanie szkód zajęło kilka lat. Zalanie kopalni oznaczało jej koniec. Przez 60 lat działalności wydobyto z niej 11 mln ton soli.

Więcej na temat tej katastrofy możemy przeczytać na stronie marcusl.prv.pl.

Zniszczenia zabudowań i zapadliska po katastrofie – Źródło: marcusl.prv.pl

Artykuł Historia 4 zatopionych miejsc w Polsce pochodzi z serwisu Eloblog.

Mazury na filmie „z lotu ptaka” zostały uchwycone przez chińską firmę DJI specjalizującą się w produkcji komercyjnych i rekreacyjnych bezzałogowych statków latających, tak zwanych dronów. Wykorzystywanych do wykonywaniu ujęć filmowych i zdjęć z powietrza. Więcej filmów wykonanych przez ich drony można zobaczyć na ich oficjalnym kanale na YouTube. Niestety, z Polski pochodzi tylko ten jeden film.

Zachwycające Mazury na filmie z lotu ptaka – Źródło: https://www.youtube.com

Naprawdę, jestem pod dużym wrażeniem, jak można pokazać i zaprezentować piękne miejsca z wykorzystaniem filmu nakręconego „z lotu ptaka”. Mazury, kraina tysiąca jezior, to naprawdę niezwykłe miejsce i unikat na skalę światową, przyciągające co roku ogromną ilość turystów. Różne statystyki w Internecie piszą o liczbach od 1 mln do 5 mln turystów w ciągu roku. Cieszy mnie to, że Mazury zostały dostrzeżone przez zagraniczną firmę, jako miejsce i tło odpowiednie do promocji swoich produktów. Jednocześnie tworząc niezwykły film do promocji samego regionu, również poza granicami Polski.

Zachwycające Mazury na filmie z lotu ptaka – Źródło: https://www.youtube.com

Artykuł Zachwycające Mazury na filmie z lotu ptaka pochodzi z serwisu Eloblog.