Spotkanie z Romualdem Owczarkiem (02.06.2023 r.)

W trakcie spotkania Romuald Owczarek poruszył tematy związane ze swoją najnowszą publikacją, a tym samym wynikami pracy ostatnich 9 lat, które minęły od wydania jego poprzedniej książki pt. Zagłada „Riese”. W trakcie spotkania autor poruszył również sprawę tzw. złotego pociągu. Temat ten pojawi się w jego kolejnej książce, która niebawem trafi do druku. Zebrani na sali słuchacze mieli okazję również usłyszeć niezwykle ciekawe historie związane z rodziną Hochbergów i księżną Daisy von Pless. Jak sam autor przyznał w trakcie spotkania, temat Zamku Książ i Hochbergów zamierza poruszyć również w swojej kolejnej osobnej książce. Spotkanie zostało zorganizowane w Multimedialnej Filii Bibliotecznej na Podzamczu w Wałbrzychu (filia Biblioteki pod Atlantami).

Książki Romualda Owczarka o kompleksie „Riese”

Zobacz w sklepie

Zobacz w sklepie

Artykuł Romuald Owczarek – O archiwach Riese, złotym pociągu i Hochbergach pochodzi z serwisu Eloblog.

Muchołapka i Die Glocke w Ludwikowicach Kłodzkich

Tym razem z Bartoszem Rdułtowskim poruszyłem m.in. kwestię sensacyjnych historii związanych z tzw. Muchołapką – zagadkowym żelbetowym obiektem znajdującym się w Ludwikowicach Kłodzkich. Według niektórych „badaczy” Muchołapka miała służyć jako element infrastruktury, miejsce testowania latających spodków tudzież napędu antygrawitacyjnego przez Niemców w czasie II wojny światowej. W rzeczywistości Muchołapka to nic innego jak podstawa nieukończonej chłodni kominowej. Stała się ona jednak elementem składowym szerszej zmyślonej historii na temat nowoczesnych broni testowanych przez Niemców w Górach Sowich. Kto i w jakim celu wymyślił tę historię?

A oto gotowy identyczny obiekt „Muchołapka” znajdujący się przy elektrowni w Siechnicach pod Wrocławiem.

W czasie rozmowy Bartosz Rdułtowski przedstawił informacje jakie zebrał w czasie swoich dziennikarskich śledztw, a które to szerzej opisywał w swoich książkach. Poniżej zamieszczam linki do kilku wybranych publikacji.

W serii „Tajny Zamek Książ” Rdułtowski opisuje wyniki swojego śledztwa związanego z zagadkowymi informacjami pojawiającymi się wokół Zamku Książ i Gór Sowich – tom 1 i tom 2.

Osobom zainteresowanym kompleksem Riese powinny spodobać się publikacje opisujące powojenne losy kompleksu, równie zagadkowe i ciekawe – „Riese – Początek tajemnicy” i najnowsza pozycja „Riese – Kulisy tajnej operacji”.

Książki z serii Tropem Wunderwaffe Kryptonim V-7.

Artykuł Muchołapka, UFO w Ludwikowicach Kł. i atomowe laboratorium pochodzi z serwisu Eloblog.

1. Wybierz się na spacer po Wrocławiu

Wybierz się na wirtualny spacer z przewodnikiem po Wrocławiu. To doskonała okazja na poznanie najciekawszych miejsc w stolicy Dolnego Śląska. Spotkania internetowe zaplanowano na cały kwiecień – najbliższe 11 kwietnia.

2. Odwiedź badania archeologiczne w Wieży Książęcej w Siedlęcinie

Wybierz się na badania archeologiczne do Wieży Książęcej w Siedlęcinie. Siedlęcińska wieża jest jednym z najcenniejszych zabytków w Polsce. Badania archeologiczne wieży prowadzone były od 2008 roku przez Instytut Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W linku znajduje się seria filmów poświęconych w/w badaniom.

3. Wybierz się na wycieczkę po piastowskich zamkach

Zachęcam do wycieczki po zamkach południowego Dolnego Śląska wraz z dr. Arturem Boguszewiczem z Uniwersytetu Wrocławskiego. Artur Boguszewicz w swojej publikacji Corona Silesiae opisuje fachowym okiem zamki znajdujące się na południowym pograniczu dawnego księstwa świdnicko-jaworskiego. Wśród nich tak znane obiekty jak Książ, Bolków, Grodno, Chojnik i wiele wiele innych.

4. Przyjdź na wirtualne spotkanie do Zamku Książ

Zgłąb historię Zamku Książ w Wałbrzychu w trakcie codziennych wirtualnych spotkań. Codziennie o godzinie 16 na Facebooku o historii Zamku Książ opowiada Mateusz Mykytyszyn, w trakcie których poznajemy ciekawostki związane z Książem i jego mieszkańcami. W trakcie spotkań można również zadawać własne pytania. Dotychczasowe nagrania z transmisji zarchiwizowane są również na zamkowym fanpage’u.

5. Przyjrzyj się bliżej przyrodzie Karkonoszy

Wybierz się na wycieczkę po Karkonoszach z publikacjami Karkonoskiego Parku Narodowego. Na oficjalnej stronie parku opublikowanych jest szereg przewodników opisujących walory przyrodnicze największego pasma Sudetów. Wśród nich znajdziemy wiele ciekawych informacji na temat fauny i flory Karkonoszy, budowy geologicznej, opisy ścieżek dydaktycznych i przyrodniczych.

Artykuł 5 pomysłów na wycieczkę po Dolnym Śląsku w czasie pandemii koronawirusa pochodzi z serwisu Eloblog.

Bloki w raportach Schmelchera

W poprzedniej części filmu zaprezentowane zostały archiwalne raporty Siegfrieda Schmelchera, wyższego kierownika budowy Organizacji Todt. Siegfried Schmelcher był architektem, który w czasie wojny zajmował się projektowaniem kwater głównych Hitlera. Dzięki jego dokumentom poznaliśmy sposób planowania budowy nowych obiektów, głównie na przykładzie nowych podziemnych sztabów w Alpach. Szerzej omówiliśmy jego raporty w pierwszej części filmu. Oprócz sposobu projektowania kwater Schmelcher zdradził nam jeszcze jedną rzecz. Mianowicie całość kwatery podzielona była na tzw. bloki, a każdy z tych bloków miał swój numer. Natomiast poszczególne numery bloków przypisane były konkretnym kwaterom.

• Blok nr 1 – przewidziany był dla FHQ, Führerhauptquartier – Kwatery Głównej Hitlera.
• Blok nr 2 – przewidziany był dla OKH – Oberkommando des Heeres – Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych.
• Blok nr 3 – nie został ujęty na tym dokumencie, przypisywany był zazwyczaj dla OKM, czyli Oberkommando der Marine – Naczelnego Dowództwa Marynarki Wojennej.
• Blok nr 4 – przewidziany był dla OKL – Oberkommando der Luftwaffe – Naczelnego Dowództwa Sił Powietrznych.
• Blok nr 5 – przewidziany był dla RSS, czyli Reichsführera-SS, którego funkcję pełnił Heinrich Himmler.
• Blok nr 6 – którego również nie ma ujętego na tym dokumencie, przewidziany była dla RAM, skrót od Reichsaußenminister – Minister Spraw Zagranicznych, którego funkcję pełnił Joachim von Ribbentrop.

Osówka, Włodarz, Książ – Czym miały być?

Pora odnieść teraz zgromadzoną wiedzę do tego, co działo się w Górach Sowich przy budowie kompleksu Riese. Zauważmy, że przy numeracji bloków występuje pewna kolejność. W trakcie analizy dokumentów pojawiła się koncepcja mówiąca o tym, że Niemcy mogli zastosować ten sam system numeracji kierownictw budowy, co w przypadku w/w bloków. Pomysł ten był na tyle intrygujący, gdyż dzięki niemu moglibyśmy przypisać, który z podziemnych kompleksów przypadał dla jakiej kwatery. Oto co wiedzieliśmy do tej pory o kierownictwach budowy.

• Kierownictwo robót nr 1 znajdowało się w Domu Güntera koło schroniska Schirgenschänke. Kierownictwo to zajmowało się na pewno budową kompleksu Rzeczka i prawdopodobnie również kompleksem Osówka.
• Kierownictwo robót nr 2 znajdowało się na początku w Walimiu w zajeździe Deutsches Haus, później zaś zostało przeniesione do Willi Schneidera w Jugowicach. Kierownictwo to zajmowało się pracami przy kompleksach Włodarz i Jawornik.
• Kierownictwa robót nr 3 i 4, najbardziej zagadkowe, ponieważ funkcjonowały razem i miały wspólnego kierownika. Na ich temat prawie nic nie wiemy. Wiemy, że na początku znajdowały się w Sierpnicy, a później przeniesiono je do Jedlinki. Prawdopodobnie kierownictwa te pracowały przy kompleksie Soboń.
• Kierownictwo robót nr 5 znajdowało się w byłej szkole w Sowinie koło Sokolca. To kierownictwo zajmowało się pracami przy kompleksie Gontowa.
• Kierownictwo robót nr 6 znajdowało się przy zamku Książ. Zajmowało się jego przebudową oraz budową podziemi pod zamkowym dziedzińcem.

Dzięki założonej hipotezie (szerzej omawianej na filmie) przypisaliśmy następujące kompleksy poszczególnym sztabom.

• Kompleksy Rzeczka i Osówka byłyby wtedy jedną częścią przypisaną do Bloku nr 1. Ten z kolei przeznaczony był dla FHQ, czyli Kwatery Głównej Hitlera.
• Kompleksy Włodarz i Jawornik również byłby jedną częścią, ale przypisaną do Bloku nr 2. Ten blok przeznaczony był dla OKH, czyli Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych.
• Blok nr 3 przeznaczony dla OKM, czyli Naczelnego Dowództwa Marynarki Wojennej. Zgodnie z raportem Schmelchera jego budowa została wstrzymana i nie była dalej realizowana w ramach zadania budowlanego Riese.
• Kompleks Soboń byłby przypisany dla Bloku nr 4. Ten z kolei przewidziany był dla OKL, czyli Naczelnego Dowództwa Luftwaffe.
• Kompleks Gontowa byłby przypisany do Bloku nr 5. Ten blok planowany był z kolei dla SS.
• Kompleks Książ byłby Blokiem nr 6. Ten numer bloku przypadał dla RAM, czyli Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Zamek Książ dla Ministerstwa Spraw Zagranicznych III Rzeszy?

Aby sprawdzić tę hipotezę udaliśmy się specjalnie do Zamku Książ w Wałbrzychu. Jeżeli nasza hipoteza miała okazać się prawdziwa to druga kolumna wskazująca na ilość metrów kwadratowych dla RAM w murowanych obiektach naziemnych powinna pokrywać się z powierzchnią użytkową zamku.

O metraż zamku zapytaliśmy Bogdana Rosickiego, przewodnika i pracownika Zamku Książ w Wałbrzychu. Ku naszemu zaskoczeniu okazało się, że ilość metrów kwadratowych w zamku i towarzyszących mu zabudowaniach jest niemalże równa ilości podawanej przez Schmelchera dla kwatery RAM.

• Metraż przewidziany dla Ministerstwa Spraw Zagranicznych – 16802 mkw.
• Metraż Zamku Książ wraz z towarzyszącymi zabudowaniami – 16822 mkw.

Różnica raptem 20 mkw. nie może być tutaj przypadkowa. To by potwierdzało przynajmniej częściowo nasze założenia. Dodatkowo warto zwrócić uwagę, że Schmelcher w listopadowym raporcie tylko dla Ministerstwa Spraw Zagranicznych podaje powierzchnię z dokładnością co do jednego metra, dla pozostałych kwater wartości są zaokrąglone do rzędu dziesiątek lub setek. Schmelcher znał już z góry dokładną powierzchnię, bo dla murowanych obiektów naziemnych przyjął sobie po prostu metraż Zamku Książ.

Przypomnę, że od pewnego czasu książańskie podziemia udostępnione są również do zwiedzania dla turystów. Szczegółowe informacje znajdują się na stronie www.ksiaz.walbrzych.pl.

Zobacz także: Alpejska twierdza III Rzeszy i Riese – Raport Schmelchera cz. 1

Współpraca

Film powstał przy udziale Bogdana Rosickiego, Romualda Owczarka i Ulliego Schäfftera.
Zdjęcia z powietrza: Michał Jabłoński
Lektor: Tomasz Sikora
Dziękuję wszystkim za pomoc w przygotowaniu filmu.

Artykuł Czym miały być Osówka, Włodarz, Książ? – Raport Schmelchera cz. 2 pochodzi z serwisu Eloblog.

Wrocław i okolice na filmie z 1924 roku

Wczoraj na fanpage’u Breslau pojawił się archiwalny film z 1924 roku przedstawiający Wrocław i okolice. Film nie był mi wcześniej znany, choć niektóre znajdujące się w nim ujęcia Wrocławia widziałem już wcześniej w innych archiwalnych materiałach. Swojego czasu, 2-3 lata temu, przeszukiwałem najgłębsze czeluści Internetu w poszukiwaniu archiwalnych filmów z Dolnego Śląska. Jak widać, wciąż jest coś nowego (starego) do znalezienia. Szybkie rozpoznanie w Google’u doprowadziło mnie do kanału na YouTubie o nazwie Sonichtfreundchen, gdzie w październiku 2017 roku film został pierwotnie opublikowany. Oryginalny tytuł: „Breslau und Umgebung ein Dokumentarfilm der Emelka Münchner Lichtspielkunst AG aus dem Jahre 1924”. Zapraszam do oglądania, to wspaniała podróż w czasie do przedwojennego Wrocławia i Dolnego Śląska.

Kadr z filmu, widok na Ostrów Tumski i wieże katedry – Wrocław i okolice na filmie z 1924 roku

Na filmie oprócz Wrocławia znajdziemy także inne dolnośląskie miejscowości i popularne miejsca. Oto chronologiczna lista miejsc:

• 0:11 – Katedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu, Ostrów Tumski
• 0:27 – Kaplica św. Elżbiety w katedrze
• 2:13 – Hala Stulecia, Pawilon Czterech Kopuł
• 3:11 – Die Messehallen (?)
• 5:15 – Park Szczytnicki
• 5:51 – Mauzoleum marszałka Blüchera
• 6:14 – Klasztor w Lubiążu
• 6:55 – Zamek Książąt Oleśnickich
• 7:36 – Klasztor w Trzebnicy
• 8:00 – Ślęża
• 9:31 – Pomnik Lützowa w Sobótce
• 9:55 – Szczawno-Zdrój
• 10:32 – Zamek Książ
• 10:45 – Zamek Świny
• 11:04 – Zamek Bolków i miasto
• 12:00 – Jezioro Bystrzyckie
• 12:23 – Zamek Grodno
• 13:21 – Pomnik bitwy pod Lutynią

Zobacz także: Najstarsze zdjęcia Dolnego Śląska – Te fotografie mają 150 lat!

Artykuł Wrocław i okolice na przedwojennym filmie z 1924 roku pochodzi z serwisu Eloblog.

„Sekrety Wałbrzycha” Artur Szałkowski – Recenzja

„Sekrety Wałbrzycha” to zbiór krótkich opowiadań związanych z historią Wałbrzycha i okolicy. W zasadzie nie ma wśród nich żadnego wspólnego mianownika, oprócz aspektu terytorialnego w postaci regionu wałbrzyskiego. Historie opowiadane w „Sekretach Wałbrzycha” wykraczają także poza sam Wałbrzych, w książce znajdziemy również kilka opowiadań związanych np. z Walimiem. Autor książki opisuje różne historie związane z Wałbrzychem, nie tylko wojenne losy tego miasta, ale i również czasy PRLu czy nawet wydarzenia współczesne. Tak więc w książce znajdziemy m.in. historię Lisiej Sztolni, powojenne losy wałbrzyskich tramwajów, wizytę Edwarda Gierka w 1974 roku, sławne poszukiwania „złotego pociągu” czy odwiedziny UFO z 2007 roku… Oczywiście nie zabrakło tu również wątków związanych z górniczą historią Wałbrzycha. Książka Artura Szałkowskiego to zbiór luźnych historii, historyjek i ciekawostek, z podkreśleniem na słowo „ciekawostek”. I jako taką należy ją traktować. Nie jest to książka historyczna, nie zagłębia się ona w historię Wałbrzycha, nie przedstawia żadnych szczegółowych wyników badań. Ot parę tu i ówdzie pozbieranych w całość ciekawych wydarzeń z życia tego miasta i jego mieszkańców. Niestety, moim największym problemem w odbiorze książki był brak źródeł zawartych tam informacji. Powyrywane z kontekstu cytaty, brak źródeł przytaczanych danych, to w niektórych przypadkach stawia pod dużym znakiem zapytania zaprezentowane tam informacje. Gdyby nie to, moja ocena mogłaby być lepsza.

Tytuł: Sekrety Wałbrzycha
Autor: Artur Szałkowski
Rok polskiego wydania: 2017
Moja ocena: ★★★☆☆

„Sekrety Wałbrzycha” Artur Szałkowski

Oferty w księgarniach i sklepach internetowych
„Sekrety Wałbrzycha” Artur Szałkowski

Artykuł „Sekrety Wałbrzycha” Artur Szałkowski pochodzi z serwisu Eloblog.

Najstarsze zdjęcia Dolnego Śląska

Prezentowane stare zdjęcia Dolnego Śląska pochodzą ze zbiorów Deutsche Fotothek. Wszystkie fotografie zostały wykonane przez Hermanna Krone, urodzonego we Wrocławiu niemieckiego fotografika. Swoje zdjęcia wykonywał on w technikach dagerotypii i kalotypii. Wśród jego prac znalazło się wiele znanych niemieckich i czeskich miejscowości. Na Dolnym Śląsku uwieczniony został m.in. Wrocław, Wałbrzych, Szczawno-Zdrój, Zagórze Śląskie, Karkonosze. Są to jedne z najstarszych obrazów Dolnego Śląska. Zapraszam do oglądania. To prawdziwa podróż w czasie!

Dwaj eleganccy panowie we Wrocławiu (ojciec i brat H. Krone), w tle prawdopodobnie wieże kościoła św. Marii Magdaleny – Hermann Krone, 1848 rok

Rynek i Stary Ratusz we Wrocławiu – Hermann Krone, 1865 rok

Południowa strona Rynku, pomnik Fryderyka Wilhelma III, w tle wieża kościoła św. Elżbiety – Hermann Krone, 1865 rok

Wyspa Piasek, w tle Ostrów Tumski, po prawej wieże archikatedry św. Jana Chrzciciela – Hermann Krone, 1865 rok

Zamek Książ – Hermann Krone, 1865 rok

Zamek Stary Książ – Hermann Krone, 1865 rok

Uzdrowisko Szczawno-Zdrój, dawna hala spacerowa – Hermann Krone, 1865 rok

Wieża widokowa i restauracja Belweder (nieistniejąca) na Wzgórzu Gedymina, Szczawno-Zdrój – Hermann Krone, ok. 1860 rok

Uzdrowisko Stary Zdrój, dziś dzielnica Wałbrzycha, dawny Dom Zdrojowy – Hermann Krone, ok. 1860 rok

Jedlina-Zdrój, zdjęcia Dolnego Śląska H. Krone objęły kilka miejscowości uzdrowiskowych – Hermann Krone, ok. 1860 rok

Zagórze Śląskie, w tle Zamek Grodno – Hermann Krone, 1865 rok

Śnieżka, w tle nieistniejące już schronisko Riesenbaude – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Śnieżka, po prawej schronisko Riesenbaude (nieistniejące) – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Szczyt Śnieżki, kaplica św. Wawrzyńca – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Wielki Staw, Karkonosze – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Mały Staw, Karkonosze – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Schronisko Strzecha Akademicka – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Śnieżne Kotły, Karkonosze – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Kaplica św. Anny na Grabowcu – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Wodospad Szklarki – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Wodospad Kamieńczyka – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Świątynia Wang – Hermann Krone, ok. 1865 rok

Zobacz także:

• Pierwsze najstarsze zdjęcia Wrocławia sprzed ponad 150 lat
• Przedwojenny Lwów na starych zdjęciach

Artykuł Najstarsze zdjęcia Dolnego Śląska – Te fotografie mają 150 lat! pochodzi z serwisu Eloblog.

„Lepiej przemilczeć” Daisy von Pless – Recenzja

Polscy czytelnicy już wcześniej mieli okazję zapoznać się z pamiętnikami księżnej Daisy von Pless, wydanymi jeszcze przed wojną pt. „Taniec na wulkanie”. Nowa pozycja pt. „Lepiej przemilczeć”, wydana w 2013 roku, jest wierniejszym tłumaczeniem pamiętników Daisy. W porównaniu do „Tańca na wulkanie” jest również bardziej kompletna, gdyż wspomnienia wydane jeszcze przed wojną zostały częściowo pozbawione fragmentów, które mogłyby urazić ówczesną socjetę. Nowa książka została wydana dzięki staraniom Zamku Książ i Fundacji księżnej Daisy von Pless.

Księżna Daisy Hochberg von Pless była jedną z najbardziej znanych arystokratek swoich czasów. Urodziła się w Ruthin w Wielkiej Brytanii. W wieku 18 lat wyszła za maż za dziedzica fortuny książąt pszczyńskich, Jana Henryka XV. Księżna Daisy von Pless została zapamiętana jako najsłynniejsza mieszkanka Zamku Książ, gdzie zamieszkała wraz ze swoim mężem po ślubie. Szczególnie w pamięci wałbrzyszan i okolicznych mieszkańców zapadła jej działalność charytatywna i reformatorska. W swoich pamiętnikach opisuje zarówno prywatne momenty ze swojego życia, jak i oficjalne spotkania z najważniejszymi monarchami ówczesnej Europy. Księżna Daisy opisuje swoje prywatne, często intymne chwile, spędzane z dziećmi, mężem i najbliższą rodziną. Jej życie przeplatane jest częstymi spotkaniami, bankietami i koncertami, gdzie spotyka się ze śmietanką towarzyską Europy. Często nie szczędząc gorzkich słów pod ich adresem. Bajeczne życie Daisy wypełnione jest też licznymi podróżami, w tym także do swojego rodzinnego domu w Newlands w Wielkiej Brytanii. Nie jest to jednak życie w pełni szczęśliwe, jakby się mogło wydawać, gdyż księżna Daisy daje odczuć czytelnikowi głęboki smutek przeszywający jej myśli. Nieszczęśliwe małżeństwo z o wiele starszym mężczyzną, utrata pierwszego dziecka (jej córka żyła tylko 2 tygodnie), życie w obcym państwie… Te czarne myśli nie dawały księżnej spokoju.

Księżna Daisy Hochberg von Pless

Choć wspomnienia księżnej Daisy wydaję się niewinne, wręcz czasem infantylne, to jednak są bezcennym świadectwem dawnych czasów. Po pierwsze dlatego, że księżna opisuje życie w Cesarstwie Niemieckiem, w Prusach, a także w samym Książu, z perspektywy osoby z zewnątrz. Dziwią i irytują ją sztywne pruskie zasady. Dostrzego to, co niedostrzegalne było dla pruskiej społeczności. Po drugie, księżna Daisy mając kontakty z arystokratycznymi rodami Europy, w tym z samym królem Wielkiej Brytanii i cesarzem Niemiec, opisuje relacje między europejskimi narodami. Daisy wydaje się dostrzegać już wtedy pewne rysy na wzajemnych stosunkach. W jej pamiętnikach już słychać pomruki przyszłej wielkiej wojny. Z perspektywy czasu, wiele z jej ówczesnych spostrzeżeń wydaje się zadziwiająco trafnych. Zachęcam do kupienia i lektury, nie tylko miłośników Zamku Książ.

Tytuł: Lepiej przemilczeć
Autor: Daisy von Pless
Tłumaczenie: Barbara Borkowy
Rok polskiego wydania: 2013
Moja ocena: ★★★★☆

„Lepiej przemilczeć” Daisy von Pless

Oferty w księgarniach i sklepach internetowych
„Lepiej przemilczeć” Daisy von Pless

Książka jest dostępna w sklepie internetowym Zamku Książ.

Artykuł „Lepiej przemilczeć” Daisy von Pless pochodzi z serwisu Eloblog.

Szlak Zamków Piastowskich

Szlak Zamków Piastowskich to szlak prowadzący po piastowskich zamkach i grodach na terenie Dolnego Śląska. Szlak ma długość 146 km i biegnie w całości na obszarze województwa dolnośląskiego. W terenie oznaczony jest kolorem zielonym. Szlak Zamków Piastowskich biegnie od Zamku Grodno, przez Zamek Książ, do Zamku Grodziec, w sumie łączy ze sobą kilkanaście warowni. W większości są to zamki typowo górskie wybudowane na obszarze Sudetów. Na szlaku znajduje się 13 zamków i jedna wieża mieszkalno-obronna.

Oznaczenie – Szlak Zamków Piastowskich

Zielony szlak łączy zamki i warownie, których pochodzenie sięga czasów Piastów Śląskich. Należy jednak podkreślić, iż nie są to wszystkie zamki wybudowane przez Piastów Śląskich, a jedynie ich namiastka. W rzeczywistości jest ich znacznie więcej, a mapę wszystkich zamków na terenie województwa dolnośląskiego można zobaczyć w tym artykule. Zamki zlokalizowane na szlaku są zachowane w różnym stanie. Po niektórych pozostały tylko nieduże fragmenty murów, inne zachował się w o wiele lepszej kondycji. Niektóre z zamków zostały w minionych wiekach całkowicie przebudowane, tracąc tym samym swój średniowieczny charakter. Liczne zamki i zamczyska są niewątpliwie charakterystycznym elementem Dolnego Śląska. Zapraszam do ich zwiedzania.

Zamek Grodno – Foto: Adrian Sitko

Zamek Stary Książ

Zamek Książ – Foto: Adrian Sitko

Zamek Cisy

Zamek Kłaczyna – Foto: labiryntarium.pl

Zamek Świny – Foto: Jerzy Strzelecki Źródło: commons.wikimedia.org

Zamek Bolków – Foto: Barbara Maliszewska Źródło: commons.wikimedia.org

Zamek Niesytno – Zamek w odbudowie, zdjęcie z 2015 roku

Zamek Bolczów – Foto: Robert Karczmarczyk

Zamek Sokolec – Z tego zamku pozostały tylko niewielkie fragmenty murów – Foto: Marek Budzyń

Zamek Koziniec – Z tego zamku również pozostały tylko fragmenty murów – Foto: Jan Wieczorek

Zamek Wleń

Wieża Książęca w Siedlęcinie

Zamek Grodziec

Mapa przebieg Szlaku Zamków Piastowskich

Pan prof. Jacek Potocki zwraca uwagę na pewne współczesne problemy związane z przebiegiem szlaku:

„Przeszło 60 lat temu Tadeusz Steć wytyczył i w części osobiście wyznakował Szlak Zamków Piastowskich. Znawcy Sudetów wiedzą, że prowadzi on przez Sudety Zachodnie i Środkowe, znakowany jest kolorem zielonym, a początek i koniec szlaku wyznaczają średniowieczne warownie Grodziec i Grodno. Znakowanie szlaku trwało kilka lat: w 1952 r. wyznakowano odcinek Wleń – Bolków, w 1953 r. Bolków – Książ – Świebodzice, w 1955 r. Wleń – Grodziec. […] Szlak ten, mimo nieprzeciętnych walorów widokowych, przyrodniczych, a przede wszystkim kulturowych, trochę jakby popadł w zapomnienie. Przyczyn tego stanu rzeczy jest kilka. Po pierwsze, znaczna część szlaku prowadzi przez stosunkowo mało popularne wśród turystów partie Sudetów. Po drugie, od lat 90 drastycznie pogorszyła się dostępność komunikacyjna terenów, przez które szlak przebiega (zlikwidowano kilka linii kolejowych, którymi można było dojechać do miejscowości położonych na szlaku). Po trzecie, wyasfaltowano wiele odcinków dróg, którymi szlak prowadzi, niektóre polne drogi zanikły, więc trzeba było robić obejścia, które nieraz też prowadzono asfaltem. W efekcie, jak policzyłem niedawno, w chwili obecnej aż 40% długości szlaku, to szosy, na niektórych odcinkach dość ruchliwe.”

Jednocześnie prof. Jacek Potocki proponuje modyfikację jego przebiegu na pewnym odcinku, o czym szerzej możemy przeczytać w tym poście.

Koniecznie zobacz także:

• • • • Mapa zamków Dolnego Śląska – Dolnośląska kraina zamków
      • Średniowieczne wieże mieszkalno-obronne na Dolnym Śląsku
      • Szlak Orlich Gniazd – Mapa zamków

Artykuł Szlak Zamków Piastowskich – Śladami Piastów Śląskich pochodzi z serwisu Eloblog.

Kryptonimy niemieckich podziemnych budowli

Kryptonim „Rüdiger” pojawił się na początku lat 90-tych w książce autorstwa Hansa Waltera Wicherta (Decknamenverzeichnis deutscher unterirdischer Bauten des zweiten Weltkrieges), opisującej kryptonimy niemieckich podziemnych budowli z czasów II wojny światowej. Autor w swojej publikacji przedstawił listy kryptonimów przypisanych do poszczególnych podziemnych obiektów, które miały istotne znaczenie dla III Rzeszy. Były to głównie obiekty związane z produkcją zbrojeniową, siłami zbrojnymi i najważniejszymi instytucjami w państwie.

Kryptonimy niemieckich podziemnych budowli z czasów II wojny światowej – Hans Walter Wichert

W publikacji na stronach 159 i 160 pojawiła się lista obiektów S-Vorhaben, co oznacza skrót od „Sonderbauvorhaben” – budowle o specjalnym przeznaczeniu. W liście przy pozycji S3 znalazły się następujące obiekty:

• Jonastal bei Ohrdruf, Crawinkel (Olga)
• Berchtesgaden, Führerhauptquartier Obersalzberg (Serail)
• Wolfsschanze bei Rastenburg, Ostpreußen
• Bad Charlottenbrunn, Schlesien (Riese)
• Waldenburg, Schlesien (Rüdiger)
• Fürstenstein bei Ksiaz, nordöstlich von Krakau
• Diedenhofen, Lothringen (Brunhilde)
• Pullach, Bayern (Siegfried)
• Bad Nauheim bei Gießen (Amt 600)
• Pullach, Haus Bormann (Hagen)

Lista niemieckich budowli S3 (S-Vorhaben) i Rüdiger – Autor: Hans Walter Wichert

Ze wszystkich wymienionych obiektów aż trzy znajdowały się w rejonie Gór Sowich i Wałbrzyskich. Jednak największe zaciekawienie wzbudziło ujęcie obiektu o kryptonimie „Rüdiger”, który miał znajdować się w Wałbrzychu (Waldenburg) na Śląsku (Schlesien). Ponieważ na liście został już umieszczony Zamek Książ i kompleks Riese koło Jedliny-Zdrój, nie wiadomo było o jaki dokładnie obiekt chodzi, i czym tak naprawdę był Rüdiger?!

Kwatery Główne Hitlera i Rüdiger

Kolejnym – i zarazem najważniejszym dokumentem – jest spis Kwater Głównych Hitlera wraz ze stanem infrastruktury telefonicznej i dalekopisowej. Dokument zatytułowany został „Stand der Anlagen Führerhauptquartier” i opatrzony klauzulą „Geheime Kommandosache” – tajne.

Stan infrastruktury łączności kwater Hitlera (Stand der Anlagen Führerhauptquartier) – Zbiory: Wydawnictwo Technol Archiwum: BA-MA, WF 01/10158

Stan infrastruktury łączności kwater Hitlera (Stand der Anlagen Führerhauptquartier) – Zbiory: Wydawnictwo Technol Archiwum: BA-MA, WF 01/10158

W dokumencie zostały wymienione obiekty: Wolfsschanze, Berchtesgaden, W-0, Brunhilde, Siegfried, Amt 600 i nasz zagadkowy Rüdiger. Wszystkie wymienione obiekty były Kwaterami Głównymi Hitlera, z wyjątkiem Berchtesgaden, który nie posiadał statusu Kwatery Głównej, ale był tak de facto miejscem przebywania wodza III Rzeszy.

Rozmieszczenie obiektów Kwater Głównych Hitlera wymienionych na dokumencie

Wśród wymienionych obiektów pojawia się Rüdiger, do którego przypisane są dwa obiekty: Zamek Książ (Fürstenstein) i główna centrala-urząd (Hauptamt). Oprócz rozpiski przyłączy telefonicznych i dalekopisowych, znajdziemy tam również tzw. rozwiązanie dla pociągu (Zuglösung). W ramach tego rozwiązania – co domyślnie należy traktować jako rozwiązanie dla pociągu sztabowego – miano wykorzystać dwa miejsca. Dworzec kolejowy w Jedlinie-Zdrój (Bahnhof Bad Charlottenbrunn) i tunel kolejowy pod Małym Wołowcem (Ochsenkopf-Tunnel).

Zamek Książ (Fürstenstein) – Foto: Adrian Sitko

Jeden z tuneli pod Małym Wołowcem (Ochsenkopf-Tunnel)

Dworzec Jedlina-Zdrój (Bahnhof Bad Charlottenbrunn)

Co ciekawe, o ile Zamek Książ, tunel pod Małym Wołowcem i dworzec kolejowy w Jedlinie-Zdrój zostały wymienione wprost, to lokalizacja głównej centrali nie została wskazana w ogóle! Nie wiadomo, gdzie dokładnie miała zostać ulokowana. Dokument wskazuje tylko, że jej infrastruktura w momencie sporządzania wykazu była planowana (geplant), a jej gotowość zaplanowano na lipiec 1945 roku.

Czym był Rüdiger?

Podstawowe pytanie brzmi, skoro na liście zostały wymienione Kwatery Główne Hitlera, dlaczego wśród nich nie ma Riese? Trudno dziś jednoznaczenie odpowiedzieć na to pytanie. Jednak można postawić kilka roboczych hipotez, które mogłyby w jakimś stopniu wyjaśnić tę sytuację.

• Pierwsza hipoteza. Określenie „Riese” lub „Bauvorhaben Riese” było tylko kryptonimem na czas budowy kompleksu Kwatery Głównej Hitlera na Dolnym Śląsku, a po jej zakończeniu zespół obiektów miał otrzymać zupełnie nowy kryptonim – „Rüdiger”. Nie byłaby to sytuacja odosobniona, podobne rozwiązanie zastosowano już przy budowie Wilczego Szańca.
• Druga hipoteza. Kwaterą Główną Hitlera miał być obiekt o kryptonimie „Rüdiger”, składający się co najmniej z Zamku Książ, dodatkowo z osobnej głównej centrali telefonicznej, plus stacji kolejowej w Jedlinie-Zdrój i pobliskiego tunelu pod Małym Wołowcem, które miały być rozwiązaniem dla pociągu specjalnego Hitlera. Natomiast obiekt o kryptonimie „Riese” miał pełnić zupełnie inną funkcję. Jaką? Nie wiadomo.
• Trzecia hipoteza. „Riese” było planowane jako Kwatera Główna Hitlera składająca się z obiektów położonych w Górach Sowich i Zamku Książ. Jednakże po zamachu w Wilczym Szańcu, Hitler kryjąc urazę do oficerów Wehrmachtu stwierdził, że nie będzie dłużej mieszkał w ich otoczeniu. W związku z tym nastąpiła zasadnicza zmiana koncepcji budowy kwatery, rozdzielając obiekty w Górach Sowich, które teraz miały być przeznaczone już tylko dla sztabów poszczególnych rodzajów sił zbrojnych, od położonego 20 km dalej Zamku Książ, który ze swoimi podziemiami miał być przeznaczony dla samego Adolfa Hitlera. I to właśnie ta nowa kwatera budowana w zamku miała otrzymać kryptonim „Rüdiger”.

Przedstawione robocze hipotezy są oczywiście tylko teoretycznymi rozważaniami. Kolejne dokumenty i informacje związane z Rüdigerem zaprezentujemy w drugiej części wywiadu.

Zobacz także: Kryptonim „Rüdiger” – Pociąg Hitlera i tunel pod Wałbrzychem cz. 2

Współpraca

Film powstał przy współpracy z Centrum Kultury i Turystyki w Walimiu i Sztolni Walimskich

Zdjęcia z powietrza użyte w filmie wykonał K-motion.pl

Filmowanie z powietrza, zdjęcia z powietrza – K-motion.pl

Artykuł Kryptonim „Rüdiger” – Wojenna zagadka Wałbrzycha cz. 1 pochodzi z serwisu Eloblog.