10 zadziwiających miejsc na świecie

Dziś trochę luźniejszy temat. Poznajcie 10 zadziwiających miejsc na świecie. Część z nich wzbudza sporo emocji i spekulacji na temat swojego zagadkowego pochodzenia. Choć sensacyjne teorie nie zawsze okazują się prawdziwe, to jednak sam fakt istnienia takich miejsc jest niezwykle interesujący. Zapraszam do czytania. Dystans do artykułu jest zalecany. 🙂

1. Podwodne monumenty Yonaguni

W roku 1987 w pobliżu japońskiej wyspy Yonaguni nurek Kihachiro Aratake odkrył niezwykłe znalezisko. Dziwne kamienne stopnie, liczne schody, pionowe i poziome płaszczyzny wyryte w skale. Nienaturalne kształty przypominające jakąś miejską infrastrukturę. A wszystko to kilkanaście metrów pod wodą na dnie Oceanu Spokojnego. Całość formacji ma ponad 150 metrów długości. Znalezisko nazwane zostało Monumentami Yonaguni, choć znane jest także jako Piramida Yonaguni. Rozpoczął się więc spór o pochodzenie owych zadziwiających formacji skalnych. Jedni uważają, że nienaturalne prostokątne kształty są wynikiem aktywności sejsmicznej występującej w tamtym regionie. Drudzy uważają zaś, że osobliwe kształty są stworzone nie przez naturę, ale przez człowieka. Sugerują, że Piramida Yonaguni jest pozostałością dawnej cywilizacji, która 2-3 tys. lat temu została zalana przez wody Pacyfiku.

Piramida Yonaguni, widać jak ogromna jest to formacja – Foto: Kihachiro Aratake

Podwodne Monumenty Yonaguni – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Vincent Lou (Chiny)

Szkic Monumentu Yonaguni – Całość ma ponad 150 m długości

Kolekcja zdjęć Monumentów Yonaguni dostępna jest na Flickr.

2. Dama z Mount Loura

Kolejne znalezisko przyprawia o lekki dreszczyk emocji. Choć człowiek zdaje sobie sprawę, że jest to tylko przypadkowy wytwór natury (a może nie?), to jednak jest w tym coś niezwykłego i zagadkowego. W Gwinei na najwyższym szczycie afrykańskiej wyżyny Futa Dżalon znajduje się niezwykła formacja skalna przypominająca kobietę. Szczyt nazywa się Mount Loura i wznosi się na wysokość 1515 m n.p.m. Na jego samej górze znajduje się głowa kobiety wraz z fragmentem kobiecej sylwetki. Nie da się oprzeć wrażeniu, że jest to twarz kobiety. W dodatku o europejskich, a nie afrykańskich rysach twarzy. Dama z Mount Loura stoi niczym przyklejona plecami do poszarpanej ściany urwiska, spoglądając groźnie na rozległe afrykańskie tereny. Jedni widzą w niej niezwykły zbieg okoliczności, inni zaś ingerencję ludzkiej ręki, która miała przyczynić się do wyrzeźbienia w skale tajemniczej kobiety.

Dama z Mount Loura – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Hcaudill

3. Cmentarzysko Wikingów

W pobliżu miejscowości Aalborg w Danii znajduje się kolejne z zadziwiających miejsc. Na pobliskim wzgórzu Lindholm znajdują się liczne porozrzucane kamienie i głazy. To cmentarzysko wikingów, w większości ciałopalne kurhany. Najmłodsza część z nich pochodzi z lat 1000-1050 naszej ery, druga jest zaś znacznie starsza, a jej powstanie naukowcy szacują na V wiek naszej ery. Na Lindholm znajduje się około 700 grobów. Większość z pochowanych ciał Wikingów została zaznaczona właśnie kamiennymi kręgami lub owalami. Niektóre z kamiennych kręgów zostały ułożone w kształt lodzi, co miało nawiązywać do profesji Wikingów.

Wzgórze Lindholm cmentarzysko Wikingów – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Rieke Hain

Kamienne cmentarzysko Wikingów w Danii – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Szilas

Schemat wykonywania pochówku – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Frank Vincentz

4. Piramidy na Antarktydzie

Antarktyda to prawdopodobnie wciąż najsłabiej zbadany kontynent na Ziemi. Jedno z zadziwiających miejsc, które możemy zobaczyć na jego powierzchni, znajduje się w Górach Ellswortha. Na zdjęciach satelitarnych Google Maps możemy dostrzec coś, co do złudzenia przypomina piramidę! Od razu pojawia się skojarzenie z podobnymi budowlami w Egipcie. Powstaje więc pytanie, czy mamy do czynienia ze zwykłą górą, czy może z pozostałością dawnej cywilizacji? Kształt tej zagadkowej góry wygląda nienaturalnie regularnie. Z drugiej jednak strony, jej cień rzucany po lewej zdradza jej bardziej naturalny kształt i charakter. Na terenie Antarktydy możemy zaobserwować również inne podobne tego typu formacje. Wszystko wskazuje więc na to, że mamy do czynienia ze zwykłą wychodnią skalną. Czy rzeczywiście? Perspektywa myślenia o niej, jako o piramidzie jest jednak bardzo pociągająca.

Piramidy na Antarktydzie – Zwykłe góry czy pozostałości zaginionej cywilizacji? – Źródło: Google Maps

Piramidy na Antarktydzie – 10 zadziwiających miejsc na świecie – Źródło: Google Maps

5. Monolityczny kościół w Lalibeli

W miejscowości Lalibela w Etiopii znajduje się niezwykły kościół. Niezwykły, bowiem został on wydrążony w jednym kawałku ogromnego wapienia. Świątynia wybudowana jest, a w zasadzie to wyżłobiona, na planie krzyża. Jej wymiary to 25 metrów, na 25 metrów, na 30 metrów wysokości. Jej powstanie datuje się na koniec XII wieku lub początek XIII wieku. Obecnie wykorzystywana jest przez Etiopski Kościół Ortodoksyjny. W Lalibeli nie jest to jedyna tego typu budowla, znajduje się w niej jeszcze aż 11 monolitycznych kościołów. Są one na tyle niezwykłe i unikalne, że zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Kościół wykuty w jednej skale – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Katie Hunt

Monolityczny kościół w Lalibeli – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Armin Hamm

6. Zatopiona bazylika

Większość osób kojarzy Chrześcijaństwo, jako religię na wskroś europejską, o europejskich korzeniach. Tymczasem jest trochę inaczej, gdyż Chrześcijaństwo jest religią o korzeniach azjatyckich. Zostało wyparte tylko do terenów Europy w wyniku ekspansji Islamu w Azji i Afryce. Warto przypomnieć, że historycznie pierwszy sobór powszechny kościoła chrześcijańskiego miał miejsce w Nicei w roku 325. I nie chodzi tutaj o współczesną Niceę we Francji, ale o starożytną Niceę położoną w Azji Mniejszej. Dziś miejscowość ta nazywa się İznik i znajduje się na terenie Turcji. To w trakcie tego azjatyckiego soboru ustalono podwaliny dla kościoła chrześcijańskiego. U wybrzeży starożytnej Niceii (İzniku) odkryto niedawno ruiny zatopionej bazyliki. Znajdują się one na dnie jeziora, 1,5 metra pod wodą i zaledwie 20 metrów od brzegu. Prawdopodobnie to właśnie w tej świątyni mógł mieć miejsce pierwszy sobór powszechny. Zapewne w wyniku poźniejszych trzęsień ziemi świątynia znalazła się pod wodą.

Zatopiona bazylika – Czy to tu miał miejsce pierwszy sobór powszechny kościoła chrześcijańskiego? – Foto: Uludağ University

Zatopiona Bazylika w İzniku – Żródło: bursa.com.tr

7. Piramidy w Bośni

Powracamy znowu do tematu piramid. Kolejne dziwne nienaturalne kształty przypominające egipskie piramidy znajdują się w Bośni. Zespół trzech piramid (wzgórz) znajduje się w pobliżu miejscowości Visoko, 30 km na północ od Sarajewa. Ich odkrycie ogłosił w 2005 roku kontrowersyjny bośniacki archeolog Semir Osmanagić. Według badacza pod wzgórzami mają znajdować się piramidy obsypane ziemią, a ich powstanie datuje na 12 tys. lat temu. Informacja wywarła spore zainteresowanie i poruszenie. Jakby sensacyjnych informacji było mało, na zboczu wzgórz odnaleziono dziwne struktury oraz tunele. Badania bośniackiego archeologa zostały jednak poddane krytyce. Zarzucono mu się kłamstwo, niekonsekwencję oraz brak fachowej wiedzy. Spor o bośniackie piramidy wciąż trwa.

Piramidy w Bośni – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: TheBIHLover

Struktury odkryte na zboczu wzgórza (piramidy) – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Mhare

Więcej zdjęć zagadkowych wzgórz z Bośni dostępnych jest na Wikimediach.

8. Bałtycka anomalia

Tym razem kolejne z zadziwiających miejsc pochodzi z naszego własnego podwórka, a dokładnie z Morza Bałtyckiego. Grupa badaczy ze szwedzkiej organizacji Ocean X Team, zajmującej się poszukiwaniem zatopionych statków na Bałtyku, dokonała w 2011 roku zagadkowego odkrycia. Na dnie Morza Bałtyckiego zarejestrowano za pomocą sonaru zaskakującą anomalię, dziwny obiekt o regularnym dyskowatym kształcie. Okrągły obiekt ma około 60 metrów średnicy i zlokalizowany jest na czymś w rodzaju podestu. Miłośnicy militariów twierdzą, że nietypowy obiekt może być pozostałością niemieckiego pancernika z czasów II Wojny Światowej. Geolodzy twierdzą, że obiekt jest naturalną formacją skalną, a pobrane próbki skalne nie wykazały niczego dziwnego. Ufolodzy i miłośnicy teorii spiskowych od razu dopatrzyli się w zagadkowym okrągłym obiekcie statku kosmicznego. Sensacyjne obrazy uzyskane dzięki sonarowi był również podstawą dla grafików, którzy stworzyli stosowne wizualizacje dysku spoczywającego na dnie Bałtyku.

Anomalia Bałtycka – Zagadkowy obiekt na dnie Morza Bałtyckiego – Źródło: www.oceanexplorer.se

Zagadkowy obiekt na dnie Morza Bałtyckiego – Źródło: www.oceanexplorer.se

Wizualizacja Anomalii Bałtyckiej – Autor: Hauke Vagt

9. Niedokończony olbrzymi obelisk

W miejscowości Asuan w Egipcie zlokalizowane jest kolejne ciekawe znalezisko – olbrzymi niedokończony starożytny obelisk. Jego budowę, a w zasadzie wyrzeźbienie, zamówił faraon Hatszepsut, który żył gdzieś w latach 1508-1458 p.n.e. Obiekt ma więc około 2,5 tys. lat. Twórcy obelisku rozpoczęli jego drążenie bezpośrednio w podłożu skalnym. Jednak z jakichś przyczyn na rzeźbionym monumencie pojawiły się pęknięcia. Nie było więc sensu kontynuować prac i obelisk porzucono. Wciąż jest on złączony z podłożem jednym bokiem. Gdyby obelisk został ukończony mierzyłby 42 metry wysokości i ważyłby prawie 1200 ton.

Niedokończony olbrzymi obelisk – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Olaf Tausch

Niedokończony obelisk w Asuan – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Alberto-g-rovi

10. Głazy Moeraki

Ostatnie z zadziwiających miejsc na mojej liście znajduje się na Wyspie Południowej, będącej największą z wysp Nowej Zelandii. Niezwykłe twory natury – ogromne kamienne kule leżą na jednej z piaszczystych plaż. Kuliste głazy występują tutaj osobno lub w skupiskach. Posiadają od 1 metra do ponad 2 metrów średnicy. Niektóre z nich są już popękane. Ich nietypowy kulisty kształt według naukowców jest w pełni naturalny. Powstał w wyniku dyfuzji wapnia (cokolwiek to znaczy) oraz procesów zachodzących na dnie oceanu. Nie wszyscy jednak wierzą w ich naturalne pochodzenie. Dawniej Głazy Moeraki były obiektem miejscowych legend, współcześnie wiąże się je z aktywnością pozaziemskich cywilizacji…

Niezwykłe Głazy Moeraki – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Pseudopanax

Głazy Moeraki na Wyspie Północnej Nowej Zelandii – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Szilas

Więcej zdjęć Głazów Moeraki dostępnych jest na Wikimediach.

Mapa 10 zadziwiających miejsc na świecie

Artykuł 10 zadziwiających miejsc na świecie, które Cię zaskoczą pochodzi z serwisu Eloblog.

Interaktywna mapa została przygotowana przez firmę TeleGeography. Jak podaje firma, przebieg kabli przedstawionych na mapie obejmuje wszystkie aktywne międzynarodowe i krajowe kable telekomunikacyjne. Wśród zaznaczonych na mapie są również te w trakcie budowy lub planowania, ale już na ukończeniu. Stan na grudzień 2015 roku. TeleGeography podkreśla, że przebieg sieci podmorskich kabli jest tylko stylizowany i nie pokazuje ich dokładnej fizycznej lokalizacji. Tak samo stylizowany jest podział politycznych granic państwowych.

Interaktywna mapa dostępna jest pod tym linkiem.

Interaktywna Mapa Sieci Podwodnych Kabli – Źródło: www.telegeography.com

Specjalistą w tej dziedzinie nie jestem, więc nie będę się rozpisywał na temat kabli i mapy. Trzeba się wczytać w informacje na niej przedstawione. Z zamieszczonych grafik wygląda na to, że najwięcej połączeń (69 par kabli) położonych jest na trasie transatlantyckiej, pomiędzy Europą i Ameryką Północną.

Ciekawostka historyczna. Pierwsze kablowe transatlantyckie połączenie uruchomiono już w roku 1858. Kabel położony został na trasie pomiędzy zachodnią Irlandią, a wschodnim wybrzem Nowej Fundlandii. Pierwszą wysłaną wiadomością pomiędzy Europą i Ameryką Ponocną, były gratulacje od królowej Victorii przesłane do prezydenta Stanów Zjednoczonych Jamesa Buchanana. Było to 16 sierpnia 1858 roku. Zrewolucjonizowało to sposób komunikacji między kontynentami, gdyż do tego momentu wiadomości można było przesłać tylko statkiem. A to trwało ponad tydzień. Pierwszy transatlantycki kabel zredukował ten czas od kilku minut.

Pierwszy transatlantycki kabel telekomunikacyjny

Artykuł Interaktywna mapa sieci podwodnych kabli pochodzi z serwisu Eloblog.

World Press Photo to specyficzny konkurs, w którym biorą udział zdjęcia wykonane głównie przez fotoreporterów. Branżowy charakter konkursu sprawia, że pojawiają się tam fotografie związane z wydarzeniami politycznymi, społecznymi, kulturalnymi, religijnymi itp. Przejrzałem wszystkie zdjęcia, które otrzymałem od WPP. Część z nich jest tak brutalna i krwawa, że postanowiłem ich nie publikować na blogu.

Główna nagroda World Press Photo 2016

Główną nagrodę World Press Photo 2016 zdobyło zdjęcie Warrena Richardsona wykonane na granicy węgiersko-serbskiej. Fotografia przedstawia przenoszenie małego dziecka pod granicznymi zasiekami. Została wykonana 28 sierpnia 2015 roku. Napływ fali imigrantów na węgierską granicę był niewątpliwie jednym z najważniejszych wydarzeń mijającego roku. Czy jednak rzeczywiście zdjęcie zasłużyło sobie na główną nagrodę? Symbolika zdjęcia jest dość wymowna, ale w mojej osobistej ocenie, wśród nadesłanych prac znajdziemy o wiele lepsze fotografie. Prawdopodobnie, gdyby nie szum wokół tamtejszych wydarzeń, ta fotografa raczej nie wzbudziłaby takiego uznania. Ale, jak to mówią, ocena pozostaje kwestią gustu i subiektywnego odbioru. Sami oceńcie.

Foto: © Warren Richardson – Hope for a New Life – World Press Photo 2016

Inne wyróżnione fotografie

A oto pozostałe wyróżnione fotografie w konkursie World Press Photo 2016, które szczególnie mi się spodobały.

Główna nagroda w kategorii „Współczesne Problemy”. Zdjęcie przedstawiające chińskie miasto Tiencin (Tianjin) skąpane we mgle, a raczej chyba w jakimś smogu.

Foto: © Zhang Lei – Haze in China – World Press Photo 2016

Trzecie miejsce w kategorii „Współczesne Problemy”. Zdjęcie uczestnika protestu i sierżanta policji podczas manifestacji, która miała miejsce po zastrzeleniu Laquana McDonalda w Chicago.

Foto: © John J. Kim – March Against Police Violence – World Press Photo 2016

Główna nagroda w kategorii „Życie Codzienne”. Zdjęcie przedstawiające Chińczyków pchających wózek, w tle dymiące kominy i chłodnie kominowe elektrowni węglowej w prowincji Shanxi. Chiny są największym emiterem dwutlenku węgla na świecie.

Foto: © Kevin Frayer – China’s Coal Addiction – World Press Photo 2016

Trzecie miejsce w kategorii „Wydarzenia Ogólne”. Kolejne zdjęcie z chińskiej miejscowości Tiencin, tym razem przedstawiające z góry krater po eksplozji w strefie przemysłowej. Wybuch miał miejsce w sierpniu 2015 roku, w jego wyniku zginęły 173 osoby, a 797 zostało rannych.

Foto: © Chen Jie – Tianjin Explosion – World Press Photo 2016

Trzecie miejsce w kategorii „Projektów Długoterminowych”. Jedno ze zdjęć przedstawiających ponury Pjongjang. Stolicę jednego z najbardziej izolowanych krajów na świecie – Korei Północnej.

Foto: © David Guttenfelder – North Korea Life in the Cult of Kim – World Press Photo 2016

Drugie miejsce w kategorii „Natura”. Imponujące zdjęcie nurków otaczających samicę Humbaka i jej niedawno narodzone dziecko. Zdjęcie wykonano w pobliżu archipelagu Revillagigedo.

Foto: © Anuar Patjane Floriuk – Whale Whisperers – World Press Photo 2016

Trzecie miejsce w kategorii „Natura”. Uchwycony wybuch wulkanu Colima wraz z piorunami na tle rozgwieżdżonego nieba. Wulkan znajduje się w zachodnim Meksyku.

Foto: © Sergio Tapiro – The Power of Nature – World Press Photo 2016

Wszystkie wyróżnione fotografie można obejrzeć na łamach World Press Photo. Zachęcam do przeglądania.

Poniżej mapa, na której zaznaczone są załączone przeze mnie zdjęcia. Uwaga, lokalizacja większości zdjęć jest tylko „na oko”.

Artykuł Konkurs fotografii „World Press Photo 2016” pochodzi z serwisu Eloblog.

Lista ciekawostek z frontów II wojny światowej

Zapraszam do mojej listy 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej, które wyszperałem w odmętach Internetu. Ciekawostki z polityki, wojska, służb specjalnych, życia żołnierzy i ludności cywilnej podczas ostatniej wojny światowej. Kolejność nie ma znaczenia.

1. Pervitin – Cudowne tabletki dla Wehrmachtu

Tabletki Pervitinu były powszechnie stosowaną substancją przez żołnierzy Wehrmachtu podczas wojny. Ich zadaniem było wspomaganie żołnierzy w trakcie walki, a także niwelowanie skutków zmęczenia. Czym więc był Pervitin? Substancją psychoaktywną w Polsce znaną, jako Metaamfetamina. Jej działanie pobudzało żołnierzy do walki, łagodziło ból, zwalczało senność i wyzwalało ukryte pokłady energii. Wszystko czego potrzebowała „niezwyciężona” armia III Rzeszy. Na front wysyłano dla żołnierzy dosłownie miliony tego typu tabletek. Niemcy chętnie wykorzystywali narkotyki w celach militarnych. Zresztą nie tylko oni…

Pervitin – Cudowne tabletki dla Wehrmachtu – 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej

2. Truppenfahrrad – Rower wojskowy

Zazwyczaj niemieckie oddziały z frontów II wojny światowej kojarzą nam się z szybko posuwającymi do przodu zagonami pancernymi. Oczywiście w myśl doktryny Blitzkriegu. Nie był to jednak jedyny środek lokomocji wykorzystywany przez Niemców. Jednym z tych mniej znanych był specjalny wojskowy rower – das Truppenfahrrad. Reorganizacja armii niemieckiej w latach 30-tych przewidywała wyposażenie w rowery jednego batalionu w pułkach piechoty. Rower wojskowy nie był czymś rzadko spotykanym w siłach zbrojnych III Rzeszy. W roku 1943 wyprodukowano go aż 1,2 mln egzemplarzy. Różne modele Truppenfahrrad były wyposażone w różne uchwyty do przenoszenia broni lub wyposażenia. Na przykład ten na zdjęciu poniżej ma przyczepiony karabin przeciwpancerny 7,9 mm Pz.B. 39. Więcej na temat tego roweru znajduje się w tym opracowaniu.

Truppenfahrrad – Rower wojskowy – 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej

3. Bilet do rozejmu – Japońska ulotka propagandowa

II wojna światowa to wojna totalna, a na takiej wojnie walki toczą się na każdym froncie. Również tym psychologicznym. Oto przykład specyficznej japońskiej ulotki propagandowej, rozrzucanej na obszarach walk o Pacyfik. Ulotka zatytułowana jest „Ticket to armistice”, czyli „Bilet do rozejmu” lub „Bilet do zawieszenia broni”. Miała ona trafić w ręce amerykańskiego żołnierza. W jej przygotowaniu zastosowano bardzo sprytny podstęp, albowiem na jednej stronie umieszczono zdjęcie nagiej kobiety. Zdjęcie to miało przyciągnąć wzrok amerykańskiego żołnierza i skłonić go do podniesienia ulotki z ziemi. A także zachowanie jej na później. W tekście ulotki czytamy, że jeżeli żołnierz zgłosi się z nią do japońskich oddziałów i podda się, tym samym uratuje swoje życie. Mogło to być szczególnie kuszącą propozycją w chwilach zwątpienia i osaczenia przez siły przeciwnika.

Bilet do rozejmu – Japońska ulotka propagandowa – 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej

4. Dmuchane czołgi – Armia duchów

Dezinformacja przeciwnika na polu walki to ważny element wojennej gry. W trakcie II wojny światowej Amerykanie stworzyli specjalną jednostkę, której celem była dezinformacja niemieckiej armii o ruchach alianckich wojsk. Jednostkę tą nazwano nieoficjalnie Ghost Army – Armią Duchów. Oficjalnie zaś była to 23. Jednostka Specjalna Kwatery Głównej. W swoim orężu dysponowała między innymi dmuchanymi makietami czołgów, samolotów, samochodów, artylerii etc. Na poniższym zdjęciu widzimy żołnierzy trzymających dmuchany amerykański czołg M4 Sherman. Kiedy przeciwnik przeprowadzał rozpocznie lotnicze, dmuchana armia rozstawiona w odpowiednim miejscu mogła zmylić go, co do położenia amerykańskich wojsk. W ten sposób zapewnić aliantom efekt zaskoczenia. Armia Duchów realizowała swoje zadania między innymi podczas lądowania aliantów w Normandii.

Dmuchane czołgi – Armia Duchów – 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej

5. Nuts!

W grudnia 1944 roku niemiecka armia przeprowadziła dużą ofensywę w Ardenach. Była to jedna z ostatnich większych tego typu operacji w tej wojnie. W jej wyniku w miejscowości Bastogne została otoczona amerykańska 101. Dywizja Powietrzno-Desantowa. Sytuacja, w jakiej znaleźli się otoczeni alianccy żołnierze, była nie do pozazdroszczenia. Szczególnie uciążliwy był ostrzał artyleryjski i sroga zima. W takich okolicznościach niemieckie dowództwo – licząc na złamanie woli walki Amerykanów – zdecydowało się na wystosowanie ultimatum. Do Amerykanów dostarczono więc stosowny wezwanie do honorowego poddania się. W tym czasie w zastępstwie 101. Dywizją dowodził gen. Anthony McAuliffe. Według relacji żołnierzy, kiedy generał przeczytał ultimatum miał krzyknąć „Nuts!”. Inni oficerowie stwierdzili, że to całkiem dobra odpowiedź i taką też napisali w oficjalnym piśmie do niemieckiego dowództwa. Nuts! A co to oznacza? Dosłownie słowo oznacza „Orzechy”, ale w mowie potocznej może oznaczać „Bzdura!” lub „Walcie się!”. Niemieckie dowództwo również nie wiedziało, jak rozumieć to słowo. W odpowiedzi na prośbę o wyjaśnienie usłyszeli „In plain English? Go to hell!”. Cały dokument dostępny jest pod tym linkiem.

Nuts! – 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej

6. Wybuchowa czekolada

W czasie wojny brytyjski służby bezpieczeństwa obawiały się, że Niemcy mogą przeprowadzić różnego rodzaju działania sabotażowe na terenie Wielkiej Brytanii. MI5 brało pod uwagę możliwość przemycenia na wyspy bomb ukrytych w różnych produktach. W tym celu zlecono pracującemu w MI5 artyście o kryptonimie Laurence Fish, przygotowanie serii grafik przedstawiających hipotetyczne konstrukcje na bazie uzyskiwanych informacji wywiadowczych. Były tam bomby ukryte w termosach, menażkach, butelkach oleju innych podobnych przedmiotach. Jedna z nich znajdowała się w tabliczce czekolady. Bomba miała być wykonana z kawałka stali otoczonej prawdziwą czekoladą. W momencie kiedy ktoś przełamywał pierwszy rząd kostek, pociągał za materiał, który znajdował się wewnątrz tabliczki. Tym samym uruchamiał zapalnik, który to doprowadzał ostatecznie do eksplozji w ciągu kilku sekund. Obawiano się, że taką wybuchającą czekoladę, lub inny podobny produkt, Niemcy mogliby użyć do precyzyjnej eliminacji któregoś z VIPów.

Wybuchowa czekolada – 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej

7. K-Racja – Amerykańskie racje żywnościowe

Skoro jesteśmy już przy jedzeniu warto wspomnieć coś o wyżywieniu żołnierzy. W trakcie II wojny światowej amerykańska armia wdrożyła na swoje wyposażenie indywidualne racje żywnościowe tzw. K-Racje. Racje te miały zastępować normalne polowe posiłki w momencie kiedy nie można ich było dostarczyć żołnierzom. Dlatego najpierw weszły na wyposażenie spadochroniarzy jednostek powietrzno-desantowych, którzy to zrzuceni na tyłach przeciwnika byli odcięcia od normalnego zaopatrzenia. K-Racja składała się z trzech posiłków: śniadania, obiadokolacji i uzupełnienia. Zapewniała żołnierzowi dziennie około 3000 kcal. Z czasem okazało się to jednak niewystarczające. Nazwa „K” została nadana od nazwiska jej pomysłodawcy dr. Ancela Keysa, który to próbował opracować rację żywnościową w oparciu o niedrogie produkty dostępne w markecie. Zestaw obiadowy zazwyczaj zawierał: puszkę z daniem głównym (przeważnie mięso lub ser), herbatniki, kostki glukozy, cukierki, napoje w proszku, sól, cukier, gumy do żucia, paczkę 4 papierosów i pudełko zapałek.

Amerykańska K-Racja – Obiad – 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej

8. Niemieckie kartki żywnościowe

Podczas obu wojen światowych Niemcy miały spore problemy z zaopatrzeniem swojej gospodarki w surowce i produkty. Nie chodziło tylko o paliwa, czy też metale potrzebne do produkcji uzbrojenia. Problem pojawiał się także z niedoborem podstawowych produktów dla ludności, przede wszystkim z żywnością. Trzeba więc było poddać ją stosownej reglamentacji. Pojawiły się w Niemczech tzw. kartki żywnościowe – Lebensmittelmarke. Poniżej znajduje się 5-dniowa kartka żywnościowa dla żołnierza przebywającego na urlopie. Kartka podzielona jest na poszczególne pola przeznaczone na konkretne produkty. Znajduje się na niej: 1,74 kg chleba, 200 g mięsa, 110 g masła, 50 g margaryny, 125 g marmolady, 150 g cukru, 40 g kawy, 30 g sera, 100 g innych produktów (Nährmittel). Oczywiście kartki żywnościowe nie dotyczyły tylko urlopowanych żołnierzy, dotyczyły ogółu Niemców. Jeżeli taka ilość urzędowo przydzielonego towaru nie wystarczała, bo np. dana osoba pracowała ciężko fizycznie jakimś ważnym zakładzie, należało wystąpić o zwiększenie przydziału.

Niemieckie kartki żywnościowe – 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej

9. Karbowanez – Waluta okupacyjna

Po rozpoczęciu Operacji Barbarossa Wehrmacht szybko zaczął zdobywać tereny jeszcze do niedawana zajęte przez ZSRR. Wojska posuwały się do przodu, a na zdobycznych obszarach konieczne było wprowadzenie własnej administracji. Planowanie podbojów i zdobywanie nowych terenów to trudne zadanie, nie tylko militarnie. Z dniem 1 września 1941 roku na terenie Ukrainy utworzono Komisariat Rzeszy Ukraina – Reichskommissariat Ukraine. Obszar komisariatu wykraczał daleko poza przedwojenne tereny II RP. Ustanowienie jakiejś nowej formy władzy wiąże się z wieloma problemami, w tym tak trywialnymi, jak to, czym mają płacić mieszkańcy takiego tworu. Na przykład w Generalnej Gubernii została zachowana polska złotówka. Natomiast w Komisariacie Ukrainy postanowiono wprowadzić stosowną nową walutę. Nazwaną nią „Karbowanez”, co oznaczało zniemczoną nazwę „Karbowanieców”. Poniżej widzimy przykład takiego banknotu z napisami w języku niemieckim i ukraińskim, oraz z nazistowską gapą. Widzimy także datę emisji banknotu 5 marca 1942 roku oraz przedwojenną polską miejscowość Równe, która to była stolicą ukraińskiego komisariatu. 10 Karbowanez równało się 1 Reichsmarce.

Karbowanez – Waluta okupacyjna – 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej

10. List gończy za Adolfem Hitlerem

Ostatnia z ciekawostek z frontów II wojny światowej. Wrzesień roku 1939, od ataku hitlerowskich Niemiec na Polskę rozpoczyna się II wojna światowa. Dwa dni później Wielka Brytania i Francja również przystępują do wojny, a następnego dnia brytyjska gazeta The Daily Mirror publikuje specyficzny artykuł. W zasadzie nie jest to artykuł, ale satyryczny list gończy za przywódcą III Rzeszy Adolfem Hitlerem. „Poszukiwany za morderstwo, za porwanie, za kradzież i za podpalenie Adolf Hitler”. Sarkastyczny list opublikowany został 4 września 1939 roku, a swoim stylem przypominał stare listy gończe, wyjęte niczym z dzikiego zachodu. Oczywiście list gończy nie miał żadnej mocy prawnej, był tylko próbą propagandowego oddziaływania na społeczeństwo, które wojny raczej nie chciało. A przynajmniej nie za jakąś Polskę. Prosty język i porównanie czynów Hitlera do pospolitych przestępstw miało oddziaływać na najmniej zorientowane w polityce warstwy społeczne. Cały artykuł dostępny jest pod tym linkiem.

List gończy za Adolfem Hitlerem – 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej

Artykuł 10 ciekawostek z frontów II wojny światowej pochodzi z serwisu Eloblog.

Postanowiłem przygotować kilka serii artykułów z niezwykłymi mapami, jakie udało mi się znaleźć w Internecie. Korzystałem głównie ze znalezisk i informacji zamieszczonych na Reddicie. Zapraszam do oglądania. 🙂

1. Pangea z podziałem politycznym

Tak wygląda Pangea – pradawny superkontynent – z naniesionymi współczesnymi granicami państwowymi. Mieliśmy całkiem blisko do Kanady, a Węgry i Austria miały dostęp do Oceanu Tetydy.
Mapa w lepszej rozdzielczości – link.

Pangea z podziałem politycznym – Autor: Massimo Pietrobon Źródło: capitan-mas-ideas.blogspot.com.es

Zbliżenie na Europę – Autor: Massimo Pietrobon Źródło: capitan-mas-ideas.blogspot.com.es

2. Punkt Nemo – Oceaniczny Biegun Niedostępności

Symboliczny punkt znajdujący się na Oceanie Spokojnym. Miejsce oddalone najdalej od jakiegokolwiek lądu na Ziemi. Z tego punktu do najbliższego lądu (wyspy Pitcairn, Maher lub Wielkanocnej) jest aż 2 688 km. Punkt nosi nazwę Nemo. Nie, nie od tej bajki Disneya. Od bohatera powieści Juliusza Verne’a.

Punkt Nemo – 10 ciekawych i zaskakujących map

3. Po drugiej stronie kuli ziemskiej

Poniższa mapa przedstawia obraz kontynentów znajdujących się po drugiej stronie kuli ziemskiej. Na żółto zaznaczone są obszary (kontynenty i wyspy), które znajdują się dokładnie po przeciwnej stronie tych zaznaczonych na fioletowo.
Mapa w lepszej rozdzielczości – link.

Po drugiej stronie kuli ziemskiej – 10 ciekawych i zaskakujących map

4. Facebook łączy ludzi

Poniższe dwie mapy przedstawiają sieci połączeń miedzy państwami i kontynentami, realizowane w ramach aktywności użytkowników Facebooka. A także ekspansję i rozrost serwisu na przestrzeni kilku lat. Dane trochę już straciły na aktualności, ale wciąż są ciekawe.

Facebook łączy świat i ludzi – Źródło: MIT Sloan

5. Europejskie miasta powyżej 1 tys. mieszkańców

Mapa z zaznaczonymi na czerwono miastami Europy, które posiadają powyżej 1000 mieszkańców. Dość dobrze obrazuje zagęszczenie ludności na Starym Kontynencie.
Mapa w lepszej rozdzielczości – link.

Europejskie miasta powyżej 1 tys. mieszkańców

6. Nierównomierne zaludnienie na Ziemi

Poniżej na obszarach zaznaczonych kolorem niebieskim żyje tylko 5% ludzkiej populacji. Dla porównania kolejne 5% ludzi żyje na obszarze zaznaczonym na czerwono. Pozostałe 90% ludzi żyje na białym obszarze.

Nierównomierne zaludnienie na Ziemi – 10 ciekawych i zaskakujących map

7. Nierównomierne zaludnienie USA

Według spisu ludności Stanów Zjednoczonych z roku 2010, na zaznaczonym na zielono obszarze nikt nie żyje. Według  U.S. Census zaludnienie jest tam równe zeru.

W USA na zielonym obszarze nie ma ludności – Źródło: mapsbynik.com

Te same dane dla Alaski i Hawajów – Źródło: mapsbynik.com

8. Wielkość USA i Księżyca

Jeżeli już jesteśmy przy temacie Stanów Zjednoczonych, oto wielkość terytorium tego państwa na tle naszego Księżyca. Obwód Księżyca to 10 917 km, a odległość od San Francisco do Bostonu to około 4 320 km.

Wielkość USA i Księżyca – 10 ciekawych i zaskakujących map

9. Europejskie szlaki wędrówkowe

Mapa i zestawienie 11 europejskich długodystansowych szlaków pieszych. Szlaki wytyczone są głównie przez kraje należące do Unii Europejskiej. Najdłuższym z nich jest szlak E4. Łączna długość wszystkich 11 szlaków to około 55 000 km.
Mapa w lepszej rozdzielczości – link.

11 Europejskich Szlaków Wędrówkowych – Źródło: commons.wikimedia.org Autor: Maximilian Dörrbecker

10. Pory roku na Ziemi

Animacja przedstawiająca zmiany zachodzące podczas pór roku na Ziemi, złożona prawdopodobnie z różnych zdjeć satelitarnych. Można zaobserwować, jak ciekawie zmienia się zasięg pokrywy śnieżnej na półkuli północnej oraz lasy w rejonach przyrównikowych. Wygląda, jakby Ziemia oddychała!

Pory roku na Ziemi

Zobacz także: 10 ciekawych i zaskakujących map cz. 2

Artykuł 10 ciekawych i zaskakujących map cz. 1 pochodzi z serwisu Eloblog.

„Atlas Chmur” David Mitchell – Recenzja

O czym jest książka Davida Mitchella? Trudno to opisać w jednym zdaniu. Nawet teraz kiedy piszę recenzję książki, trudno mi sformułować pierwsze słowa. Zacznę może od tego, że książka Mitchella zawiera w sobie mój ulubiony wątek podróży w czasie. Nie jest to jednak historia genialnego wynalazku, który pozwoliłby ludziom na podróżowanie między epokami. Podróżnikiem w czasie jesteśmy my – czytelnicy. David Mitchell zabiera nas do sześciu rożnych czasów i przestrzeni. Od XIX-wiecznych morskich podróży przez Pacyfik, przez lata 70 XX wieku w Stanach Zjednoczonych, aż po odległą i mroczną przyszłość w Korei. Ludzie, wydarzenia, problemy, umiejscowione w różnym czasie i przestrzeni, są tylko pozornie ze sobą niezwiązane. Pomimo setek lat i setek kilometrów dzielących je od siebie, dostrzec możemy wspólne mianowniki. Wspólnym mianownikiem są odniesienia każdej kolejnej epoki do poprzedniej, w postaci jakiegoś przekazu, książki, listów, nagrania… Ale nie tylko. Wspólnym mianownikiem są przede wszystkim powtarzające się problemy i pragnienia ludzi. Niezależnie od epoki, kontynentu i nowoczesnej technologii, nasi bohaterowie muszą zmierzyć się z rządzą władzy, pragnieniem wolności, miłością, nadzieją, pychą. Zmierzyć się z wydarzeniami, które ciągle się powtarzają, czasem tylko w zmienionej formie. „Atlas Chmur” to atlas odwiecznych i ponadczasowych dylematów, z którymi musimy zmierzy się my sami. Książka zdecydowanie warta polecenia.

„Atlas Chmur” Davida Mitchella został zekranizowany z rozmachem przez rodzeństwo (dawniej braci) Wachowskich. Zadanie to było niezwykle trudne ze względu na odmienne wątki i różne umiejscowienie wydarzeń. Film spotkał się ze skrajnymi ocenami. Jedni uważali go za wybitnie dobry, drudzy za przydługi, kiczowaty i z przerośniętą formą nad treścią. Moje zdanie jest dość ambiwalentne. Film mi się zdecydowanie podobał, ale pozostawił również sporo niedomówień w stosunku do książki. Żeby lepiej zrozumieć fabułę i przesłanie powieści, polecam przeczytanie książki. Film niestety pominął moim zdaniem kilka kluczowych wątków, przez co stał się trochę niespójny i niezrozumiały. Mimo wszystko warto go również zobaczyć. Przede wszystkim ze względu na osadę aktorską, kreacje filmowe i fantastyczną muzykę!

Tytuł: Atlas Chmur
Autor: David Mitchell
Rok polskiego wydania: 2012
Moja ocena: ★★★★★

„Atlas Chmur” David Mitchell

Oferty w księgarniach i sklepach internetowych
„Atlas Chmur” David Mitchell

Artykuł „Atlas Chmur” David Mitchell pochodzi z serwisu Eloblog.

Film przedstawia wybrane sceny z walk na różnych frontach II wojny światowej. Niestety autor składanki nie dołączył do niej żadnego komentarzach. Tak więc, mogę tylko przypuszczać skąd ogólnie pochodzą ujęcia. W pierwszej części filmu widzimy prawdopodobnie walki na froncie wschodnim, żołnierzy Wehrmachtu i Armii Czerwonej. Później działania na Pacyfiku, Marines, barki desantowe oraz żołnierzy japońskich broniących wysp. Końcówka filmu to front zachodni, prawdopodobnie walki w Normandii, widzimy także żołnierzy brytyjskich.

Żołnierz Wehrmachtu na froncie wschodnim

Żołnierze Armii Czerwonej na froncie wschodnim

Żołnierze amerykańscy na Pacyfiku

Żołnierz Cesarskiej Armii Japońskiej

Żołnierze brytyjscy podczas walk na froncie zachodnim

Żołnierze Waffen-SS na froncie zachodnim

Prawdopodobnie pokazany film z II wojny światowej i ujęcia w nim zawarte, były oryginalnie nakręcone jako czarno-białe. Dopiero współcześnie zostały pokolorowane. Niestety są to tylko moje przypuszczenia, bo pewności nie mam.

Działania na Pacyfiku – Kolorowy film z frontów II wojny światowej

Japoński myśliwiec Mitsubishi A6M Zero

Bombowiec nurkujący Luftwaffe Junkers Ju-87

Amerykański czołg M4 Sherman

Niemiecki czołg Panzerkampfwagen VI Tygrys

Artykuł Kolorowy film z frontów II wojny światowej pochodzi z serwisu Eloblog.

Lista 10 przełomowych zdjęć ludzkości

Każde zdjęcie niesie ze sobą jakiś przekaz. Utrwala obraz, zachowuje ulotną chwilę. Niektóre z nich wyróżniają się na tle pozostałych, niosą ze sobą tak silny przekaz, że poruszają całe społeczeństwa i wyznaczają nowe granice. Zapisują się na stałe w zbiorowej świadomości. Nie ma wśród nich żadnej reguły. Mogą być wykonane przez profesjonalnych fotografów lub amatorów. Zrobione pod wpływem chwili lub staranie zaplanowane.

W mojej liście zebrałem 10 niezwykłych i przełomowych zdjęć ludzkości, które osobiście uważam za ważne. Długo zastanawiałem się nad doborem fotografii, tak aby wyłonić 10 z licznych ważnych historycznych obrazów. Nie było to zadanie łatwe. Starałem się dobrać zdjęcia, tak żeby każde z nich przedstawiało jakiś przełomowy punkt. Każde z nich powinno także reprezentować inny motyw. Nie chciałem umieszczać np. samych zdjęć wojennych. Lista 10 przełomowych fotografii jest moim subiektywnym zestawieniem. Uszeregowana jest w kolejności chronologicznej, od najstarszego do najnowszego.

1. Widok z okna w Le Gras

Listę przełomowych zdjęć otwiera najstarsza znana ludzkości zachowana fotografia. Została wykonana w roku 1826 lub 1827, przez francuskiego wynalazcę Josepha Nicéphore’a Niépce’a. Fotografia została stworzona w dość nietypowy sposób, jak na dzisiejsze czasy. Otóż francuski wynalazca eksperymentował z różnymi formami utrwalania obrazu, który widzimy gołym okiem. Na początku próbował utrwalać obraz na papierze, ale ten był zbyt nietrwały. W końcu do wykonania widoku z okna Le Gras użył metalowej płyty pokrytej asfaltem syryjskim. Tak przygotowaną płytę wystawił na działanie światła słonecznego ze swojego okna. Asfalt utwardzał się pod wpływem światła, a z miejsc mniej naświetlonych można go było zmyć. W ten sposób Niépce uzyskał obraz ze swojego okna w swojej rodzinnej posiadłości Le Gras we Francji. Szacuje się, że płyta musiała być wystawiona na działanie światła przez kilka lub kilkanaście godzin. To co przedstawiam poniżej, to reprodukcja z płyty, która obecnie przechowywana jest w Uniwersytecie Teksańskim w Austin. Na pierwszym planie widzimy prawdopodobnie gołębnik, a tuż okob po jego lewej stronie znajduje się drzewo. W lewej części fotografii widzimy także jakieś budynek.

Widok z okna w Le Gras – 10 przełomowych zdjęć – Autor: J. N. Niépce

Widok z okna w Le Gras – Obecny stan płyty

2. Boulevard du Temple

Metoda Niépce’a została po jego śmierci ulepszona przez jego współpracownika Louisa Jacquesa Daguerre’a. Od jego nazwiska została nazwa Dagerotypią. Proces tworzenia był już znacznie bardziej zaawansowany. Fotografia była wykonywana na miedzianej płytce pokrytej jodkiem srebra. Skróceniu uległ także czas jej naświetlania. Tej metodzie zawdzięczamy kolejne z przełomowych zdjęć, które załączam poniżej. To jeden najstarszych dagerotypów. Przedstawia francuską ulicę Boulevard du Temple w Paryżu. Fotografia została wykonana w roku 1838. Ponieważ czas naświetlania płytki był długi, zazwyczaj ruchliwa ulica na zdjęciu wygląda na opuszczoną. W tamtych czasach było to miejsce popularne i modne, chętnie wykorzystywane do spacerów. Ulica wydaje się pusta z wyjątkiem jednej słabo widocznej postaci człowieka, który prawdopodobnie zatrzymał się aby poprawić swoje buty. Stał on na tyle długo, że jego postać udało się uwiecznić na historycznym zdjęciu. Tym samym powstała pierwsza i najstarsza znana nam fotografia człowieka. Wkrótce świat oszalał na punkcie tej metody. Mówiło się nawet o dagerotypomanii. Jednak pomimo dużego zainteresowania, została ona później wyparta przez nowocześniejsze technologie.

Boulevard du Temple – 10 przełomowych zdjęć – Autor: Louis Daguerre

Pierwsze i najstarsze znane zdjęcie człowieka

3. Pierwszy lot samolotu

Jeżeli ktoś zapytałby mnie, jaki wynalazek XX wieku uważam za najważniejszy, zastanawiałbym się pomiędzy komputerem i samolotem. Wynalezienie samolotu zmieniło diametralnie nasz świat. Możliwości jakie dawał samolot, miały kolosalny wpływ na prowadzenie wojen. Lotnictwo wpłynęło na sposób naszego podróżowania, zmieniając perspektywę z jaką patrzymy dziś na świat. Stał się on po prostu mniejszy, szybszy, bardziej dynamiczny i lepiej osiągalny dla zwykłego człowieka. No i przede wszystkim, skonstruowanie samolotu rozpoczyna drogę w kierunku załogowych lotów kosmicznych i lądowania na Księżycu. Choć już ludzkość wcześniej miała możliwość lotu balonem i widziała pierwsze nieporadne próby Otto Lilienthala, to samodzielny lot konstrukcji cięższej od powierza był czymś innym. Oznaczał, że człowiek poprzez maszynę może go w pełni kontrolować. Możliwość lotu była ucieleśnieniem odwiecznych marzeń o wzbiciu się w powietrze. Była niczym dotąd nieosiągalny boski atrybut. Zdjęcie, które przedstawiam poniżej zostało wykonane podczas pierwszego udanego lotu braci Wright. W dniu 17 grudnia 1903 roku o godzinie 10:35. Lot odbył się na plaży Kitty Hawk, trwał 12 sekund, a w jego trakcie samolot pokonał dystans 37 m. Na zdjęciu za sterami maszyny leży Orville, asystuje mu Wilbur. Choć innych konstruktorów i prób lotów w tamtym czasie było wiele, to właśnie ten lot uznaje się za pierwszy udany. Ciekawostka, długość pierwszego lotu była mniejsza, niż dziś wynosi rozpiętość skrzydeł Jumbo Jeta. Autorem zdjęcia był fotograf amator John T. Daniels.

Pierwszy lot samolotu – 10 przełomowych zdjęć – Autor: John T. Daniels

Bracia Orville i Wilbur Wright

4. Zawieszenie flagi na Iwo Jimie

Jak bardzo zagmatwana i wielowątkowa historia może się kryć za jednym zdjęciem? Okazuje się, że na tyle wystarczająco, by stać się nawet podstawą do scenariusza filmowego. Zdjęcie sztandaru umieszczanego przez sześciu żołnierzy Piechoty Morskiej na górze Suribachi, stało się symbolem zwycięstwa, chwały i męstwa amerykańskich żołnierzy. Równocześnie klęski imperialistycznej Japonii. Fotografia została wykonana przez Joego Rosenthala 23 lutego 1945 roku, podczas walk o wyspę Iwo Jimę na Pacyfiku. Po tym, jak fotografia trafiła do Ameryki, dostrzeżono w niej ogromny potencjał. Szybko więc dostała się w tryby amerykańskiej machiny propagandowej. Wielokrotnie publikowana i rozpowszechniana w gazetach, stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych obrazów wojny. Tylko trzech z sześciu żołnierzy zawieszających sztandar przeżyło bitwę. Dlatego, że walki o wyspę trwały jeszcze kolejny miesiąc, a samo zawieszenie sztandaru było tylko symboliczne. Wbrew temu, że przekaz zdjęcia sugeruje zakończenie bitwy o Iwo Jimię. Sprowadzono więc tych żyjących żołnierzy do kraju, jako bohaterów. Jednak tak naprawdę chodziło o to, aby wykorzystać ich przy reklamie obligacji wojennych. Pojawiły się także zarzuty, że fotografia nie została wykonana podczas walk, ale była inscenizowana. W rzeczywistości zdjęcie przedstawiało umieszczenie drugiej flagi na szczycie Suribachi. Pierwsza flaga została zatknięta tego samego dnia rano, ale komuś nie spodobał się jej rozmiar. Wysłano więc drugą grupę żołnierzy aby podmienili flagi. Wtedy zrobiono to słynne zdjęcie. Na dodatek podczas identyfikacji osób na zdjęciu, pomylono jednego z żołnierzy. Pomimo, iż jeden z żyjących bohaterów Ira Hayes zgłosił błąd, dowództwo US Marines nie chciało go poprawić. Twierdząc, że informacje o imionach i nazwiskach bohaterów z Iwo Jimy zostały już opublikowane. Z upływem czasu zdjęcie nabrało więc dodatkowego symbolu. Symbolu propagandy, finansowych układów, wojskowej biurokracji, a nawet uprzedzeń rasowych gdyż Ira Hayes był z pochodzenia Indianinem. Całą tą zagmatwaną historię ukazuje film „Sztandar Chwały” w reżyserii Clinta Eastwooda. Zdjęcie Joe Rosenthal to jedno z przełomowych zdjęć w historii, które na stałe zapisało się w świadomości społecznej. Rosenthal otrzymał za swoje zdjęcie Nagrodę Pulitzera, choć o mały włos nie przegapił podniesienia flagi, a samo zdjęcie wykonał w ostatniej chwili, nie patrząc nawet przez wizjer.

Ponieważ zdjęcie wciąż jest chronione prawami autorskimi, nie mogę zamieścić go na blogu. Załączam link.

Wyspa Iwo Jima – W dole góra Suribachi – Autor: U.S. Navy Źródło: commons.wikimedia.org

5. Egzekucja żołnierza Wietkongu

Wiek XX zapisze się w historii ludzkości, jako czas okrutnych wojen i niezwykłego postępu technologicznego. Przez okres różnych konfliktów zbrojnych wykonano wiele fotografii przedstawiających obrazy wojny. Bardzo trudno stwierdzić, które zdjęcie byłoby tym najbardziej symbolicznym, najważniejszym. Niewątpliwie jednym z nich jest obraz egzekucji członka Wietkongu. Fotografia została wykonana 1 stycznia 1968 roku na ulicach Sajgonu przez Eddiego Adamsa. Fotograf zrobił swoje sławne zdjęcie dosłownie w ułamku sekundy. Kiedy Eddie Adams przymierzał się do zrobienia zdjęcia eskortowanego więźnia, nie wiedział, że niemal jednocześnie z naciśnięciem spustu migawki, nastąpi naciśnięcie spustu pistoletu. Nie zdawał sobie sprawy również ze znaczenia fotografii. Śmierć, jak wiele innych, które widział na różnych wojnach. Po opublikowaniu fotografii, szybko stała się ona narzędziem wewnętrznej walki politycznej w Stanach Zjednoczonych. Była symbolem okrutnej wojny, w którą zaangażowała się Ameryka. Wojny, która pochłaniała coraz więcej istnień ludzkich. Na zdjęciu w pierwszym momencie widzimy jakiegoś żołnierza rozstrzeliwującego mężczyznę na ulicy, ubranego w koszulę w kratę. Zabójca i ofiara. Jednak na wojnie nic nie jest czarno-białe. Tym żołnierzem jest szef policji generał Nguyen Ngoc Loan. Rozstrzeliwuje on członka Wietkongu, złapanego podczas prowadzenia działań dywersyjnych w Sajgonie. Działo się to wszystko w nowy rok podczas tak zwanej ofensywy Tet. W trakcie ofensywy komuniście zerwali zawieszenie broni, jednocześnie wykorzystując okres świąteczny, jako czynnik zaskoczenia. Eddie Adams otrzymał za swoje zdjęcie Nagrodę Pulitzera.

Ponieważ zdjęcie wciąż jest chronione prawami autorskimi, nie mogę zamieścić go na blogu. Załączam link.

6. Abbey Road

Widok przechodzących Beatlesów po pasach to jedno z najczęściej powielanych i przełomowych zdjęć popkultury. Fotografia maszerujących przez ulicę artystów została wykonana 8 sierpnia 1968 roku, a następnie znalazła się na okładce albumu „Abbey Road”. Scena przechodzących Beatlesów była zaaranżowana w trakcie przerwy w nagraniach. Widzimy na niej czwórkę muzyków przechodzących po pasach ulicy Abbey Road w Londynie. Od nazwy ulicy zapożyczono również nazwę albumu. Niemalże legendarna fotografia okładki albumu, cieszyła się bardzo dużym zainteresowaniem. Stała się oznaką ogromnej popularności zespołu. Symbolem czasów gwiazd mass mediów oraz ich zagorzałych fanów. Na zdjęciu oprócz Beatlesów, po prawej stronie widzimy także postać człowieka stojącego na chodniku. To amerykański turysta Paul Cole, który znalazł się tam przypadkowo. W momencie wykonywania zdjęcia nie poznał muzyków. Po lewej widzimy zaparkowanego Volkswagena Garbusa. Jak ogromny wpływ miała fotografia, poprzez popularność Beatlesów, świadczy to, że wkrótce ukradziono tablice rejestracyjne tego Garbusa. A samo auto po latach zostało zlicytowane i trafiło do muzeum Volkswagena w Niemczech. Na fotografii doszukiwano się również ukrytych znaczeń, symboli i teorii spiskowych związanych z rzekomą śmiercią Paula McCartneya. Obraz przechodzących muzyków był wielokrotnie odtwarzany, a jego motyw wykorzystywany w popkulturze. Sama ulica stała się również atrakcją turystyczną i miejscem chętnie odwiedzanym przez fanów Beatlesów.

Abbey Road – 10 przełomowych zdjęć – Autor: Iain Macmillan Źródło: Okładka Płyty

7. Blue Marble

Pierwsze zdjęcie pokazujące w całości i w pełni oświetloną kulę ziemską. Zostało wykonane 7 grudnia 1971 roku, przez załogę misji Apollo 17. Obraz Ziemi został uchwycony w odległości 29 000 km. Nazwa Blue Marble oznacza dosłownie niebieski marmur, a swoje pochodzenie zawdzięcza dziecięcej zabawce, szklanym kulkom zwanym marmurkami. Takie właśnie skojarzenia budził widok Ziemi, dla załogi Apollo. To zdjęcie, to ponadczasowy obraz samotnej niebieskiej planety pośród ogromnej, pustej, chłodnej i czarnej przestrzeni. Zdjęcie budzi zachwyt nad naszą planetą, ale jednocześnie jest w pewnym stopniu niepokojące… Oto my. Oto nasz cały świat, pośród niezmierzonej kosmicznej pustki. Tylko tu możemy żyć. Blue Marble jest zdjęciem przełomowym i zarazem symbolem ogromnego postępu. Postępu ludzkości, która zdołała zbudować urządzenie zdolne do opuszczenia naszego środowiska i spojrzenia na niego z tak ogromnego dystansu. Jednocześnie stawia pytanie, o dalszy podbój kosmosu i innych planet. Pomimo takiego osiągnięcia, wszechświat z tej perspektywy wydaje się jeszcze bardziej nieosiągalny…

Blue Marble – 10 przełomowych zdjęć – Autor: NASA

Załoga misji Apollo 17 przed startem – Autor: NASA Źródło: commons.wikimedia.org

8. Bliss

Prawdopodobnie najdłużej oglądane zdjęcie na świecie. Znane doskonale wszystkim użytkownikom komputerów z systemem Widnows. Bliss, zwane też Idyllą, to nieodłączna część systemu operacyjnego Microsoft Windows XP. Prawdopodobnie większość osób, w tym i ja, która patrzyła na domyślne tło pulpitu Windows XP, uznawała je za grafikę komputerową. W rzeczywistości jest to prawdziwe zdjęcie, a jak twierdzi jego autor Charles O’Reara, nie było poddawane żadnej dodatkowej cyfrowej obróbce. Fotografia została wykonana w styczniu 1996 roku w Kalifornii w Stanach Zjednoczonych. O’Reara wykonał zdjęcie przypadkowo jadąc do swojej dziewczyny. Akurat był moment kiedy właśnie przeszła burza odsłaniając zazielenione tereny. Fotograf w pewnym momencie zobaczył wzgórze pozbawione winorośli, które zazwyczaj pokrywają te tereny. Postanowił więc zatrzymać się i wykonać zdjęcie. Trawa była ekstremalnie zielona, a słońce właśnie wyszło. Niebo było niebieskie, poprzecinane delikatnie chmurami. Przy wykonywaniu zdjęcia O’Reara użył filmu Velvia, który delikatnie podsycił kolory. Po wywołaniu zdjęcia, autor umieścił je w bazie Corbis, jako fotografię udostępnioną do użycia, za odpowiednią opłatą licencyjną. Kilka lat później zostało wykorzystane przez Microsoft, jako domyślne tło do nowego systemu Windows XP. W ten oto sposób trafiło do milionów domów na całym świecie.

Bliss – 10 przełomowych zdjęć – Autor: Charles O’Rear Źródło: Zrzut Ekranu Windows XP

9. Więzień Abu Ghraib

Był 28 kwietnia 2004 roku, kiedy amerykańska stacja CBS w programie 60 Minutes II wyemitowała serię okrutnych zdjęć z Iraku. Dziennikarze weszli w posiadanie fotografii w wyniku przecieku z wojskowego dochodzenia. Zdjęcia, które zostały zrobione w 2003 roku, przedstawiały tortury zadawane przez amerykańskich strażników Żandarmerii Wojskowej w więzieniu Abu Ghraib w Iraku. Prezentowały głównie nagich irackich więźniów, czasem ułożonych w stosy, z głowami zakrytymi workami lub straszonych psami. Często na zdjęciach towarzyszyli im wyraźnie zadowoleni Amerykanie. Szczególnie symboliczny był obraz Irakijczyka stojącego na kartonie z głową zakrytą szpiczastym kapturem. Wiezień miał rozłożone ręce, a do dłoni przypięte kable. Strażnicy powiedzieli mu, że jeżeli spadnie z pudła, zostanie porażony prądem. Fotografie szybko obiegły cały świat, były publikowane przez główne dzienniki telewizyjne, trafi na pierwsze strony gazet. Wstrząsnęły one opinią publiczną, zachwiały w posadach administrację Georga W. Busha. Oczywiście nie był to pierwszy przypadek w historii, znęcania się nad więźniami przez strażników. Zdjęcia Abu Ghraib zbiegły się akurat z eksplozją popularności kompaktowych aparatów cyfrowych. W 2003 roku ich sprzedaż po raz pierwszy była większa od sprzedaży aparatów analogowych. Od tego czasu każdy mógł szybo wykonać zdjęcia i opublikować je całemu światu, na przykład poprzez Internet. Wykasowane zdjęcia można było też odzyskać z pamięci aparatu. Dziś jest to dla nas sytuacja oczywista. Dla strażników zdjęcia były niczym trofea wojenne. Nie wiedzieli jednak, że ujrzą one światło dzienne i tym samym przyczynią się do ich osądzenia oraz skazania. Zakapturzony więzień to Ali Shallal al-Qaisi. Jego zdjęcie stało się symbolem okrucieństwa współczesnej wojny i łamania praw człowieka. Fotografia była na tyle silnym obrazem, że jej motyw zaczął pojawiać się w filmie i sztuce. Przyczyniła się także do wydania przez Philipa Zimbardo „Efektu Lucyfera”, bestselleru i jednej z najważniejszych książek psychologii.

Więzień Abu Ghraib – 10 przełomowych zdjęć – Autor: United States Armed Forces

10. Oscarowe selfie Ellen DeGeneres

Pewnie zastanawiacie się, co w moim zestawieniu robi tak młode zdjęcie. W dodatku zdjęcie typu selfie, dla niektórych będące symbolem kiczu i bylejakości. Jednak jest w tym zdjęciu coś niezwykłego i nie chodzi tutaj o ilość nagromadzonych gwiazd Hollywood na jednym obrazie. To zdjęcie to w pewnym sensie symbol naszych czasów. Symbol rewolucji mobilnej, komunikacji poprzez media społecznościowe i szybkości wymiany informacji poprzez Internet. Zdjęcie zostało wykonane podczas gali rozdania Oscarów 2 marca 2014 roku. Powszechnie za autora zdjęcia uważa się Ellen DeGeneres, która prowadziła oscarową galę. Jednak przycisk migawki dotknął Bradley Cooper. W świetle prawa to właśnie jemu przypadają prawa autorskie do najpopularniejszego selfie w historii. A teraz liczby. Zdjęcie zostało umieszczone przez Ellen na Twitterze i w ciągu pierwszej godziny było retweetowane, czyli przesyłane dalej na Twitterze, ponad 2 mln razy. W ciągu 24 godzin liczba ta zwiększyła się do 2,8 mln. Popularność tego zdjęcia była tak duża, że doprowadziła do przeciążenia i zawieszenia giganta społecznościowego na 20 min. Obecnie selfie zostało przekazane dalej na Twitterze ponad 3,3 mln razy. A mówimy tylko o jednym serwisie społecznościowym. Niezliczona jest liczba pozostałych serwisów, portali, forów, mediów, które powielały i kopiowały zdjęcie. Do tego doszły różnego rodzaju przeróbki zwane memami. Śmiem twierdzić, że jest to najszybciej rozprzestrzeniające się zdjęcie w historii ludzkości. Choć nie ma możliwości i narzędzi by te przypuszczenia potwierdzić. Osobiście sam zobaczyłem te zdjęcie po raz pierwszy poza Twitterem. Po ceremonii pojawiły się również informacje, że oscarowe selfie z pozoru spontaniczne, było aranżowane. Specjalnie przygotowane na potrzeby promocji pewnej marki smartfonu, którym Ellen ostentacyjnie wymachiwały podczas uroczystości. Czy te selfie możemy zaliczyć do przełomowych zdjęć? Moim zdaniem tak, ale to już sami musicie ocenić.

If only Bradley’s arm was longer. Best photo ever. #oscars pic.twitter.com/C9U5NOtGap

— Ellen DeGeneres (@TheEllenShow) marzec 3, 2014

I tak oto dobrnęliśmy do końca historii 10 niezwykłych i przełomowych zdjęć. Można powiedzieć, że historia zatoczyła koło.

Od zdjęcia, którego wykonanie zajęło całą dobę, do zdjęcia, które w dobę obiegło cały świat.

Artykuł Historia 10 niezwykłych i przełomowych zdjęć pochodzi z serwisu Eloblog.