Dzięki!

widzę, że nazwisko nieprzypadkowe…

kOLEGA sanik jakos taki proniemiecki tez mam podobne wrazenie do Twoich wypowiedzi…zbyt marudny….sporo zwiedza ale to jego ględzenie mnie rozwala i jakos zniecheca do tego co robi…a robi wiele…

Dziękuję za komentarz i informacje. Również pozdrawiam! 🙂

Duże miasta są faktycznie czyste i zadbane, praktycznie brak śmieci, brudu, aktów wandalizmu, a nawet nie widać bezdomnych (szczególnie w Mińsku). Jednak jest to tylko fasada, ponieważ gdy wchodzi się w poboczne uliczki, nawet niedaleko od chociażby Placu Niepodległości, widać, że to jednak dosyć ubogie państwo. Bloki mieszkalne potrafią być w naprawdę fatalnym stanie, na klatkach schodowych często brakuje płytek, są wyraźne ubytki w schodach czy ścianach, pełno graffiti, drobnych śmieci, często zepsute lub wyglądające na niezbyt bezpieczne w użytku windy i unosi się brzydki zapach od zsypów na śmieci. I to nie tylko w jednym bloku, ale dosłownie we wszystkich, które miałąm okazję odwiedzić. Po raz pierwszy kiedy wchodziłam do takiego bloku, bałam się o stan mieszkania. Niespodzianka – pomimo kiepskiego stanu samego bloku, właściciele dbają o mieszkania i te, które odwiedziłam były bardzo czyste i w dobrej kondycji, pomimo widocznej starości materiałów.

Z rzeczy wartych do zobaczenia oprócz tych, o których napisałeś, to wszelkie jeziora. Są zaskakująco czyste i piękne, szczególnie te w rejonie miadzielskim. Warto też jest mieć samochód i po prostu jeździć przez przepiękne wsie, zabytkowe kościoły i lasy.

Oprócz znajomości z lokalnymi ludźmi, to jest najlepszy przewodnik po Białorusi, jaki znalazłam i z którego często korzystałam: https://34travel.me/gotobelarus/en, szczególnie pod względami kulinarnymi. Jestem zaskoczona, że pisałeś o małych porcjach – ja tego w ogóle nie doświadczyłam. Restauracja Lido w Mińsku była chyba najlepsza jeśli chodzi o tradycyjne i tanie potrawy, ale polecam także wybrać się do jakiejkolwiek stołówki (столовая) przy uniwersytecie lub akademiku, można zjeść prawdziwie domowo i tanio (10-15 zł za zupę, obiad i kompot). Tylko trzeba wiedzieć, gdzie iść, ponieważ normalnie nie są te miejsca tak widoczne z ulicy. W Mińsku polecam także naleśnikarnię Depo i inne trochę bardziej nowoczesne i 'hipsterskie’ restauracje i bary na ulicy Oktyabrskaya. Najlepsze piwo kraftowe według mnie serwują w Craftman (http://craftmanbar.by/) i obsługa jest fantastyczna i bardzo przyjazna obcokrajowcom.

Ogólnie bardzo pozytywnie wspominam mój cały pobyt, pewnie byłoby jeszcze lepiej gdybyłm mówiła płynnie po rosyjsku, a nie polsko-rosyjskim łamańcem 🙂 Bo faktycznie, nie ma co liczyc na dogadanie się po angielsku. Na Białoruś na pewno jeszcze wrócę, ale głównie na dłuższą wycieczkę rowerową po wsiach i jeziorach, ponieważ jest naprawdę warto.

Pozdrawiam!

Ja bardziej zgadzam się ze stanowiskiem piszącego artykuł. Wszyscy mili i pomocni – to tak, ale z ludzi, których się spotyka. W urzędzie zdarzają się mili urzędnicy, ale zazwyczaj jest to podejście „Proszę nie zawracać mi głowy” – dobrym przykładem jest moja sytuacja z zeszłego roku, gdy w Baranowiczach kupiłem bilet od kierowcy autobusu miejskiego, ale ze względu an to, że dość słabo znam cyrylicę, to nie przeczytałem, że trzeba go jeszcze przebić (stara technologia, której nigdy nie widziałem w Polsce tak nawiasem mówiąc, bo jestem młodym człowiekiem). Niestety do pani konduktorki nie przemawiało to, że jechałem pierwszy raz komunikacją miejską w ich mieście, a teraz już wiem, że zdecydowanie ostatni raz i nic mi po tym bilecie, którego nie przebiłem. I tak dostałem mandat. Na milicji w miastach pokroju Nieświeża – jednym słowem T R A G E D I A. Wchodzisz – nie znając rosyjskiego nic nie załatwisz. Na szczęście formularz (który trzeba znaleźć na tablicy z podpisami dokumentów tylko w języku rosyjskim) jest w dwóch językach – rosyjskim i angielskim. Wypełnienie formularzu to 5 minut roboty, łatwo sprawa. Ale co po tym, skoro trzeba stać w kolejce 1,5 godziny, bo czynny jest tylko jeden gabinet. W czasie obsługiwania mojej osoby pan milicjant stwierdza, że „jak on ma to wpisać, skoro to nie po rosyjsku”(wpisałem po angielsku). Mimo wszystko pan milicjant nie jest niemiłą osobą, więc jakoś to wpisuje i daje karteczkę, z którą należy iść do oddalonego o kilkaset metrów banku opłacić jakąś opłatę. W banku znowu komedia – czynne dwa okienka, do każdego kolejka. Nagle jedno okienko jest zamykane – przerwa na obiad i pani wróci za godzinę. Po 45 minutach w kolejce można wrócić na milicję, gdzie wszystko jest dokańczane w kolejne 30 minut. Po połowie dnia z załatwianiem meldunku można odpocząć. W Mińsku sprawa wygląda lepiej, bo wszystko zajmuje o wiele mniej czasu, to fakt. Co do jedzenia to już różnie wygląda. Niby kraj bliski kulturowo, ale jest wiele różnic. Różnice względem Polski – wiele sałatek przeładowanych majonezem, problem z kupnem mięsa innego niż mielone w mniejszych miejscowościach, a tak to raczej wszystko w porządku. Ogólnie Białoruś jest ciekawym krajem do zwiedzenia, ale jak ktoś nie miał w ogóle styczności z rosyjskim i jedzie sam to będzie miał problemy z dogadaniem się wyłącznie po angielsku.