Film z Wrocławia z 1924 roku

W sieci pojawiła się kolejna historyczna perełka z Dolnego Śląska. Nieznany wcześniej film pokazujący Wrocław z 1924 roku. Film został opublikowany dwa tygodnie temu na YouTube, ale pierwotnie został zamieszczony na serwisie Fremepool. Widać zresztą naniesione znaki wodne. W serwisie Fremepool film został opublikowany w trzech krótkich częściach składających się po kilkanaście i kilkadziesiąt sekund. Podaję link. Na YouTube widzimy całość zmontowaną w jeden materiał. Można tylko ubolewać nad tym, że film jest tak krótki. Podkreślić należy bardzo dobrą jakość materiału. Niestety nie jestem w stanie stwierdzić skąd pierwotnie pochodził film i kto był jego autorem. Nie wiem też, czy jest on częścią jakiegoś dłuższego materiału pokazującego przedwojenny Wrocław. Być może zachowało się coś więcej.

Na filmie widzimy kilka ujęć z wrocławskiego rynku. Na początku zachodnia strona rynku tzw. Siedmiu Elektorów z pomnikiem konnym króla Prus Fryderyka II Wielkiego, a na rogu restauracja Rats Weinkeller (dzisiejsza restauracja i browar Spiż). Dalej wrocławski Stary Ratusz, wschodnia strona rynku wraz z pręgierzem i tramwajami. W dalszej części filmu znajdują się miejsca, których nie jestem w stanie rozpoznać. Wrocław na pokazanym filmie prezentuje się dość skromnie, żeby nie powiedzieć biednie. Pamiętajmy, że są to pierwsze lata po zakończeniu I wojny światowej. Państwo niemieckie borykało się wówczas z wieloma gospodarczymi problemami. Choć wielka wojna nie objęła swoim zasięgiem ziem Dolnego Śląska, to była odczuwalna poprzez kryzys gospodarczy, brak podstawowych artykułów, reglamentowanie żywności itd. Doprowadziła ona do znacznego zubożenia społeczeństwa.

Zachęcam również do zobaczenia innych archiwalnych filmów z przedwojennego Wrocławia.

Artykuł Wrocław na nieznanym filmie z 1924 roku pochodzi z serwisu Eloblog.

Totenburg – wałbrzyskie mauzoleum

Mauzoleum, Totenburg, Schlesier Ehrenmal – wszystkie te nazwy dotyczą niezwykle mrocznego miejsca położonego na zboczu góry Niedźwiadki, praktycznie w samym centrum Wałbrzycha. Podniszczony budynek o zwartej konstrukcji zbliżonej do prostopadłościanu już od wielu lat pozostawiony jest na pastwę losu. Dawniej miejsce pamięci, pomnik chwały poświęcony Ślązakom poległym w czasie I wojny światowej, ofiarom wypadków w kopalniach węgla kamiennego i poległym bojownikom ruchu narodowo-socjalistycznego. Dziś jest już tylko pół-ruiną przyciągającą okolicznych pijaczków i miłośników opuszczonych miejsc, którzy na własne oczy pragną zobaczyć ostatnią świątynie nazistów…

Totenburg (Schlesier Ehrenmal) – Ostatnia świątynia nazistów – Foto: Michał Jabłoński

Minęły już prawie trzy lata odkąd napisałem mój pierwszy artykuł poświęcony wałbrzyskiemu mauzoleum. Link zamieszczam poniżej. Od tego czasu artykuł był już odwiedzany i czytany tysiące razy. O mauzoleum pojawiło się też w sieci wiele nowych artykułów i filmów, głównie z różnego rodzaju eksploracji. Jednak sam osobiście dopiero teraz zdecydowałem się na nakręcenie filmu, specjalnie poświęconemu temu mrocznemu obiektowi.

O historii samego mauzoleum nie będę się tu już więcej rozpisywał, gdyż tak jak wcześniej napisałem, był już opublikowany przeze mnie artykuł pt. Totenburg – Ostatnia świątynia Hitlera. Zapraszam również do jego odwiedzenia.

Totenburg położony jest na zboczu góry Niedźwiadki – Foto: Michał Jabłoński

Do obiektu współcześnie najbardziej przylgnęła nazwa „mauzoleum”

Główny dziedziniec Totenburga

Główny dziedziniec otoczony jest krużgankami

Jedno z pomieszczeń w środku budowli

Poniżej „nazistowskiego ołtarza” zachowany jest wałbrzyski herb

Współpraca

Zdjęcia z powietrza: Michał Jabłoński
Tłumaczenie: Ulli Schäffter
Lektor: Tomasz Sikora

Bibliografia: Schlesier Ehrenmal – pomnik ku czci Ślązaków w Wałbrzychu
Zdjęcia archiwalne: dolny-slask.org.pl i das Bundesarchiv

Artykuł Film Totenburg – Ostatnia świątynia nazistów pochodzi z serwisu Eloblog.

„Niemcy bronią się przed Polską” Robert Citino – Recenzja

Robert Citino w swojej publikacji opisuje sytuację oraz reorganizację niemieckich sił zbrojnych w pierwszej dekadzie po zakończeniu I wojny światowej. Uwzględnia on przede wszystkim potencjalny konflikt, który mógł wybuchnąć pomiędzy Polską a Niemcami. Nowe niemieckie siły zbrojne nazwane Reichswehrą, zostały skrępowane ustaleniami Traktatu Wersalskiego. Ograniczenia w posiadaniu broni, a także ustalenie limitu wielkości niemieckiej armii do ok. 100 tys. żołnierzy, było poważnym utrudnieniem. Według niemieckich generałów była to ilość niewystarczająca do obrony tak dużego kraju. Koniecznie było więc wypracowanie nowej taktyki i doktryny użycia sił zbrojny. To właśnie w tych zmianach możemy dostrzec zalążek czegoś, co później zostało ochrzczone mianem Blitzkriegu.

Niemcy w pierwszej dekadzie po zakończeniu wojny postrzegali zagrożenie ze strony Polski, jako całkiem realne. Szczególnie trudnym rejonem do obrony wydawały się Prusy Wschodnie, oderwane terytorialnie od pozostałej części kraju. Z drugiej strony podobne poczucie zagrożenia, tym razem ze strony Niemiec, żywili polscy generałowie. Obie armie przyjęły więc defensywne pozycje obawiając się wzajemnie ze swoje strony napaści. Robert Citino oprócz zmian w armii niemieckiej, opisuje również sytuację i przemiany w Wojsku Polskim, co jest szczególnie interesujące z perspektywy polskiego czytelnika. Szczególnie ciekawe są opisy stanu armii oczami zagranicznych obserwatorów, zarówno na temat Wojska Polskiego, jak i Reichswehry. Książka obala wiele z powszechnych przekonań, na temat słabości armii Republiki Weimarskiej. Zestawia ze sobą potencjał militarny obu krajów, a także czynniki, które mogły wpłynąć na przebieg konfliktu już po wybuchu nowej wojny. Książka stanowi na pewno świeże spojrzenie na bardzo burzliwy okres dwudziestolecia międzywojennego.

Tytuł: Niemcy bronią się przed Polską
Autor: Robert Citino
Rok polskiego wydania: 2010
Moja ocena: ★★★★☆

„Niemcy bronią się przed Polską” Robert Citino

Oferty w księgarniach i sklepach internetowych
„Niemcy bronią się przed Polską” Robert Citino

Artykuł „Niemcy bronią się przed Polską” Robert Citino pochodzi z serwisu Eloblog.