Film pojawił się dwa miesiące temu na kanale łódzkiej Wytwórni Filmów Oświatowych. Możemy na nim zobaczyć większość najważniejszych miejscowości regionu: Kłodzko, Bardo, Srebrną Górę, Nową Rudę, Wambierzyce, Bystrzycę Kłodzką, Międzylesie, Międzygórze, uzdrowiska Kudowę-Zdrój, Polanicę-Zdrój i Duszniki-Zdrój, a także Góry Stołowe ze Szczelińcem Wielkim oraz Śnieżnik. Film jest ciekawy przede wszystkim ze względu na archiwalne ujęcia filmowe wykonane w pierwszych latach po zakończeniu wojny. Okraszony jest jednak narracją charakterystyczną dla wszystkich tzw. Ziem Odzyskanych. Z tego powodu nie obyło się bez typowych dla tamtego okresu przeinaczeń i kłamstw historycznych. Zwracam uwagę na slogany typu: „ziemie te wróciły do Polski” lub „Polska odzyskała Kłodzko”. Typowych dla tamtego okresu sloganów mających na celu uargumentować „historyczną obecność” Polaków na tym terenie.

Film „Ziemia Kłodzka”
Reżyseria: Zbigniew Bochenek
Scenariusz: Antoni Wrzosek
Zdjęcia: Włodzimierz Puchalski
Produkcja: Wytwórnia Filmów Oświatowych w Łodzi

Artykuł Archiwalny film pt. „Ziemia Kłodzka” z 1948 roku pochodzi z serwisu Eloblog.

Pokolorowany stary film z Nowego Jorku

Zapraszam na przejażdżkę po Nowym Jorku na filmie z lat 30. XX wieku. Trzeba przyznać, że już wówczas amerykańska metropolia robiła ogromne wrażenie. Prezentowany powyżej film został współcześnie znacząco poprawiony (zremasterowany). Przede wszystkim została zwiększona jego rozdzielczość do jakości HD. Zwiększono ilość FPS do 60. Poprawiono ostrość i jasność obrazu, zastosowano stabilizację i odszumianie. Obraz na filmie został również oczyszczony z artefaktów, usunięto rozmycia. Całość została dodatkowo pokolorowana, prawdopodobnie przy użyciu jakiegoś automatycznego programu. Zwracam uwagę, że kolory na obrazie nie uwzględniają rzeczywistych ówczesnych barw. Pokolorowanie filmu ma jedynie na celu stworzenie lepszego efektu odbioru całości. Należy również zwrócić uwagę, że odgłosy miasta i ulicy, które słyszymy na filmie, zostały sztucznie dodane. Choć zastosowana automatyczna koloryzacja obrazu pozostawia jeszcze wiele do życzenia, to trzeba przyznać, że całość prezentuje się niezwykle ciekawie. W niedługiej przyszłości możemy spodziewać się znaczącego polepszenia tej techniki, głównie z wykorzystaniem tzw. sztucznej inteligencji.

Pierwotny (wyjściowy) czarno-biały film pochodzi z archiwalnych zasobów filmowych Internet Archive. Przejażdżka po Nowym Jorku została uchwycona na taśmie filmowej 35 mm. Film wykorzystany i zremasterowany na licencji Creative Commons.

Artykuł Przejazd ulicami Nowego Jorku w latach 30. XX wieku [pokolorowany film] pochodzi z serwisu Eloblog.

Film braci Lumière pt. „Wjazd pociągu na stację w La Ciotat”

Film pod tytułem „Wjazd pociągu na stację w La Ciotat” należy to jednych z najważniejszych filmów z początków kinematografii. Obraz wjeżdżającego pociągu na stację do francuskiej miejscowości La Ciotat był zwiastunem nadchodzącej nowej ery. Po raz pierwszy publiczny pokaz filmu odbył się 25 stycznia 1896 roku. Moment wjeżdżającej lokomotywy parowej na stację w La Ciotat został uchwycony za pomocą kinematografu skonstruowanego przez braci Lumière – Louisa i Augusta. Film trwa zaledwie 60 sekund i składa się tylko z jednego ujęcia. Podobnie jak inne dzieła braci Lumière jest to po prostu scena z życia codziennego, bez większej fabuły. Z filmem związana jest również pewna anegdota. Podobno w czasie pierwszych publicznych pokazów filmu, publiczność niezaznajomiona z tak nowatorskim jak na owe czasy wynalazkiem, była przerażona widokiem nadjeżdżającej w ich kierunku lokomotywy. W popłochu i krzyku uciekali z sali, gdzie miała miejsce projekcja. Choć anegdota ta jest często podważana, to dobrze wpisuje się w początkowe lata rozwoju kinematografii.

Wyżej zamieszczony film został pierwotnie zremasterowany przez użytkownika kanału Denis Shiryaev. Dzięki cyfrowej obróbce udało się znacząco polepszyć jakoś filmu do 4K, a także zwiększyć ilość klatek na sekundę do 60 fps. Film braci Lumière uzyskał więc nową jakość i nowe życie. To niezwykle oglądać obraz z końca XIX wieku w tak doskonałej jakości!

Artykuł Słynny film braci Lumière przerobiony do jakości 4K pochodzi z serwisu Eloblog.

Film z Wrocławia z 1924 roku

W sieci pojawiła się kolejna historyczna perełka z Dolnego Śląska. Nieznany wcześniej film pokazujący Wrocław z 1924 roku. Film został opublikowany dwa tygodnie temu na YouTube, ale pierwotnie został zamieszczony na serwisie Fremepool. Widać zresztą naniesione znaki wodne. W serwisie Fremepool film został opublikowany w trzech krótkich częściach składających się po kilkanaście i kilkadziesiąt sekund. Podaję link. Na YouTube widzimy całość zmontowaną w jeden materiał. Można tylko ubolewać nad tym, że film jest tak krótki. Podkreślić należy bardzo dobrą jakość materiału. Niestety nie jestem w stanie stwierdzić skąd pierwotnie pochodził film i kto był jego autorem. Nie wiem też, czy jest on częścią jakiegoś dłuższego materiału pokazującego przedwojenny Wrocław. Być może zachowało się coś więcej.

Na filmie widzimy kilka ujęć z wrocławskiego rynku. Na początku zachodnia strona rynku tzw. Siedmiu Elektorów z pomnikiem konnym króla Prus Fryderyka II Wielkiego, a na rogu restauracja Rats Weinkeller (dzisiejsza restauracja i browar Spiż). Dalej wrocławski Stary Ratusz, wschodnia strona rynku wraz z pręgierzem i tramwajami. W dalszej części filmu znajdują się miejsca, których nie jestem w stanie rozpoznać. Wrocław na pokazanym filmie prezentuje się dość skromnie, żeby nie powiedzieć biednie. Pamiętajmy, że są to pierwsze lata po zakończeniu I wojny światowej. Państwo niemieckie borykało się wówczas z wieloma gospodarczymi problemami. Choć wielka wojna nie objęła swoim zasięgiem ziem Dolnego Śląska, to była odczuwalna poprzez kryzys gospodarczy, brak podstawowych artykułów, reglamentowanie żywności itd. Doprowadziła ona do znacznego zubożenia społeczeństwa.

Zachęcam również do zobaczenia innych archiwalnych filmów z przedwojennego Wrocławia.

Artykuł Wrocław na nieznanym filmie z 1924 roku pochodzi z serwisu Eloblog.

Koniec XIX wieku. Wówczas film był jeszcze zupełnie czymś nowym. Zaciekawieni paryżanie przyglądają się dziwnemu urządzeniu, które utrwala ruch na paryskich ulicach. Zamieszczony film jest składanką różnych archiwalnych ujęć nakręconych w latach 1896–1900. Prawdopodobnie wszystkie ujęcia pokazane na filmie zostały nakręcone przez braci Lumière. W takiej formie po raz pierwszy został opublikowany na YouTube w wersji czarno-białej (załączam go niżej). Natomiast wyżej pokazany materiał został pokolorowany za pomocą programu do automatycznej koloryzacji obrazu DeOldify. Jak to bywa z tego typu skryptami nie jest on w 100% skuteczny. Dlatego też na filmie możemy dostrzec wiele fragmentów, które zostały błędnie pokolorowane lub nie zostały pokolorowane wcale. Cóż, to tylko program. Swoją drogą kiedyś na blogu przedstawiałem podobny program, tym razem do automatycznego kolorowania zdjęć. Na filmie została dodana również nowa ścieżka dźwiękowa. Wszelkiego rodzaju odgłosy ulicy nie są więc oryginalne. Poprawione zostało również tempo filmu. Pomimo niektórych mankamentów całość prezentuje się ciekawie.

Poniżej lista miejsc pokazanych na archiwalnym filmie. W nawiasie podany jest dokładny rok nagrania ujęcia.

• 0:08 – Katedra Notre-Dame (1896)
• 0:58 – Most Pont de l’Alma (1900)
• 1:37 – Aleja Avenue des Champs-Élysées (1899)
• 2:33 – Place de la Concorde (1897)
• 3:24 – Przejazd XIX-wiecznej paryskiej straży pożarnej (1897)
• 3:58 – Ogrody Tuileries (1896)
• 4:48 – Ruchomy chodnik na wystawie światowej w Paryżu (1900)
• 5:24 – Widok na Wieżę Eiffla z Sekwany (1897)

Jak już wspomniałem wcześniej, pierwotnie materiał został opublikowany jako czarno-biały film na kanale Guy Jones. Zamieszczam go również poniżej.

Warto także powiedzieć, że nie jest to jedyny ciekawy film zamieszczony na w/w kanale. Znajdziemy tam sporo różnych unikatowych starych filmów, bardzo często w zaskakująco dobrej jakości. Oto niektóre z nich.

Artykuł Paryż na pokolorowanym filmie z lat 1896–1900 pochodzi z serwisu Eloblog.

Kolorowy film z pokonanych nazistowskich Niemiec

Dawniej na moim blogu zamieszczałem sporo archiwalnych filmów. Zwłaszcza tych kolorowych lub pokolorowanych. Czas na kolejny tego typu materiał. Tym razem pokazujący pierwsze tygodnie w pokonanych nazistowskich Niemczech. Oczywiście oczami alianckiej kamery. Część z tych ujęć mogliście już zobaczyć na innym filmie ze zniszczonego Berlina. Tym razem składanka kolorowych ujęć pochodzi z innego kanału na YouTube. W zasadzie film nie wymaga jakiegoś większego komentarza. Warto jednak zwrócić uwagę na kilka pokazanych miejsc. Oto co przykuło moją uwagę.

Jedna ze sławnych niemieckich autostrad tzw. Reichsautobahn – Żródło: YouTube / chronoshistory

Zniszczona berlińska katedra (Berliner Dom) – Żródło: YouTube / chronoshistory

Dziś już nieistniejący Narodowy Pomnik Cesarza Wilhelma I (Kaiser-Wilhelm-Nationaldenkmal) – Żródło: YouTube / chronoshistory

Jeżeli się nie mylę ujęcia poprzedzające tę scenę pochodzą z Nowej Kancelarii Rzeszy, a tu amerykański żołnierz wskazuje domniemane miejsce spalenia zwłok Adolfa Hitlera – Żródło: YouTube / chronoshistory

Stadion olimpijski, na którym w 1936 roku odbywała się słynna olimpiada – Żródło: YouTube / chronoshistory

Artykuł Gdy opadł kurz wojny… Kolorowy film z pokonanych nazistowskich Niemiec pochodzi z serwisu Eloblog.

Stary film z Nowego Jorku

Widziałem już w swoim życiu wiele starych filmów. Dużą część z nich publikowałem i zamieszczałem tutaj, na moim blogu. Zazwyczaj jednak największym problemem takich archiwalnych materiałów jest ich jakość. Oczywiście, parametry kamery tamtych czasów mają tutaj duże znaczenie, ale często stare filmy, które możemy oglądać w sieci, to po prostu kopie kopi kopi. Archiwalne filmy wielokrotnie powielane tracą na swojej jakości. Tym razem jednak trafiła mi się prawdziwa perełka. Stary film z Nowego Jorku z 1911 roku, który możemy oglądać w jakości HD. Nagranie zachowało się w idealnym stanie. Ubiory przychodniów, twarze mijanych ludzi, detale budynków, szyldy z napisami, to wszystko nagle stało się wyraźne i prawdziwe. A z drugiej strony ten film ogląda się tak jakoś nierealnie, jakby był tylko hollywoodzkim filmem stylizowanym na tamte czasy.

Film został nagrany przez szwedzką firmę Svenska Biografteatern podczas podróży do Ameryki. Dźwięk do filmu został dodany współcześnie.

Wycieczka po Nowym Jorku – Stary film z 1911 roku w jakości HD!

Kadr z filmu z 1911 roku – Ulice nowojorskiej metropolii na początku XX wieku

Kadr z filmu z 1911 roku – Nowy Jork na początku XX wieku

Polecam przejrzeć cały kanał, na którym umieszczono ten archiwalny materiał. Znajdziemy tam również wiele innych archiwalnych filmów z różnych miejsc, głównie kraje Europy i Stany Zjednoczone.

Artykuł Wycieczka po Nowym Jorku – Stary film z 1911 roku w jakości HD! pochodzi z serwisu Eloblog.

Wrocław i okolice na filmie z 1924 roku

Wczoraj na fanpage’u Breslau pojawił się archiwalny film z 1924 roku przedstawiający Wrocław i okolice. Film nie był mi wcześniej znany, choć niektóre znajdujące się w nim ujęcia Wrocławia widziałem już wcześniej w innych archiwalnych materiałach. Swojego czasu, 2-3 lata temu, przeszukiwałem najgłębsze czeluści Internetu w poszukiwaniu archiwalnych filmów z Dolnego Śląska. Jak widać, wciąż jest coś nowego (starego) do znalezienia. Szybkie rozpoznanie w Google’u doprowadziło mnie do kanału na YouTubie o nazwie Sonichtfreundchen, gdzie w październiku 2017 roku film został pierwotnie opublikowany. Oryginalny tytuł: „Breslau und Umgebung ein Dokumentarfilm der Emelka Münchner Lichtspielkunst AG aus dem Jahre 1924”. Zapraszam do oglądania, to wspaniała podróż w czasie do przedwojennego Wrocławia i Dolnego Śląska.

Kadr z filmu, widok na Ostrów Tumski i wieże katedry – Wrocław i okolice na filmie z 1924 roku

Na filmie oprócz Wrocławia znajdziemy także inne dolnośląskie miejscowości i popularne miejsca. Oto chronologiczna lista miejsc:

• 0:11 – Katedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu, Ostrów Tumski
• 0:27 – Kaplica św. Elżbiety w katedrze
• 2:13 – Hala Stulecia, Pawilon Czterech Kopuł
• 3:11 – Die Messehallen (?)
• 5:15 – Park Szczytnicki
• 5:51 – Mauzoleum marszałka Blüchera
• 6:14 – Klasztor w Lubiążu
• 6:55 – Zamek Książąt Oleśnickich
• 7:36 – Klasztor w Trzebnicy
• 8:00 – Ślęża
• 9:31 – Pomnik Lützowa w Sobótce
• 9:55 – Szczawno-Zdrój
• 10:32 – Zamek Książ
• 10:45 – Zamek Świny
• 11:04 – Zamek Bolków i miasto
• 12:00 – Jezioro Bystrzyckie
• 12:23 – Zamek Grodno
• 13:21 – Pomnik bitwy pod Lutynią

Zobacz także: Najstarsze zdjęcia Dolnego Śląska – Te fotografie mają 150 lat!

Artykuł Wrocław i okolice na przedwojennym filmie z 1924 roku pochodzi z serwisu Eloblog.

Po niemieckojęzycznych napisach na początkowych planszach wnioskuję, że film został nakręcony pierwotnie przez turystów z Niemiec. Oczywiście podkład dźwiękowy pochodzi z polskich filmów z minionej epoki. Na archiwalnym materiale z 1976 roku warto zwrócić uwagę na kilka rzeczy. Na początku filmu widzimy starą niemiecką autostradę, wybudowaną jeszcze za czasów Adolfa Hitlera, tzw. Reichsautobahn. Autostrada ta została przejęta „w spadku” wraz z Ziemiami Odzyskanymi. Przez dziesiątki lat nie była modernizowana. Jeżeli dobrze się przyjrzymy, można dostrzec prawdopodobne stację paliw na węźle Wrocław-Bielany. W następnych ujęciach widzimy Halę Ludową (dziś Halę Stulecia) i Ogród Japoński. Hala Stulecia przeszła gruntowaną rewitalizację na początku XXI wieku. Na filmie widzimy również Stare Miasto i wrocławski Rynek. W latach 70. pierzeje Rynku były już odbudowane, tak jak większość miasta. Warto przypomnieć, że Wrocław podczas II wojny światowej został bardzo zniszczony, uszkodzeniu uległo aż 70% budynków. Warto zwrócić uwagę, że ówcześnie po wrocławskim Rynku jeździły tramwaje, zmieniło się to dopiero po modernizacji nawierzchni placu w latach 90. Na filmie dostrzeżemy również wiele innych obiektów m.in. Stary i Nowy Ratusz, Dom Towarowy Renoma (dawniej Wertheim), Urząd Pocztowy (pierwszy wieżowiec we Wrocławiu), Dworzec Wrocław Świebodzki, Główny i wiele innych budowli.

Myślę, że ten archiwalny film jest dobrym przykładem, jakie zmiany zaszły we Wrocławiu w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat.

Zjazd z autostrady węzeł Wrocław-Bielany

Dawniej Hala Ludowa, przed wojną Jahrhunderthalle, dziś znowu Hala Stulecia

Rynek, Stary Ratusz i tramwaje – Wrocław archiwalny film z 1976 roku

Dworzec Wrocław Główny w 1976 roku

Dom Towarowy Renoma, przed wojną Wertheim

Budynek Urzędu Pocztowego we Wrocławiu

Zobacz także:

• Wrocław Breslau w roku 1939 na filmie
• Wrocław Breslau przed wojną i dzisiaj

Artykuł Wrocław archiwalny film z 1976 roku pochodzi z serwisu Eloblog.

Armia Czerwona idzie na wojnę

Zazwyczaj kiedy myślimy o Armii Czerwonej lat 30 i 40 ubiegłego wieku przed oczami mamy radzieckie czołgi. W końcu to wojska pancerne okazały się jednym z najważniejszych rodzajów uzbrojenia podczas II wojny światowej. Rozsiane pomniki-czołgi T-34 do dziś stanowią pamiątki po frontach ostatniej wielkiej wojny. Warto choćby wspomnieć, jaki obraz miało powojenne pokolenie PRLu, za sprawą serialu „Czterej pancerni i pies”.

Ponad 10 lat temu pożyczyłem dwie książki autorstwa Wiktora Suworowa. Jedną z nich był sławny „Lodołamacz”. Była to książka wyjątkowa, która wywracała do góry nogami dotychczasową wiedzę na temat II wojny światowej. I nie chodzi tutaj tylko o wiedzę serwowaną w szkole w ramach propagandy takiego, a nie innego scenariusza zdarzeń. Chodzi raczej o przyjętą ogólnoświatową narrację tamtych wydarzeń. Po dziś dzień książka ta budzi sporo emocji. Jedni uważają ją za objawioną prawdę, a drudzy uważają, że jest tylko zbiorem skrzętnie dobranych faktów pod z góry ustaloną tezę. Wiktor Suworow był zarówno chwalony, jak i krytykowany.

Dla osób, które nie czytały tej książki, w skrócie przedstawię jej tezy. Otóż Suworow twierdzi, że winę za wybuch II wojny światowej nie ponosi tylko III Rzesza, ale również Związek Radziecki. Może i nawet bardziej niż III Rzesza. Suworow uważa, że komuniści przyczynili się do sprowokowania pewnych wydarzeń m.in. w Republice Weimarskiej. Twierdzi również, że Związek Radziecki prowadził zakrojone na szeroką skalę zbrojenia. W skrócie szykował Armię Czerwoną – szkoleniowo i sprzętowo – na inwazję na Europę Zachodnią. Suworow w swojej książce poświęca dużo miejsca rozwojowi wojsk spadochronowych w latach 30. Twierdzi, iż to właśnie m.in. ten rodzaj wojsk miał się przyczynić do szybkiego podboju Europy. Bodajże w każdej większej i mniejszej miejscowości miały być wieże spadochronowe, które służyły do ćwiczeń skoków. Uważa, że skoki spadochronowe stały się niemalże dyscypliną narodową Rosjan. Wszystko oczywiście w ramach przygotowania do „wojny obronnej”. Sowieci zamierzali zalać Europę swoimi spadochroniarzami.

Desant wosjk powietrzno-desantowych Armii Czerwonej

Manewry Armii Czerwonej w 1935 roku

Załączony przeze mnie film dobrze obrazuje przytoczone przez Suworowa twierdzenia. Jest rok 1935. Związek Radziecki przeprowadza wielkie manewry Armii Czerwonej w Kijowskim Okręgu Wojskowym. Konkretnie chodzi o niedawno utworzone oddziały powietrzno-desantowe. Na kijowskim lotnisku z 50 samolotów typu TB-1 i TB-3 zrzucono prawie 1200 spadochroniarzy, którzy szybko opanowali okoliczny teren. Sowieccy planiści twierdzili, że lekko uzbrojone wojska nie będą mogły bronić się długo na terenie przeciwnika. Dążono więc do opanowania miejsc, gdzie można by dostarczyć dodatkowy sprzęt. W ramach manewrów spadochroniarze opanowali lotnisko, co umożliwiło wylądowanie na nim ciężkich samolotów TB-3. Te z kolei przetransportowały kolejnych żołnierzy oraz dodatkowy ciężki sprzęt, który był podwieszony pod kadłubem samolotów. W tym działa, samochody pancerne i lekkie czołgi T-37. W kilka godzin teren opanowało około 3000 żołnierzy, którzy następnie odparli pozorowany kontratak przeciwnika.

Ciężki bombowiec TB-3 – Manewry Armii Czerwonej z 1935 roku

Desant spadochroniarzy – Manewry Armii Czerwonej z 1935 roku

Samolot TB-3 z podwieszonym lekkim czołgiem T-37

Na tak duże manewry zostali zaproszeni również goście z zagranicy. Na archiwalnym filmie widzimy delegację francuskich wojskowych. Przybyli także oficerowie z innych krajów: Niemiec, Wielkiej Brytanii, Włoch. Manewry były swoistego rodzaju pokazem siły Związku Radzieckiego, który co by tutaj dużo nie mówić, pozostawał pariasem Europy. Manewry Armii Czerwonej i wojsk powietrzno-desantowych z pewnością wywarły ogromne wrażenie na zagranicznych gościach.

Delegacja francuskich wojskowych na manewrach Armii Czerwonej w 1935 roku

Artykuł Spektakularne manewry Armii Czerwonej z 1935 roku pochodzi z serwisu Eloblog.