Historia i rozwój myśliwców odrzutowych

Jeden z użytkowników niezastąpionego Reddita (o nicku numante) przygotował niezwykle ciekawe zestawienie przedstawiające historię i rozwój myśliwców odrzutowych na świecie. Zestawienie podzielone jest na trzy grafiki. Jedna grafika poświęcona jest myśliwcom odrzutowym w Stanach Zjednoczonych, druga w Związku Radzieckim (a po rozpadzie – Federacji Rosyjskiej), a trzecia ogólnie krajom Europy. Każda grafika przedstawia kolejne generacje maszyn wprowadzanych do uzbrojenia sił powietrznych tych krajów. Od pierwszych samolotów odrzutowych takich jak sowiecki Jak-15, amerykański P-59 czy brytyjski Gloster Meteor, poprzez samoloty, które królowały na niebie w czasach zimnej wojny, skończywszy na ostatniej piątej generacji maszyn. Nie mogło również zabraknąć pierwszego odrzutowego myśliwca, który brał udział w walkach powietrznych jeszcze w czasie II wojny światowej. Mam tu na myśli słynnego niemieckiego Messerschmitta Me 262, produkowanego na potrzeby Luftwaffe. Oczywiście najbardziej gwałtowny rozwój przypadł na okres tzw. zimnej wojny, kiedy to dwie strony intensywnie pracowały nad rozwojem swoich sił powietrznych. Ostatnia piąta generacja myśliwców odrzutowych to takie maszyny jak amerykański F-35 czy rosyjski Su-57. Na grafikach po kolei przechodzimy od najstarszych do najnowszych samolotów.

Historia i rozwój myśliwców w USA – Autor: numante/Reddit

Samoloty myśliwskie USA – Otwórz grafikę w dużej rozdzielczości → LINK

Historia i rozwój myśliwców w ZSRR (Rosja) – Autor: numante/Reddit

Samoloty myśliwskie ZSRR (Rosja) – Otwórz grafikę w dużej rozdzielczości → LINK

Historia i rozwój myśliwców w Europie – Autor: numante/Reddit

Samoloty myśliwskie Europa – Otwórz grafikę w dużej rozdzielczości → LINK

Artykuł Historia i rozwój myśliwców odrzutowych na kilku grafikach pochodzi z serwisu Eloblog.

Muzeum Lotnictwa w Krakowie

W te wakacje spełniłem jedno z moim dawnych dziecięcych marzeń. Odwiedziłem Muzeum Lotnictwa w Krakowie. Wiem, może marzenie nie było zbyt wygórowane, ale jako dzieciak interesujący się lotnictwem wojskowym zawsze chciałem tu przyjechać. Jako młody chłopak sklejałem modele, jeździłem na pokazy lotnicze, ale nigdy nie odwiedziłem muzeum, które tak de facto powinien odwiedzić każdy fan lotnictwa. A to ze względu na niezwykle bogate zbiory statków powietrznych jakie posiada w swojej kolekcji Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. Truizmem byłoby pisać, że znajdują się tutaj samoloty warte odwiedzenia. Jedyny ocalały z pożogi wojennej myśliwiec PZL P.11 to nie tylko bezcenny eksponat, ale i również symbol samotnej walki polskich lotników z niemieckim najeźdźcą we wrześniu 1939 roku. Brytyjski samolot myśliwski Spitfire to wręcz legenda II wojny światowej. Takie właśnie rarytasy znajdziemy w krakowskim muzeum. W zbiorach Muzeum Lotnictwa w Krakowie znajdziemy również przykłady polskiej myśli technicznej, jak już wspomniany PZL P.11, czy powojenne konstrukcje TS-11 Iskra i PZL I-22 Iryda. Oprócz eksponatów przedwojennych znajdziemy również masę samolotów z okresu tzw. zimnej wojny. Głownie oczywiście produkcji radzieckiej, gdyż takie maszyny wykorzystywało polskie powojenne lotnictwo. Oprócz samolotów spod znaku czerwonej gwiazdy znajdziemy również kilka ciekawych zachodnich konstrukcji.

Wejście do Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

Przed wejściem do muzeum samoloty polskiej konstrukcji TS-11 Iskra

Polski samolot myśliwski PZL P.11c, symbol obrony polskiego nieba w kampanii wrześniowej 1939 roku

Samolot myśliwski Supermarine Spitfire LF Mk.XVIE w barwach polskiego 308. Krakowskiego Dywizjonu Myśliwskiego

Niemiecki myśliwiec Messerschmitt Bf 109G-6

Duża część wystaw poświęcona jest historii lotnictwa, a ta nieodłącznie związana jest z losami I i II wojny światowej – Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

N wystawach znajdziemy również dawne umundurowanie…

…jak i współczesne kombinezony pilota

Samolot Lockheed F-104 Starfighter

Oprócz zabytków techniki lotniczej zgromadzonych w hangarach muzeum lotnictwa posiada również bogatą ekspozycję zorganizowaną na zewnątrz.

Część ekspozycji samolotów znajduje się na zewnątrz – Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

Muzeum lotnictwa zlokalizowane na terenach dawnego lotniska

Samolot rozpoznawczy produkcji szwedzkiej SAAB AJSF-37 Viggen

Francuski samolot Dassault Mirage 5 BA

Amerykański samolot myśliwsko-bombowy F-105D Thunderchief, którym latał Amerykanin polskiego pochodzenia Donald Kutyna

Brytyjski samolot szturmowy pionowego startu i lądowania Harrier

Samolot myśliwski Lim-2 (MiG-15 Bis) – Radziecki samolot produkowany w Polsce na licencji

Samolot myśliwski Lim-5 (MiG-17)

Samolot produkcji radzieckiej MiG-21 Bis – MiGi-21 stanowiły dawniej trzon polskiego lotnictwa myśliwskiego

Samolot myśliwski MiG-21 MF

Samolot myśliwski MiG-29 UB (wersja szkolno-bojowa)

Samolot myśliwsko-bombowy Su-22 M4

Samolot polskiej konstrukcji PZL I-22 Iryda

Amerykańska konstrukcja DC-3 produkowana w ZSRR jako Li-2

Niemiecki samolot transportowy Junkers Ju-52

Informacje na temat zwiedzania muzeum znajdują się na stronie www.muzeumlotnictwa.pl.

Mapa Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

Artykuł Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie pochodzi z serwisu Eloblog.

Stare zdjęcia z Festung Breslau

Prawie trzymiesięczne oblężenie Wrocławia zamieniło to piękne śląskie miasto w stertę dymiącego gruzu. 6 maja 1945 roku, w dniu podpisania kapitulacji przez gen. Niehoffa, w mieście z dawnych mieszkańców miasta pozostawała już tylko garstka uchodźców, jeńców i inwalidów. Według danych przytoczonych przez Normana Daviesa w książce Mikrokosmos straty wśród niemieckich żołnierzy przekraczały 60% stanu i wynosiły 6 tys. zabitych oraz 23 tys. rannych żołnierzy. W mieście zginęło od 10 do 80 tys. cywilów, w tym 3 tys. na skutek samobójstw. Straty wśród Armii Czerwonej ocenia się na 65 tys. żołnierzy, w tym 8 tys. zabitych. Tego dnia ciężko było sobie wyobrazić dalszą przyszłość miasta. W pewnym sensie, symbolicznie, tego dnia umarł Breslau, a narodził się Wrocław.

Czerwonoarmiści na barykadach, okolice ul. Powstańców Śląskich

Sowieckie działo samobieżne ISU-152 i czołg T-34 na ulicach Wrocławia

Żołnierze Armii Czerwonej, prawdopodobnie al. Hallera

Walki o Wrocław, al. Wiśniowa, w tle wieża ciśnień Borek

Żołnierze niemieccy prowadzą ostrzał ze stanowisk ukrytych w budynkach

Zbiórka darów od mieszkańców Wrocławia, wykorzystywanych przy obronie miasta

Bateria armatohaubic MŁ-20 (152 mm) podczas ostrzału Breslau

Armata dywizyjna ZiS-3 (76 mm) na ul. Powstańców Śląskich

Moździerz 120 mm, prawdopodobnie ul. Krakowska

Barykada Festung Breslau na ul. Gajowickiej

Żołnierze Armii Czerwonej i haubica 122 mm

Ostrzał prowadzony przez wyrzutnie BM-31 tzw. Katiusze

Festung Breslau był szturmowany przez żołnierzy 1. Frontu Ukraińskiego

Żołnierze Armii Czerwonej szturmują miasto

Zniszczony czołg Pz.Kpfw.IV, gdzieś na przedpolach Wrocławia

Szczątki zestrzelonego samolotu Ju-52 przy pl. Powstańców Śląskich, budynek Tauronu

Czerwonoarmiści w walkach o Festung Breslau, jeden z żołnierzy strzela z karabinu przeciwpancernego PTRS-41

Żołnierze 309. dywizji w walkach o Wrocław

Walki o Wrocław, ul. Drukarska

Saperzy przedzierają się pod ostrzałem, ul. Powstańców Śląskich

Ten sam moment, ale uchwycony z okna budynku, żołnierze osłaniają saperów

Okolice zajezdni tramwajowej przy ul. Powstańców Śląskich, w tle zniszczone wrocławskie tramwaje

Sowiecki żołnierz, w tle wieża kościoła św. Augustyna

Kolumna wojsk niemieckich, na pierwszym planie lekki ciągnik Sd.Kfz. 10

Żołnierz Armii Czerwonej gra na pianinie w jednym ze zrujnowanych domów

To samo pomieszczenie co powyżej, walki o Festung Breslau w zniszczonych domach

Sowieccy żołnierze wraz z haubicą 122 mm na ul. Drukarskiej

Żołnierze sowieccy na Moście Osobowickim, rzeka Odra

Sowieccy żołnierz rozdają chleb mieszkańcom Wrocławia

Zniszczony radziecki ciężki czołg IS-2 na ul. Legnickiej

Zniszczony Wrocław i góra sprzętu wyposażenia niemieckiego żołnierza, prawdopodobnie skrzyżowanie ul. Trzemeskiej z ul. Legnicką

Widok na morze ruin, ok. 70% budynków Wrocławia uległo zniszczeniu

Zdjęcia zostały pierwotnie skatalogowane i opisane na rosyjskim serwisie waralbum.ru.

Artykuł Stare zdjęcia z Festung Breslau – Tak sowieci zdobywali Wrocław! pochodzi z serwisu Eloblog.

Zazwyczaj tajemnicze podziemia i schrony kojarzą nam się z okresem II wojny światowej. To historie o złotych pociągach, bursztynowych komnatach i niemieckich podziemnych fabrykach zazwyczaj rozpalają umysły badaczy historii. Zawsze jednak powtarzałem, że wojna trwała tylko 6 lat, naziści byli u władzy 12 lat, za to okres PRLu i obecność Armii Radzieckiej na terenie Polski to blisko pół wieku! Uważam, że ten długi okres naszej historii wciąż nie został jeszcze dobrze zbadany i kryje jeszcze wiele tajemnic. Nie cieszy się też taką popularnością jak choćby zagadki II wojny światowej. Dlatego niezmiernie cieszą kolejne inicjatywy próbujące odkryć zimnowojenne tajemnice PRLu.

Mapa tajemnic PRLu – Fortyfikacje i schrony

Poniżej przedstawiam jedną z takich inicjatyw. Mapa tajemnic PRLu. Interaktywna mapa mająca za zadanie zebranie w jednym miejscu najważniejszych militarnych obiektów związanych z okresem PRLu. Na mapie znajdziemy zarówno obiekty zajmowane dawniej przez Wojsko Polskie (LWP), jak i obiekty wykorzystywane przez Północną Grupę Wojsk Armii Radzieckiej. Na mapie znajdziemy również obiekty cywilne, rządowe i przemysłowe. Całość naniesiona jest na dobrze nam znane mapy Google’a. Szczególnie dobrze opracowany jest obszar wokół Warszawy, gdzie Muzeum Obrony Cywilnej prowadzi autor mapy Maciej Witeska.

Mapa tajemnic PRLu, schrony w okolicach Warszawy – Autor: Maciej Witeska

Mapa jest ciągle rozbudowywana, w związku z tym – jak zapewnia jej autor – będą pojawiać się na niej kolejne nowe obiekty. Zachęcam więc do ponownego odwiedzenia mapy za jakiś czas.

Mapę opracował: Maciej Witeska – Trzecia Strona Wisły/Fundacja P1/Muzeum Obrony Cywilnej
https://www.facebook.com/MuzeumOC
https://www.facebook.com/BTFschron

Artykuł Mapa tajemnic PRLu – Zimnowojenne fortyfikacje i schrony w Polsce pochodzi z serwisu Eloblog.

Radziecki schron w Witoszowie Dolnym

Niestety, o poradzieckim bunkrze w Witoszowie Dolnym niewiele wiadomo. Słownik turystyczny Sudetów Marka Staffy nie wspomina o nim ani jednym słowem. Jedyne informacje o obiekcie to te pochodzące z Internetu. Mogą więc być nieprawdziwe, przekłamane i błędnie powielane. Nie będę się więc rozpisywał na ich temat. Nie ma jednak wątpliwości, że schron miał swój związek z rozlokowanymi w pobliskiej Świdnicy wojskami radzieckimi. W sieci pojawiają się informacje, że schron został wybudowany stosunkowo późno, bo dopiero w latach 70-tych lub 80-tych. Być może miało to związek z przeniesieniem w 1984 roku z Legnicy do Świdnicy Dowództwa Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej. Wtedy to w okolicach Świdnicy mogły być potrzebne dodatkowe obiekty lub też zaszła konieczność rozbudowy już istniejących. Radziecki schron w Witoszowie Dolnym prawdopodobnie został opuszczony na początku lat 90-tych.

Opuszczony radziecki schron w Witoszowie Dolnym

Schron w Witoszowie Dolnym to nieduży obiekt. Zbudowany został na bazie łukowych prefabrykatów, podobnych to tych stosowanych w lotniczych schronohangarach. Jak mniemam, po osadzeniu łukowej konstrukcji została ona obsypana ziemią, a w środku zostały wymurowane pomieszczenia, składające się z dwóch kondygnacji. Podobną technikę budowy schronów możemy zobaczyć w innych radzieckich obiektach np. w Wilkocinie. Poniżej zamieszczam kilka zdjęć z tego miejsca. Niestety, pora w jakiej robiłem zdjęcia nie sprzyja pokazywaniu tego typu zarośnietych przez roślinność miejsc.

Wejście do schronu

Przed schronem znajduje się wyasfaltowany plac

Jedno z bocznych wejść do obiektu

Główny korytarz tuż po przekroczeniu głównego wejścia

Wnętrze radzieckiego schronu w Witoszowie Dolnym

Wnętrze radzieckiego schronu w Witoszowie Dolnym

Po bokach znajdują się duże pomieszczenia, niektórzy mówią, że w jednym mogła być sala kinowa

Doskonale widoczna łukowa konstrukcja obiektu

Wnętrze radzieckiego schronu w Witoszowie Dolnym

Widoczna łukowa konstrukcja obiektu

Kolejne duże pomieszczenie, widać dwie kondygnacje

Wejście na drugą kondygnację

Druga kondygnacja schronu

Druga kondygnacja schronu

Druga kondygnacja, radziecki schron w Witoszowie Dolnym

Ktoś wstawił kanapę, chyba czasem można tam spotkać dzikich lokatorów

Ruiny obiektów naziemnych

Ruiny obiektów naziemnych

Elementy wystające nad schronem

Wokół schronu znajduje się wiele już zarośniętych okopów i stanowisk na wozy bojowe

Schron jest obecnie opuszczony. Najlepiej dojść do niego z pobliskiego parkingu, który znajduje się tuż przy drodze prowadzącej ze Świdnicy do Modliszowa. Przy dużym parkingu znajduje się także platforma widokowa. Trasa do schronu nie jest oznakowana. Schron w Witoszowie Dolnym jest obiektem stosunkowo mało znanym, ale odwiedzanym (podobno) przez okoliczną „żulernię”. Należy mieć to na uwadze, wybierając się na jego zwiedzanie.

Platforma widokowa znajdująca się niedaleko parkingu

Mapa radziecki schron w Witoszowie Dolnym

Zobacz także: Szpital Widmo – Opuszczony radziecki szpital w Legnicy

Artykuł Zapomniany opuszczony radziecki schron pod Świdnicą pochodzi z serwisu Eloblog.

Obiekt 3001 w Podborsku

Obiekt 3001 w Podborsku to miejsce wyjątkowe. Jako jeden z trzech tego typu obiektów w Polsce, służył do przechowywania radzieckiej broni jądrowej w czasach zimnej wojny. Tym bardziej miejsce jest warte uwagi, gdyż zachowało się w stanie niemalże kompletnym. Niestety pozostałe dwa obiekty w Templewie i Brzeźnicy-Kolonii nie miały tyle szczęścia.

Magazyn broni atomowej w Podborsku – Obiekt 3001

W filmie wywiadu udzielił dr Robert Dziemba z Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu oraz ppłk Janusz Wiśniewski z-ca dyrektora Aresztu Śledczego w Koszalinie. Podziękowania za pomoc w realizacji filmu przesyłam również dla Łukasza Gładysiaka z Muzeum Zimnej Wojny w Podborsku.

Obecnie w Obiekcie 3001 Muzeum Oręża Polskiego utworzyło swój oddział Muzeum Zimnej Wojny. Obiekt udostępniony jest do zwiedzania.
Więcej informacji na stronie: facebook.com/muzeumzimnejwojny

Muzeum Zimnej Wojny

Broń jądrowa w Polsce

Na temat przechowywania na terytorium Polski broni jądrowej, a także genezy budowy trzech magazynów w ramach operacji „Wisła”, opublikowałem już wcześniej film. Zapraszam do również do jego oglądania.

Magazyn broni atomowej

Obiekt 3001 w Podborsku składał się z dwóch osobnych magazynów: nr 17 i nr 18. Były to bliźniacze obiekty typu T-7. Każdy o powierzchni 986 m2. Schrony T-7 posiadały po cztery pomieszczenia-komory, w których mogło być przechowywane maksymalnie do 20 głowic, co razem na jeden magazyn dawało 80 głowic. Razem dla całego Obiektu 3001 – 160 głowic.

Magazyn (schron typu T-7) nr 18 – Obiekt 3001 w Podborsku

Magazyn (schron typu T-7) nr 17 – Obiekt 3001 w Podborsku

Wyposażenie magazynu nr 17 zachowało się w stanie bardzo dobrym. Wszystko dzięki pasjonatom historii oraz pobliskiemu oddziałowi aresztu śledczego, który przejął po armii część obiektów i tym samym odstraszał potencjalnych złodziei.

Masywne drzwi do obiektu robią naprawdę wrażenie

Wnętrze magazynu w Podborsku, schody zostały domontowane później specjalnie dla zwiedzających

Wnętrze magazynu, pod sufitem widać podwieszoną suwnicę

Jedno z czterech pomieszczeń magazynowych w schronie, w których były przechowywane głowice i bomby

Generator prądu, tego typu obiekty zawsze muszą być samowystarczalne

Wyposażenie techniczne jest w bardzo dobrym stanie

Pomieszczenia techniczne najczęściej oddzielane są za pomocą gazoszczelnych drzwi

A tak wygląda toaleta w tajnym radzieckim magazynie broni jądrowej 🙂

Bezpośrednio w pobliżu magazynów przeznaczonych dla broni jądrowej, znajduje się jeszcze jeden ciekawy obiekt. Schron typu „Granit”, który mógł służyć np. do ukrycia mobilnego zestawu rakietowego. Tego typu schrony często można zobaczyć przy obiektach, w których dawniej stacjonowały wojska radzieckie. Schron z Podborska jest rownież wyjątkowy, bo w przeciwieństwie do wielu innych obiektów, w tym zachowały się masywne bramy.

Obiekt schron typu „Granit”

Schron typu „Granit” w Podborsku

Schron typu „Granit” w Podborsku

Mapa magazyn broni jądrowej Obiekt 3001 w Podborsku

Artykuł Magazyn broni atomowej w Podborsku – Obiekt 3001 pochodzi z serwisu Eloblog.

„Niemcy bronią się przed Polską” Robert Citino – Recenzja

Robert Citino w swojej publikacji opisuje sytuację oraz reorganizację niemieckich sił zbrojnych w pierwszej dekadzie po zakończeniu I wojny światowej. Uwzględnia on przede wszystkim potencjalny konflikt, który mógł wybuchnąć pomiędzy Polską a Niemcami. Nowe niemieckie siły zbrojne nazwane Reichswehrą, zostały skrępowane ustaleniami Traktatu Wersalskiego. Ograniczenia w posiadaniu broni, a także ustalenie limitu wielkości niemieckiej armii do ok. 100 tys. żołnierzy, było poważnym utrudnieniem. Według niemieckich generałów była to ilość niewystarczająca do obrony tak dużego kraju. Koniecznie było więc wypracowanie nowej taktyki i doktryny użycia sił zbrojny. To właśnie w tych zmianach możemy dostrzec zalążek czegoś, co później zostało ochrzczone mianem Blitzkriegu.

Niemcy w pierwszej dekadzie po zakończeniu wojny postrzegali zagrożenie ze strony Polski, jako całkiem realne. Szczególnie trudnym rejonem do obrony wydawały się Prusy Wschodnie, oderwane terytorialnie od pozostałej części kraju. Z drugiej strony podobne poczucie zagrożenia, tym razem ze strony Niemiec, żywili polscy generałowie. Obie armie przyjęły więc defensywne pozycje obawiając się wzajemnie ze swoje strony napaści. Robert Citino oprócz zmian w armii niemieckiej, opisuje również sytuację i przemiany w Wojsku Polskim, co jest szczególnie interesujące z perspektywy polskiego czytelnika. Szczególnie ciekawe są opisy stanu armii oczami zagranicznych obserwatorów, zarówno na temat Wojska Polskiego, jak i Reichswehry. Książka obala wiele z powszechnych przekonań, na temat słabości armii Republiki Weimarskiej. Zestawia ze sobą potencjał militarny obu krajów, a także czynniki, które mogły wpłynąć na przebieg konfliktu już po wybuchu nowej wojny. Książka stanowi na pewno świeże spojrzenie na bardzo burzliwy okres dwudziestolecia międzywojennego.

Tytuł: Niemcy bronią się przed Polską
Autor: Robert Citino
Rok polskiego wydania: 2010
Moja ocena: ★★★★☆

„Niemcy bronią się przed Polską” Robert Citino

Oferty w księgarniach i sklepach internetowych
„Niemcy bronią się przed Polską” Robert Citino

Artykuł „Niemcy bronią się przed Polską” Robert Citino pochodzi z serwisu Eloblog.

Przedwojenne topograficzne mapy wojskowe

Mapy zostały wydane przez Wojskowy Instytut Geograficzny w latach 30. ubiegłego wieku. Zgodnie z adnotacją na skorowidzu prezentują stan na dzień 1 stycznia 1934 roku, choć na samych mapach można znaleźć również późniejsze daty. Najprawdopodobniej mapy obejmują zakres dat od 1931 do 1939 roku. Zgodnie ze skorowidzem mapy wojskowe pokrywają całe terytorium dawnej II RP, ale nie sprawdzałem wszystkich plików po kolei. Cały zbiór 485 map został opublikowany przez Jagiellońską Bibliotekę Cyfrową. Mapy podzielone są pasami, dlatego najpierw na skorowidzu należy wybrać interesujący na fragment Polski, a dopiero później odnaleźć go na liście.

Skorowidz wojskowych map topograficznych – Źródło: Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa

Mapy są kolorowe, opracowane dokładnie, wraz z pełną legendą objaśniającą skróty i nazwy. Same skany map są również bardzo wyraźne, dlatego bez problemu dostrzeżemy wszelkie detale wyrysowane na mapach. Wszystkie mapy opracowane są w skali 1:100000. Miłego przeglądania.

Zbiór zdigitalizowanych map dostępny jest pod link1 lub link2.

Przykładowa mapa okolic Wejherowa – Źródło: Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa

Zobacz także: Zbiory Cyfrowe – Gdzie szukać starych zdjęć i map?

Artykuł Zdigitalizowane przedwojenne topograficzne mapy wojskowe pochodzi z serwisu Eloblog.

Broń jądrowa w Polsce

W sprawie rozmieszczenia na terytorium Polski borni jądrowej, ważne jest jeszcze uzupełnienie kilku kwestii. W moim filmie mówię o tym, że broń jądrowa składowana w trzech obiektach wybudowanych w ramach „Zamierzenia 3000”: w Podborsku, Brzeźnicy-Kolonii i Templewie, miała być przeznaczona dla Wojska Polskiego. Sprawa ta jest trochę bardziej skomplikowana, gdyż z pierwotnego porozumienia wynika, że miało być podpisane jeszcze jedno, kolejne porozumienie regulujące te kwestie. Tego kolejnego porozumienia jednak brak, a cała zachowana dokumentacja „Zamierzenia 3000” kończy się na roku 1970. Niekompletna dokumentacja nie pozwala wyjaśnić tej kwestii jednoznacznie. Nie ulega jednak wątpliwości, że same magazyny wybudowane przez stronę polską, miały (i były) przekazane Armii Radzieckiej. Z drugiej strony z zeszytów gen. Franciszka Puchały wynika jasno, że taka amunicja jądrowa musiała również trafić na tzw. Front Polski. Kwestię tę będę omawiał jeszcze w odcinku specjalnym nagranym w obiekcie 3001 w Podborsku. Już teraz zapraszam do jego oglądania.

Wejście do jednego z dwóch schronów T-7 w Obiekcie 3001 w Podborsku

Obiekt 3001 w Podborsku zachował się w bardzo dobrym stanie – To właśnie m.in. tu była składowana broń jądrowa w Polsce.

Broń jądrowa była składowana w tych pomieszczeniach

Współcześnie obiekt 3001 w Podborsku udostępniony jest do zwiedzania dla turystów, jako Muzeum Zimnej Wojny.

Składy z bronią jądrową w opracowaniach CIA

Ciekawą lekturę stanowią opracowania CIA dotyczące np. sytuacji z wojskach Układu Warszawskiego. Były one opracowywane systematycznie. Obecnie są odtajnione i udostępnione również online na stronach amerykańskiej agencji. Opracowania obejmowały również kwestie związane z rozwoje i rozmieszczeniem sowieckiej broni jądrowej. Oto jedna z mapek wyciętych z raportu, którą pokazałem w filmie.

Mapa radzieckich składów z bronią jądrową w Europie Wschodniej – Fragment opracowania CIA z 31.01.1979 r. str. 46

Środki przenoszenia broni jądrowej

Samo posiadanie amunicji jądrowe to jedna sprawa, osobą kwestię stanowi posiadanie odpowiednich środków przenoszenia. Wojsko Polskie miało na wyposażeniu ich kilka rodzajów. Oprócz niektórych wersji samolotów myśliwskich i myśliwsko-bombowych, było to głównie mobilne zestawy rakietowe. Wchodziły one na wyposażenie Brygad Rakiet Operacyjno-Taktycznych, a także Dywizjonów Rakiet Taktycznych.

Zestaw 9K51 „Scud-A” – Źródło commons.wikimedia.org Foto: Grzech58

Zestaw 2K6 „Łuna” – Źródło commons.wikimedia.org Foto: Leonidl

Zestaw 9K52 „Łuna-M” – Źródło commons.wikimedia.org Foto: One half 3544

Zestaw 9K72 „Elbrus” tzw. „Scud-B”

Mapa lokalizacji składów specjalnych z „Zamierzenia 300”

ZDJĘCIA

ahojMEDIA
www.ahojmedia.pl

BIBLIOGRAFIA

1. Wojska Radzieckie w Polsce 1939-1993 – Red. S. Dąbrowski, K. Jaworska, W.W. Szetelnicki
2. Wybrane aspekty pobytu Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej w Polsce w latach 1945-1993 – BBN Maciej Czulicki
3. Warsaw Pact Forces Opposite NATO 1979 – Raport CIA
4. Soviet Nuclear Programs 1971 – Raport CIA

Artykuł Broń jądrowa w Polsce – Wojska Radzieckie w Polsce cz. 4 pochodzi z serwisu Eloblog.

Szpital został wybudowany jeszcze przez Niemców w latach 30-tych ubiegłego wieku. W czasie II Wojny Światowej był intensywnie wykorzystywany do leczenia i rekonwalescencji rannych żołnierzy Wehrmachtu. Kiedy w 1945 roku zbliżała się Armia Czerwona obiekt został ewakuowany. Po zakończeniu wojny poniemieckie wojskowe obiekty w Legnicy zostały zajęte przez Sowietów. Szybko zapadła również decyzja o ulokowaniu w Legnicy Dowództwa Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej. Na Dolnym Śląsku zainstalowało się również wiele komponentów PGWAR. Nie dziwi więc fakt, że również i szpital został wykorzystany przez radzieckich żołnierzy.

Przedwojenne zdjęcie lotnicze szpitala w Legnicy – Źródło: dolny-slask.org.pl

W 1993 roku obiekt, jak wiele innych podobnych tego typu miejsc, został przez Rosjan opuszczony i zwrócony stronie polskiej. Dziś zrujnowany, znajduje się w prywatnych rękach. Raczej już nigdy nie będzie wykorzystywany zgodnie ze swoim przeznaczeniem, gdyż koszty jego remontu byłyby niemałe. Opuszczony radziecki szpital w Legnicy to naprawdę ogromny obiekt, docelowo mógł pomieścić ponad 600 łóżek. Dziś zwiedzając jego opuszczone wnętrza, możemy sobie tylko wyobrazić, jaką rolę mógł pełnić w przypadku wybuchy III Wojny Światowej.

Szpital Widmo – Opuszczony radziecki szpital w Legnicy – Foto: Adrian Sitko

Zabudowania byłego radzieckiego szpitala – Foto: Adrian Sitko

Budynki pozarastała już roślinność – Foto: Adrian Sitko

Wejście do szpitala – Foto: Adrian Sitko

Główny hol, recepcja szpitala – Foto: Adrian Sitko

Główny hol, recepcja szpitala – Foto: Adrian Sitko

Długie szpitalne korytarze, po bokach sale chorych – Foto: Adrian Sitko

Długie szpitalne korytarze, po bokach sale chorych – Foto: Adrian Sitko

Radziecki szpital w Legnicy mógł pomieścić ponad 600 pacjentów – Foto: Adrian Sitko

Szpital jest naprawdę ogromny, można się w nim łatwo zgubić – Foto: Adrian Sitko

Jedne z licznych ubikacji dla pacjentów – Foto: Adrian Sitko

Widok z okna na pozarastane budynki – Foto: Adrian Sitko

Kiedyś być może była to sala telewizyjna lub konferencyjna – Foto: Adrian Sitko

Pozostałości po Armii Radzieckiej – Foto: Adrian Sitko

W szpitalu znajdziemy wiele radzieckich gazet… – Foto: Adrian Sitko

…a także rosyjskich napisów – Foto: Adrian Sitko

Pomieszczenia dla szpitalnego personelu – Foto: Adrian Sitko

Szpital jest ogromny, żeby go zwiedzić potrzeba kilka godzin chodzenia – Foto: Adrian Sitko

Kolejne szpitalne korytarze – Foto: Adrian Sitko

Blok operacyjny, izolatka radzieckiego szpitala w Legnicy – Foto: Adrian Sitko

Główna sala operacyjna, wszelki sprzęt już dawno został wywieziony lub ukradziony – Foto: Adrian Sitko

Szpital posiada również obszerne piwnice – Foto: Adrian Sitko

Przejście piwnicami dostarcza lekkiego dreszczyku emocji – Foto: Adrian Sitko

Chyba jakieś szpitalne łaźnie, prysznice – Foto: Adrian Sitko

Labiryntem piwnicznych tuneli przejdziemy do drugiego budynku, gdzie dawniej byłą kuchnia – Foto: Adrian Sitko

Szpital posiadał osobny budynek dla kuchni – Foto: Adrian Sitko

Szpital posiadał osobny budynek dla kuchni – Foto: Adrian Sitko

W piwnicach znajdziemy również dziwne pozostałości wyposażenia… – Foto: Adrian Sitko

…a także leki – Foto: Adrian Sitko

Opuszczony poradziecki szpital w Legnicy to nie tylko główny budynek szpitalny i blok operacyjny. Na terenie szpitalnego kompleksu znajdziemy również inne budynki, jak choćby już wspomniany wyżej osobny budynek dla kuchni. Ale to nie wszystko. Duże emocje i zaciekawienie budzą także pozostałe miejsca. Na terenie szpitala znajduje się np. duży basen wraz z przebieralniami i saunami. Również jest opuszczony i wygląda obłędnie.

Basen w opuszczonym radzieckim szpitalu – Foto: Adrian Sitko

Basen w opuszczonym radzieckim szpitalu – Foto: Adrian Sitko

Obok głównego budynku szpitala znajdziemy niedużą kaplicę, często zwaną domem pogrzebowym. Jest ona również ciekawa, gdyż na jej zapleczu znajduje się prosektorium, a także pomieszczenie z kamiennymi pułkami na ciała zmarłych pacjentów.

Budynek szpitalnej kaplicy – Foto: Adrian Sitko

Wnętrze szpitalnej kaplicy – Foto: Adrian Sitko

Prosektorium opuszczonego szpitala w Legnicy – Foto: Adrian Sitko

Prosektorium i półki na ciała pacjentów – Foto: Adrian Sitko

Na sam koniec drobny budyneczek, szpitalny sklepik – Foto: Adrian Sitko

Więcej przedwojennych zdjęć możemy zobaczyć na dolny-slask.org.pl.

Mapa opuszczony szpital w Legnicy

Opuszczony szpital w Legnicy jest obecnie w rękach prywatnych, a na miejscu znajduje się ochrona. Żeby wejść na jego teren trzeba porozmawiać z pracującymi tam ochroniarzami.

Artykuł Szpital Widmo – Opuszczony radziecki szpital w Legnicy pochodzi z serwisu Eloblog.