Festiwal organizuje Stowarzyszenie Klub Szalonego Podróżnika. Prezes Grzegorz Posała co roku stara się poszerzać formułę wydarzenia. W tym roku pokazy, prelekcje i dyskusje, także część konkursowa odbyły się w zdecydowanej większości w Parku Łazienki, w specjalnie przygotowanym dużym namiocie, gdzie publiczność siedząc w wygodnych leżakach i na ławkach mogła słuchać opowieści z całego świata.

Relacja z III Festiwalu Podróżniczego w Środzie Wielkopolskiej

W piątek odbyła się część konkursowa. Podróżnicy przedstawili sześć prezentacji. O statuetkę festiwalową walczyli rywalizując na ciekawe, piękne i pouczające opowieści Ewa Skarzyńska i jej zespół One Dream Team, którzy opowiadali o podróży po Azji, Przemysław Szapar, który przemierzał zamarznięty Bajkał, Dorota i Krzysztof Nowakowscy, podróżujący psimi zaprzęgami opowiadali o swojej wyprawie dookoła największego europejskiego jeziora za kołem polarnym, jeziora Inari. Karolina Kowalczyk mówiła o podróży po Peru, a Tomasz Jakimiuk o wyprawie autostopem i jachtostopem z Podlasia do Meksyku. Wreszcie Tony Kososki opowiadał o Brazylii, gdzie pojechał jako wolontariusz na Mistrzostwa Świata w piłce nożnej.

Uczestnicy III Festiwalu Podróżniczego w Środzie Wielkopolskiej

Jury konkursowe w składzie Wojciech Palak, Dorota Wójcikowska (podróżnicy) i Zbigniew Król („Gazeta Średzka”) zdecydowali się główną nagrodę przyznać Dorocie i Krzysztofowi Nowakowskim. Chwalili prezentację za dojrzałość, zwartą, piękną opowieść, ale także za skromność i pokorę bohaterów, którzy najwięcej ciepłych słów wypowiedzieli o swoich psach ciągnących zaprzęgi.

Nagroda publiczności przypadła Tomaszowi Jakimiukowi. Potrafił on przez kilkadziesiąt minut trzymać widzów w napięciu, bawić ich niesamowitymi opowieściami i anegdotami. Był to świetny stand up.

Laureat nagrody publiczności III Festiwalu Podróżniczego w Środzie Wielkopolskiej – Tomasz Jakimiuk (w środku)

Festiwal Szalonego Podróżnika to jednak nie tylko konkurs, ale także opowieści i prezentacje filmowo – fotograficzne osób, które w środowisku podróżniczym są znane i cenione, mają na swoim koncie wiele nagród i wyróżnień. W Środzie Wielkopolskiej w weekend było można posłuchać Bartosza Malinowskiego (opowiadał o trudach pokonywania Wielkiego Szlaku Himalajskiego), zwycięzców ubiegłorocznego średzkiego festiwalu, czyli Dorotę Wójcikowską i Witolda Palaka (opowiadali o swojej kolejnej wyprawie motocyklowej do północnych Indii), Roberta Gondka – zwycięzcę Festiwalu Szalonego Podróżnika w 2014 roku (tym razem opowiadał o Gabonie i Sao Tome). O prawdach i mitach związanych ze zdobywaniem Mount Everestu mówiła Monika Witkowska, a o Antarktyce Piotr Horzela.

Bardzo dużym zainteresowaniem cieszyły się warsztaty fotograficzne z Marcinem Dobasem, fotografem „National Geographic”. Wystarczy napisać, że nie wszystkim chętnym udało się na nie wejść. A ci którzy przyszli, mogli zobaczyć nie tylko świetne zdjęcia, ale także dowiedzieć się, jak zostały wykonane, jak przygotować się do podróży fotograficznej i jak szukać swojej drogi w fotografii podróżniczej.

Warsztaty fotograficzne z Marcinem Dobasem – III Festiwal Podróżniczy Środa Wielkopolska

Podczas festiwalu była także szansa na oglądanie filmów o tematyce podróżniczej, wspinania się na ściance. Publiczność konkursowa wzięła udział w losowaniu nagrody, jaką był lot widokowy samolotem Cessna. Dla wszystkich była to jednak przede wszystkim okazja, aby zobaczyć i posłuchać ludzi, którzy mają odwagę ruszyć w świat.

Zbigniew Król

Artykuł Relacja z III Festiwalu Podróżniczego w Środzie Wielkopolskiej pochodzi z serwisu Eloblog.

Wybrani przez członków Klubu prelegenci przedstawią swoje dotychczasowe podróże, poprzez zdjęcia i opowieści związane z daną wyprawą, które będzie można oglądać do późnych godzin wieczornych. Jak co roku odbędzie się konkurs, w którym jury wyłoni zwycięzcę za najlepszą prezentację i wręczy unikatową statuetkę Klubu Szalonego Podróżnika.

III Festiwal Podróżniczy w Środzie Wielkopolskiej

Członkowie stowarzyszenia mieli nie lada problem, gdyż ze wszystkich nadesłanych zgłoszeń, mogli wybrać tylko 6 prezentacji, które wezmą udział w Festiwalu.

Jedną z nich jest opowieść Ewy Skarzyńskiej, uczestniczki dwuletniej wyprawy po Azji i Australii, która w swojej prelekcji „One Dream Team – Przez Rosję i Mongolię” chce podzielić się swoimi przeżyciami z mroźnego szlaku, z którego jak sama mówi, przywiozła masę ciepłych wspomnień i przygód.

Kolejnym uczestnikiem konkursu będzie Tony Kososki ze swoją prelekcją „Nie każdy Brazylijczyk tańczy sambę. 28 km autostopem, 471 dni bez grosza przy duszy”, który opowie jak wpłynęła na niego podróż do krajów „3 świata” i jakie życiowe lekcje wyniósł z tej niesamowitej wyprawy.

Karolina Kowalczyk swą podróż do Peru wiązała głównie z celami naukowymi. Jednak w swoim wystąpieniu pt. „Pół roku w Krainie Inków – opowieści z Peru” porwie nas do świata inkaskich wierzeń i andyjskiej muzyki oraz opowie jak ta podróż ją odmieniła i stała się najbardziej niesamowitymi miesiącami jej życia.

Pół roku w Krainie Inków – Karolina Kowalczyk

„Inarijarvi Expedition 2010” – taki tytuł nosi kolejna, zasługująca na specjalną uwagę opowieść Darii i Krzysztofa Nowakowskich. Jako pierwsi i jak dotąd jedyni Polacy, objechali dookoła największe europejskie jezioro położone za kołem polarnym, 100-kilometrowe jezioro Inari. A dokonali tego… dwoma psimi zaprzęgami, z psami z którymi żyją w okolicach Bydgoszczy.

Wyprawa Przemysława Szapara „Bajkał 2015 na grzbiecie śpiącego olbrzyma”, to wyprawa w głąb syberyjskie krainy, pełnej majestatu przyrody, ciszy i magii. Przemierzając dystans 700 km w ciągu zaledwie 20 dni, zmagał się on z syberyjskim mrozem i huraganami, doznając wielu przygód, dramatycznych zdarzeń ostatecznie osiągając zamierzony cel.

Tomasz Jakimiuk zabierze nas w podróż „Autostopem/jachtostopem z Podlasia do Meksyku za garść złotówek”. Brak umiejętności żeglowania i odpowiednich nakładów finansowych nie przeszkodziły mu w realizacji swych marzeń, czyli w odkrywaniu Świata. Determinacja, kreatywność w połączeniu z autostopem pozwoliły mu przeżyć wyprawę, która jak się okazało stała się podróżą w głąb samego siebie.

W ramach festiwalu odbędą się również warsztaty fotograficzne, które poprowadzi Marcin Dobas – fotograf cenionego w świecie podróżniczym magazynu National Geographic Polska.

Festiwal ubogacą prelekcje zaproszonych gości specjalnych. A będą to: Monika Witkowska – dziennikarka, pisarka i podrożniczka, a także zdobywczyni Mount Everest.

Foto: Monika Witkowska

Będziemy gościć też Bartosza Malinowskiego, który ukończył w zeszłym roku Wielki Szlak Himalajski. Zawita do nas również Robert Gondek ze swoim projektem „W drodze na najwyższe szczyty Afryki”. Prezentację swojej wyprawy na Arktykę, poprowadzi dla nas Piotr Horzela. Odwiedzą nas również laureaci poprzedniej edycji Witold Palak i Dorota Wójcikowska, którzy opowiedzą nam o spędzonej wigilii wśród łowców głów.

Foto: Witold Palak i Dorota Wójcikowska

Uczestnicy tego niezwykłego wydarzenia, będą mogli spróbować swoich sił na ściance wspinaczkowej z asekuracją, a dla smakoszy nowoczesna forma serwowania jedzenia z foodtrucków. Każdy kto weźmie udział w głosowaniu ma szansę na wygranie lotu widokowego samolotem Cessna.

III Festiwal Podróżniczy – Klub Szalonego Podróżnika

Szczegóły wydarzenia znaleźć można na stronie internetowej www.szalonypodroznik.pl lub na Fanpage’u.

Artykuł III Festiwal Podróżniczy w Środzie Wielkopolskiej pochodzi z serwisu Eloblog.

Szlak Orlich Gniazd – Początek Częstochowa

Nie trzeba specjalnych przygotowań, gdyż miejsc pod namiot jest co niemiara. Jedynie jeśli lubicie ciut lepsze wygody, to o łóżko trzeba zadbać już wcześniej. Ja rozpoczynam szlak od Częstochowy, a dokładnie od Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny na Jasnej Górze. Miejsca do którego rok rocznie przybywają pielgrzymki z całej Polski i nie tylko. Jasna Góra słynie z bogatej historii m.in. obrony przed Szwedami z XVII w i Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego w 1956 roku, lecz przede wszystkim jest miejscem kultu obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej.

Częstochowa – Foto: Grzegorz Posała

Zamek w Olsztynie k. Częstochowy

Zamek w Olsztynie oddalony o 16 km od Częstochowy, to pierwsze XIII-wieczne ruiny zamkowe na Szlaku Orlich Gniazd. Usytuowane są na wzniesieniu, dzięki czemu widać je już z trasy dojazdu do Olsztyna. Bilet wstępu na teren zamku kosztuje 3,50 zł, a do zwiedzenia zachowało się niewiele, jak ruiny wieży, wejście na wieże widokową oraz pozostałości murów obronnych.

Zamek w Olsztynie – Szlak Orlich Gniazd – Foto: Grzegorz Posała

Zamek w Olsztynie – Foto: Grzegorz Posała

Zamek Ostrężnik

Ruiny zamku w rezerwacie „Ostrężnik” są najmniej poznanym zamkiem na całym szlaku. Wapienne wywierzyska i baszta to najbardziej widoczne pozostałości i dowody, iż w obecnym rezerwacie bukowym był kiedyś zamek.

Ruiny zamku i rezerwat „Ostrężnik” – Foto: Grzegorz Posała

Ruiny zamku i rezerwat „Ostrężnik” – Foto: Grzegorz Posała

Zamek w Mirowie

O zamku w Bobolicach, jak i o zamku w Mirowie, krąży wiele legend. Jedna z nich opowiada o dwóch braciach (Bobol i Mir), którzy byli tak zżyci ze sobą, iż wybudowali podziemny korytarz łączący oba zamki. Legenda opowiada również o nieszczęśliwiej miłości obu braci do jednej kobiety, która została zamurowana przez jednego z braci, gdy ten dowiedział się o zdradzie z drugim.

Zamek w Mirowie – Szlak Orlich Gniazd – Foto: Grzegorz Posała

Jeśli lubicie poranne wędrówki polecam udać się od Mirowa do Bobolic, pieszo szlakiem łączącym oba te zamki. Wschodzące słońce w zamkowej otoczce zapewne pozostanie na długo w Waszej pamięci.

Zamek Bobolice o wschodzie słońca – Foto: Grzegorz Posała

Zamek w Bobolicach

Bobolice dzieli od Mirowa zaledwie 1,5 km drogi, oba zamki są w posiadaniu Państwa Laseckich. Zamek w Bobolicach dzięki senatorowi Laseckiemu nabrał bajkowego wyglądu, choć niektórzy z historyków maja mu za złe, iż fałszuje prawdę historyczną tego miejsca. Zamek jednak robi wrażenie na odwiedzających to miejsce gościach nie tylko z Polski. Wnętrze zamku jest dostępne dla zwiedzających (opłata 15 zł), ukazuje komnaty z dawnych lat, repliki zbroi i broni, a także kaplicę władcy zamku.

Zamek Bobolice – Foto: Grzegorz Posała

Zamek Bąkowiec

Zamek Bąkowiec w Morsku położony jest przy wyciągu narciarskim. W czasach PRLu utworzono w bliskiej odległości od niego ośrodek wypoczynkowy oraz owy wyciąg narciarski. Choć z pewnością jest to kontrowersyjne usytuowanie, to taką sytuację spotkamy właśnie w tym zamku. Ruiny zamku niszczeją z każdym rokiem i nie są dostępne do zwiedzania wnętrza zamku. Możemy udać się za to w wyznaczoną, choć zaniedbaną, ścieżkę edukacyjną wokół ruin.

Zamek Bąkowiec w Morsku – Foto: Grzegorz Posała

Zamek Ogrodzieniec i gród na Górze Birów

Docierając do Podzamcza, czyli zamku Ogrodzienieckiego, zauważymy okazałe ruiny zamkowe, a także wykorzystane możliwości komercyjne tego miejsca. Różnego rodzaju stragany, straganiki, gdzie można nabyć typowe rycerskie rekwizyty, miecze, tarcze i inne zabawki, które z pewnością ucieszą nasze pociechy. Już same wejście do ruin zamkowych zrobi na nas wrażenie, a cała infrastruktura zamkowa i ukazane piękno tego miejsca z pewnością da nam wiele radości. W pobliżu także polecam odwiedzić gród na górze Birów – zrekonstruowany w 2008 roku. Góra Birów jest również dostępna dla aktywnych wspinaczy.

Podzamcze Gród na Górze Birów – Foto: Grzegorz Posała

Zamek Ogrodzieniec – Szlak Orlich Gniazd – Foto: Grzegorz Posała

Pałac w Pilicy

Choć Pałac w Pilicy nie wygląda dziś, jak inne pozostałe zamki czy ruiny na Szlaku Orlich Gniazd, to wlicza się on jako zamek, gdyż w XV wieku była to posiadłość o czterdziestu komnatach, otoczona fortyfikacjami z sześcioma bastionami. Dziś jednak zobaczymy popadającą w ruinę posiadłości, a na otaczający ogród wraz z zamkiem jest oficjalny zakaz wstępu.

Pałac w Pilicy – Foto: Grzegorz Posała

Pałac w Pilicy – Foto: Grzegorz Posała

Zamek Pilcza

Zamek Pilcza usytuowany jest na wzgórzu wapiennym porośniętym przez buk i grab, można go zauważyć z daleka dzięki wybudowanej już w XIII wieku wysokiej wieży. Obecnie pozostały ruiny zamkowe, na których prowadzone są intensywne prace konserwatorsko-budowlane niepozwalające na bliższe poznanie pozostałości zamku w Smoleniu.

Zamek Pilcza w Smoleniu – Szlak Orlich Gniazd – Foto: Grzegorz Posała

Zamek w Bydlinie

Bydlin to obecnie wieś, w której w XIV wieku postawiono strażnice. Przez lata została ona rozbudowana do miana zamku, który został następnie w XVI wieku przebudowany na kościół. Najazdy szwedzkie spowodowały jednak rozgrabienie posiadłości. Dziś na miejscu zobaczymy tylko rozpadające się wysokie mury zamkowe usytuowane wśród gęstego lasu.

Zamek w Bydlinie – Szlak Orlich Gniazd – Foto: Grzegorz Posała

Zamek w Rabsztynie

Zamek w Rabsztynie usytuowany na wapiennej skale, to kolejna warownia, na której są prowadzone obecnie prace zabezpieczające i przywracające dawny blask tego zamku. Wstęp na teren zamku jest możliwy po opłaceniu biletu wstępu (4 zł), dzięki któremu można wejść na sam szczyt wieży zamkowej i obejrzeć panoramę okolic Rabsztyna. Tuż przed zamkiem znajduje się chata Antoniego Kocjana, wybitnego konstruktora szybowcowego i szefa wywiadu lotniczego AK, który odkrył tajemnice niemieckich broni V1 i V2.

Zamek w Rabsztynie – Szlak Orlich Gniazd – Foto: Grzegorz Posała

Zamek w Rabsztynie – Foto: Grzegorz Posała

Zamek Pieskowa Skała

Zamek Pieskowa Skała, jak sama nazwa wskazuje usytuowany jest na skale wapiennej, jednej z piękniejszych w Dolinie Prądnika. Zamkowi, dzięki dużym nakładom finansowym, został przywrócony dawny blask renesansowej magnackiej siedziby. Dziś znajduje się tam siedziba filii Muzeum Zamku Królewskiego na Wawelu. Tuż przy zamku jest usytuowana najbardziej wyróżniająca się skała jury – Maczuga Herkulesa.

Zamek Pieskowa Skała – Szlak Orlich Gniazd – Foto: Grzegorz Posała

Maczuga Herkulesa – Foto: Grzegorz Posała

Zamek w Ojcowie

Zamek w Ojcowie wzniesiony został przez Kazimierza Wielkiego w XIV wieku, dziś nie przypomina swej dawnej świetności. Pozostała tylko brama, wieża, studnia oraz nikłe resztki murów. We wnętrzu bramy utworzono niewielką wystawę zdjęć ukazujących dawny wygląd zamku w Ojcowie.

Zamek w Ojcowie – Szlak Orlich Gniazd – Foto: Grzegorz Posała

Zamek w Korzkwi

Przedostatni na Szlaku Orlich Gniazd to zamek w Korzkwi, usytuowany na górze Korzkiew. Obecnie w częściowo odrestaurowanym zamku znajduje się hotel, lecz prace rekonstrukcyjne wciąż trwają. Zamek, jak większość z szlaku, został wzniesiony już w XIV wieku, a budowla była idealnie dopasowana do form skalnych. Niestety zamek ze względu na swój komercyjny charakter nie jest dostępny dla zwiedzających.

Zamek w Korzkwi – Źródło: commons.wikimedia.org Foto: Jakub Hałun

Zamek Królewski na Wawelu

Końcowym przystankiem na Szlaku Orlich Gniazd jest Kraków, a dokładnie Wawel, który jest najokazalszym zamkiem na całym szlaku. Jego pierwsze drewniane konstrukcje powstały już przed X wiekiem, a murowany i okazały zamek powstał za panowania Władysława Łokietka. Władysław Jagiełło podwyższył mury obwodowe, a dwie najwyższe wieże Wawelu wzniósł Kazimierz Jagiellończyk. Za panowania Zygmunta Starego średniowieczną rezydencję rozpoczęto przebudowywać na nową renesansową i obecnie z tego czasu pochodzi współczesny wygląd zamku.

Zamek Królewski na Wawelu – Szlak Orlich Gniazd – Foto: Mireq

Szlak Orlich Gniazd to jedna z najciekawszych tras pieszych, rowerowych i samochodowych w całej Polsce. Warto poświęcić jej weekend, majówkę lub dłuższy urlop wakacyjny i odkryć samemu urok tego szlaku. Poniżej mapa Szlaku Orlich Gniazd z zaznaczonymi obiektami.

Artykuł Szlak Orlich Gniazd – Mapa zamków pochodzi z serwisu Eloblog.

Umieściłem wywołane zdjęcie sprzed parudziesięciu lat (lata 50-70-te) w formacie 9×13 cm przed obiektyw swojego aparatu i udawałem się w miejsca, gdzie dane zdjęcie zostało wykonane. Poszukiwanie kadru, a tym bardziej kąta pod jakim zostały wykonane dawne zdjęcie wcale nie okazało się takie proste. Jedno ujęcie to próba parudziesięciu, a nawet setek zdjęć nie zawsze tego samego dnia. Wracałem w te miejsca parokrotnie w poszukiwaniu nie tylko tego samego kadru, ale także naświetlenia.

Sam projekt „Dawna Środa Wielkopolska Dziś” ma cel przeniesienie odbiorcy w czasy zrobienia tego zdjęcia tak, jak by było to dziś. Przechodzimy obok budowli miejsc, które wcześniej wyglądały całkiem inaczej. Piękniej? Cóż to już subiektywna ocena każdego odbiorcy. Ja chcę, aby te zdjęcia pokazały młodzieży, jak wyglądała ich miejscowość dawniej, a ludziom starszym pokazać zmieniającą się Środę Wielkopolską.

Cukrownia – Dawna Środa Wielkopolska Dziś – Foto: Grzegorz Posała

Poczta – Dawna Środa Wielkopolska Dziś – Foto: Grzegorz Posała

Rynek – Dawna Środa Wielkopolska Dziś – Foto: Grzegorz Posała

Cukiernia – Dawna Środa Wielkopolska Dziś – Foto: Grzegorz Posała

Projekt jest cały czas w fazie roboczej, gdyż zdjęć przybywa, a nie zawsze jest możliwe wykonanie tego samego ujęcia bez pomocy innych ludzi czy instytucji. Cześć zdjeć zrobiona jest z wysokości gdzie znajdują się dziś banki, sądy czy z wież kościelnych. Mam nadzieję jednak, że uda mi się przekonać te osoby i projekt będzie można zakończyć wystawą.

Kolejne zdjęcia, które uda się wykonać, będą systematycznie publikowane na fanpage’u Środa w Obiektywie.

Artykuł Projekt „Dawna Środa Wielkopolska Dziś” pochodzi z serwisu Eloblog.