Spotkanie z Romualdem Owczarkiem (02.06.2023 r.)

W trakcie spotkania Romuald Owczarek poruszył tematy związane ze swoją najnowszą publikacją, a tym samym wynikami pracy ostatnich 9 lat, które minęły od wydania jego poprzedniej książki pt. Zagłada „Riese”. W trakcie spotkania autor poruszył również sprawę tzw. złotego pociągu. Temat ten pojawi się w jego kolejnej książce, która niebawem trafi do druku. Zebrani na sali słuchacze mieli okazję również usłyszeć niezwykle ciekawe historie związane z rodziną Hochbergów i księżną Daisy von Pless. Jak sam autor przyznał w trakcie spotkania, temat Zamku Książ i Hochbergów zamierza poruszyć również w swojej kolejnej osobnej książce. Spotkanie zostało zorganizowane w Multimedialnej Filii Bibliotecznej na Podzamczu w Wałbrzychu (filia Biblioteki pod Atlantami).

Książki Romualda Owczarka o kompleksie „Riese”

Zobacz w sklepie

Zobacz w sklepie

Artykuł Romuald Owczarek – O archiwach Riese, złotym pociągu i Hochbergach pochodzi z serwisu Eloblog.

„Sekrety Wałbrzycha” Artur Szałkowski – Recenzja

„Sekrety Wałbrzycha” to zbiór krótkich opowiadań związanych z historią Wałbrzycha i okolicy. W zasadzie nie ma wśród nich żadnego wspólnego mianownika, oprócz aspektu terytorialnego w postaci regionu wałbrzyskiego. Historie opowiadane w „Sekretach Wałbrzycha” wykraczają także poza sam Wałbrzych, w książce znajdziemy również kilka opowiadań związanych np. z Walimiem. Autor książki opisuje różne historie związane z Wałbrzychem, nie tylko wojenne losy tego miasta, ale i również czasy PRLu czy nawet wydarzenia współczesne. Tak więc w książce znajdziemy m.in. historię Lisiej Sztolni, powojenne losy wałbrzyskich tramwajów, wizytę Edwarda Gierka w 1974 roku, sławne poszukiwania „złotego pociągu” czy odwiedziny UFO z 2007 roku… Oczywiście nie zabrakło tu również wątków związanych z górniczą historią Wałbrzycha. Książka Artura Szałkowskiego to zbiór luźnych historii, historyjek i ciekawostek, z podkreśleniem na słowo „ciekawostek”. I jako taką należy ją traktować. Nie jest to książka historyczna, nie zagłębia się ona w historię Wałbrzycha, nie przedstawia żadnych szczegółowych wyników badań. Ot parę tu i ówdzie pozbieranych w całość ciekawych wydarzeń z życia tego miasta i jego mieszkańców. Niestety, moim największym problemem w odbiorze książki był brak źródeł zawartych tam informacji. Powyrywane z kontekstu cytaty, brak źródeł przytaczanych danych, to w niektórych przypadkach stawia pod dużym znakiem zapytania zaprezentowane tam informacje. Gdyby nie to, moja ocena mogłaby być lepsza.

Tytuł: Sekrety Wałbrzycha
Autor: Artur Szałkowski
Rok polskiego wydania: 2017
Moja ocena: ★★★☆☆

„Sekrety Wałbrzycha” Artur Szałkowski

Oferty w księgarniach i sklepach internetowych
„Sekrety Wałbrzycha” Artur Szałkowski

Artykuł „Sekrety Wałbrzycha” Artur Szałkowski pochodzi z serwisu Eloblog.

Czy to już koniec legendy?

Bynajmniej. Odkrywcy zapowiadają kontynuowanie poszukiwań pociągu w postaci II etapu prac. Został on już zaplanowany wstępnie na październik lub listopad br. W wyniku dotychczasowych prac odkrywkowych podjętych na 65 km nie odnaleziono żadnego pociągu, stropu tunelu, ani żadnej ukrytej infrastruktury kolejowej. Odkrywcy natrafili za to na litą skałę, która uniemożliwiła dalsze kopanie. Jednakże w mojej opinii może to być już wystarczające, aby stwierdzić, że pociągu nie ma. Jego głębsze ukrycie stoi pod dużym znakiem zapytania. Nie odnaleziono też wlotu do tunelu, a przecież jeżeli istnieje jakiś tunel, musi on mieć swój wlot. Prace były prowadzone również w tzw. „ogryzku”, gdzie miał on się znajdować. Bez rezultatów.

65 km linii Wrocław-Wałbrzych – Miejsce ukrycia rzekomego Złotego Pociągu

„Ogryzek” hipotetyczny wlot do tunelu

Teren poszukiwań Złotego Pociągu został już uprzątnięty

Konferencja prasowa odkrywców

Konferencja prasowa podsumowująca dotychczasowe poszukiwania i plany związane z II etapem.

Złoto Złotego Pociągu

Pomimo, iż nie udało się odnaleźć zaginionego składu z czasów II wojny światowej, oszacowano już wartość „wałbrzyskiego złota”. W wyniku szumu medialnego wokół sprawy siłą rzeczy Wałbrzych zyskał darmową reklamę. Urzędnicy magistratu oszacowali jej ekwiwalent na około 500 mln zł. To ogromna kwota. Zwiększony ruch turystyczny odnotowały też okoliczne atrakcje turystyczne. Wszystko to przełożyło się na realne pieniądze pozostawione przez turystów w kasach biletowych. Zanim wbito po raz pierwszy łopatę w nasyp kolejowy na 65 km, Wałbrzych i okolica już się wzbogaciły.

Artykuł Poszukiwania Złotego Pociągu – Czy to już koniec legendy? pochodzi z serwisu Eloblog.

Odkopywanie Złotego Pociągu w Wałbrzychu

Nadszedł wreszcie moment długo wyczekiwany przez mieszkańców Wałbrzycha, ale i nie tylko. Dziś we wtorek 16 sierpnia rozpoczeły się prace związane z odkopywaniem Złotego Pociągu, który według relacji miał być ukryty na 65 km linii kolejowej. Napięcie sięgnęło zenitu, a wałbrzyszanie i licznie zgromadzeni dziennikarze z całej Polski wstrzymali oddech. Na razie po jednym dniu prac nie można powiedzieć niczego konkretnego. Na ostateczne efekty trzeba będzie poczekać jeszcze kilka dni.

Napięcie sięgnęło zenitu, a wałbrzyszanie i dziennikarze wstrzymali oddech – Foto: Adrian Sitko

Odkopywanie Złotego Pociągu w Wałbrzychu – Foto: Adrian Sitko

Odkopywanie Złotego Pociągu w Wałbrzychu – Foto: Adrian Sitko

Konferencja prasowa Piotra Kopra i Andreasa Richtera – Foto: Adrian Sitko

Podziękowania dla firmy Spedition Dąbrowski Transport i Spedycja za udzielenie miejsca do wykonania zdjęć i ujęć filmowych.

Poszukiwanie ciężarówek w Kamiennej Górze

Natomiast kilka dni wcześniej w piątek 12 sierpnia rozpoczeły się odwierty pod Kamienną Górą, które miały potwierdzić ukrycie niemieckich ciężarówek. Ich ewentualne ukrycie zostało zgłoszone przez jednego z mieszkańców Kamiennej Góry, który to dostał taką informację od byłego żołnierza Wehrmachtu. Według relacji, tajemniczy transport ciężarówek miał zostać ukryty w dawnych pokopalnianych wyrobiskach. Wykonane zostały 3 odwierty i 2 przekopy, które niestety nie dotarły do żadnych pustych przestrzeni. Tym samym nie potwierdziły informacji o ukryciu składu. Nie jest to jednak koniec historii, gdyż władze miasta zamierzają kontynuować prace pod koniec sierpnia lub na początku września br.

Konferencja prasowa – Poszukiwanie ciężarówek w Kamiennej Górze

Odwierty – Poszukiwanie ciężarówek w Kamiennej Górze

Odwierty – Poszukiwanie ciężarówek w Kamiennej Górze

Poszukiwanie ciężarówek w Kamiennej Górze

Artykuł Odkopywanie Złotego Pociągu i odwierty w Kamiennej Górze pochodzi z serwisu Eloblog.

Łukasz Kazek od wielu lat zajmuje się tajemnicami Dolnego Śląska. Pochodzi z Walimia położonego w Górach Sowich, gdzie w latach 1943-45 Niemcy budowali podziemny kompleks o kryptonimie „Riese”. To właśnie działalność Niemców z tego okresu budzi najwięcej emocji. Również nie bez znaczenia jest tutaj kwestia „złotego pociągu”, gdzie na terenie poprzecinanym licznymi podziemiami i górniczymi wyrobiskami można było coś ukryć. Program Discovery Channel zamierza zweryfikować fakty i mity, które narosły wokół sprawy zaginięcia tajemniczego składu. Twórcy programu oprócz wskazanego miejsca ukrycia „złotego pociągu”, odwiedzili także pobliski Zamek Książ. Wyruszyli również do kopalni soli Merkers w Niemczech, gdzie pod koniec wojny Naziści ukryli znaczne ilości złota.

„Wiosną 1945 roku dni III Rzeszy były policzone. Gdzieniegdzie utrzymywały się jeszcze słabnące z każdym dniem linie oporu. Jedną z nich był Breslau – dzisiejszy Wrocław, z którego wyruszyć miał w pobliskie Sudety pociąg pancerny, przewożący nową hitlerowską broń.”

Łukasz Kazek w podziemiach kopalni soli Merkers w Niemczech – „Na tropie Złotego Pociągu” – Foto: Discovery Channel / Łukasz Kazek

„Są tacy, którzy wierzą, że tajemniczy skład był pełen kosztowności i dzieł sztuki. Pociąg zaginął i nikt nie wie, co się z nim stało. Czy został ukryty w tunelu przez Wehrmacht? A może wpadł w ręce żołnierzy Armii Czerwonej? Są również badacze, którzy twierdzą, że tajemniczy pociąg nigdy nie istniał… Kto ma rację?”

Badania na 65 km – „Na tropie Złotego Pociągu” – Foto: Discovery Channel / Łukasz Kazek

„Tylko Discovery Channel krok po kroku pokaże, co odkryli poszukiwacze i na czym opierają swoje zgłoszenie o znalezieniu zaginionego pociągu. Ponadto, kamery Discovery odwiedzą pobliski Zamek Książ, który być może miał zostać kolejną kwaterą Hitlera. Przekonają się jaki jest punkt widzenia na sprawę Tadeusza Słowikowskiego – mężczyzny, który już przeszło dekadę temu szukał tajemniczego składu. Przyjrzą się również wnikliwym analizom badaczy z Akademii Górniczo-Hutniczej z Krakowa, a nawet wyruszą do kopalni soli Merkers w Niemczech, gdzie pod koniec wojny naziści ukryli ogromne ilości złota.”

Premiera programu „Na tropie Złotego Pociągu” odbędzie się 24 marca o godz. 22:00 na Discovery Channel. Dodatkowe informacje o emisji programu znajdują się pod tym linkiem.

Dodatkowe emisje programu:

• 25 marca o godz. 18:00
• 26 marca o godz. 14:00 i 1:00
• 27 marca o godz. 8:00 i 18:00
• 28 marca o godz. 7:00 i 20:00

Artykuł Premiera programu „Na tropie Złotego Pociągu” pochodzi z serwisu Eloblog.

Wizualizacja prac przy „Złotym Pociągu”

Jak widać na wizualizacji, odkrywcy „złotego pociągu” zaplanowali wykonanie trzech przekopów w poprzek nasypu. Prace wymagają przeprowadzenia wcześniejszej wycinki drzew oraz przygotowania odpowiedniego zaplecza na miejscu. Całość komplikuje fakt, że w pobliżu przebiega napowietrzna linia energetyczna. Jak widać, nie jest to takie proste zadanie i nie wystarczy tylko „wziąć łopatę z kumplami i kopać”. Tak, jak sugeruje to wiele osób.

Wizualizacja prac przy „Złotym Pociągu” – Żródło: YouTub / XYZ Spółka Cywilna

Rośnie irytacja w Wałbrzychu

Tymczasem wśród Wałbrzyszan rośnie napięcie związane z oczekiwaniem na urzędnicze decyzje. Na Facebooku pojawiły się wydarzenia namawiające do wyrażenia poparcia dla odkrywców pociągu – Piotra Kopra i Andreasa Richtera. Jutro, czyli w niedzielę 6 marca ma się odbyć pikieta przy moście na ul. Uczniowskiej. Dużo osób w Internecie podkreśla, czemu to tak długo trwa, że minęło już pół roku, a dalej nie było fizycznej próby weryfikacji znaleziska. Pół roku to pikuś. Dla nas Wałbrzyszan minęło już ponad 70 lat. Tyle czasu minęło odkąd pierwsi osadnicy zaczęli odkrywać tajemnice pozostawione tu przez wycofujących się Niemców. Sprawa „złotego pociągu” i innych tajemniczych wydarzeń ostatniej wojny jest częścią naszej historii. Można powiedzieć, że jest częścią tożsamości Wałbrzycha. Nie trwa ona tylko od sierpnia ubiegłego roku. Pomimo tego, iż wiele udało już się wyjaśnić, wciąż wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi.

Czy Wałbrzyszanom zależy na mitycznym złocie? Czy Wałbrzyszanom zależy na pociągu? Czy Wałbrzyszanom zależy na sławie w zagraniczych mediach? Myślę, że Wałbrzyszanom zależy przede wszystkim na dotarciu do prawdy. Na weryfikacji opowieści i legend, które krążą od wielu lat, i które każdy w tym mieście słyszał już od małego. Bez znaczenia, czy skutkiem tej weryfikacji będzie odkopanie pociągu, czy też zrobienie kilku bezsensownych pustych dziury w nasypie. Dotychczas wszelkie próby weryfikacji legend i opowieści nie miały siły przebicia. Nie miały rozmachu. Sytuacja zmieniła się dopiero w zeszłym roku. Ogormne zainteresowanie mediów niejako przyparło do ściany instytucje samorządowe i państwowe.

Sam jako osoba, która interesuje się tematem, nie jestem w stanie opowiedzieć się za tym, czy pociąg jest, czy też go nie ma. Pomijam już kwestię tego nieszczęsnego złota. Wiele informacji wskazuje na to, że nic tam nie ma, w tym badania AGH. Jednak z drugiej strony są pewne sygnały, które burzą te doniesienia i dają podstawę do pewnych domniemywań i spekulacji. Dlatego tak ważne jest ostateczne zweryfikowanie tych doniesień. Za to właśnie szanuję Panów Kopra i Richtera, że podjęli się tego niełatwego zadania. Nawet jeżeli okaże się, że tam nic nie ma. Martwi mnie tylko to, że jeżeli nic tam nie będzie, to społeczeństwo wyleje na nich wiadro pomyj… Szyderstw i śmiechów nie będzie końca, bo nic tak nie ekscytuje polskiego społeczeństwa, jak czyjaś porażka. Sukces ma wielu ojców, a porażka jest sierotą.

Artykuł Wizualizacja prac przy „Złotym Pociągu” pochodzi z serwisu Eloblog.

Budowa 30 garaży kompleksu Riese

Oto dokument, na który powołuję się w moim filmie. Został on zaprezentowany przez Romualda Owczarka w książce „Zagłada Riese” z 2014 roku. Jest to pismo z dnia 6 kwietnia 1944 roku omawiające warunki budowy 30 garaży samochodowych koło Palmiarni w Lubiechowie, w ramach zadania (przedsięwzięcia) Riese. Jedną ze stron tej urzędniczej korespondencji jest architekt Ruelberg, jeden z pracowników biura projektowego prof. Hermanna Gieslera. Filia biura projektowego znajdowała się w Zamku Książ i zajmowała się przygotowaniem planów adaptacji zamkowych pomieszczeń. Warto wspomnieć, że o pomieszczeniach dla kierowców i obsługi środków transportu wspominają także plany zagospodarowania zamku z Sonderarchiv w Moskwie. Natomiast w zaprezentowanym piśmie zastanawiają dwie rzeczy. Po pierwsze, to że w zwykłej urzędniczej korespondencji pojawia się kryptonim „Riese”. Po drugie, czemu przygotowanie projektu garaży zlecono architektom prof. Gieslera, a nie Organizacji Todt? OT miała na takie okoliczności już gotowe ustandaryzowane plany. Czyżby była zajęta ważniejszymi przedsięwzięciami, że postanowiono nie zawracać sobie głowy prostą budową 30 garaży?

Pismo w sprawie budowy 30 garaży w ramach zadania Riese – Źródło „Zagłada Riese” R. Owczarek str. 258

Jeżeli dokument jest niewyraźny, proszę kliknąć w ten link.

Dziwne jest to, że garaże kompleksu Riese nie planowano wybudować bezpośrednio przy Zamku Książ, ale w pewnej odległości od niego, a dokładnie koło Palmiarni przy drodze prowadzącej do Lubiechowa. Sugeruje to jakiś związek garaży z przebiegającą w pobliżu linią kolejową. Czy budowa garaży może mieć również związek z hipotetycznym schronem dla pociągów przy lini kolejowej i ukrytym tam „złotym pociągiem”? Tego niestety nie wiadomo, ale w świetle zaprezentowanego dokumentu taka sytuacja wydaje się dość logiczna. To oczywiście tylko spekulacje na gruncie historycznym. Garaże jednak nigdy nie zostały wybudowane, przynajmniej nie ma po nich śladu, co samo w sobie też jest dziwne.

Garaże kompleksu Riese i wskazane miejsce ukrycia pociągu – Stara mapa z lat 30-tch XX wieku

Najnowsze zdjęcia termograficzne nasypu

Na początku 2016 roku na nasypie kolejowym zostały wykonane zdjęcia aparatem termograficznym. Obserwacji dokonał Michał Banaś z Instytutu Nauk Geologicznych PAN. Zdjęcia zostały wykonane w bardzo wyjątkowych warunkach, kiedy to po ciepłym okresie nastąpił szybki spadek temperatury o ponad 20 stopni. W takich warunkach mogą pojawiać się pewne anomalie termiczne, związane np. z pustymi miejscami pod ziemią. Zdjęcia termograficzne wykonane przez Michała Banasia ukazały szereg regularnie rozłożonych anomalii termicznych na nasypie kolejowym, w którym ma być ukryty „złoty pociąg”. Wykonane obserwacje oczywiście nie potwierdzają jednoznacznie istnienia takiego obiektu pod ziemią, ale na pewno są bardzo zastanawiające.

Zdjęcie termograficzne nasypu i anomalie termiczne – Foto: Michał Banaś

Zdjęcie termograficzne nasypu i anomalie termiczne – Foto: Michał Banaś

Zdjęcie termograficzne nasypu i anomalie termiczne – Foto: Michał Banaś

Panorama złożona z kilku ujęć, widać regularnie rozłożone anomalie – Foto: Michał Banaś

Zobacz także: Złoty Pociąg – Legendy, fakty i wątek historyczny

BIBLIOGRAFIA

1. Zagłada Riese – Romuald Owczarek

ZDJĘCIA

1. Zdjęcia Termograficzne – Michał Banaś ING PAN
2. Zdjęcia Archiwalne – das Bundesarchiv

Artykuł Złoty Pociąg – Schron i garaże kompleksu Riese pochodzi z serwisu Eloblog.

Poszukiwania Złotego Pociągu

Czy „złoty pociąg” istnieje? Tego nie mogę osobiście jednoznacznie powiedzieć. Na konferencji zorganizowanej 15 grudnia 2015 roku naukowcy z AGH wykluczyli możliwość istnienia takiego obiektu we wskazanym miejscu. Przede wszystkim ich badania nie wykazały istnienia zakopanego pod ziemią tak dużego obiektu metalowego. Natomiast ekipa odkrywców „złotego pociągu”, która prowadziła swoje niezależne badania, przedstawiła odmienne rezultaty, potwierdzając swoje poprzednie ustalenia. Trudno się tutaj odnieść od wyników badań, jednak ze względu na autorytet naukowców z akademii, stanowisko AGH wydaje się być bardziej wiarygodne. Na temat wyników badań możecie poczytać na łamach Radia Wrocław.

Mnie przede wszystkim interesuje wątek historyczny. Jeżeli jakikolwiek pociąg jest tam faktycznie ukryty, to musiał mieć on jakiś związek z sytuacją, która miała miejsce pod koniec wojny w regionie lub też bezpośrednio w samym mieście. Wydaje mi się, że w ciągu ostatnich miesięcy gorączkowych medialnych doniesień, ten aspekt był zupełnie pomijany. Dlatego postanowiłem nakreślić go w moim filmie. Pociąg i ewentualny cenny ładunek przecież nie mógł wziąć się znikąd. Naświetlenie sytuacji historycznej może nam pomóc zweryfikować część sensacyjnych doniesień.

S3 Rüdiger – Waldenburg, Schlesien

W filmie poruszyłem także wątek tajemniczego Rüdigera z publikacji prof. Hansa Wicherta. Wspomniałem o tym obiekcie, gdyż była to jedna z pierwszych rzeczy, o których pomyślałem. Mówiłem również, że nie jest to jedyna hipoteza na temat tego kryptonimu. Należy się więc kilka słów uzupełnienia. W książce „Tajemnica Riese” (autorzy Kowalski, Kudelski, Rekuć, str. 44) Rüdiger określony jest jako kryptonim, pod którym kryje się system telekomunikacyjny łączący Kwaterę Główną Hitlera z najważniejszymi instytucjami III Rzeszy. Autorzy książki powołują się tutaj na archiwalne dokumenty odnalezione przez innego badacza tajemnic Riese – Piotra Kruszyńskiego. Rüdiger nie został jednak ukończony, podobnie jak Riese, a jego pełna gotowość miała nastąpić w lipcu 1945 roku. Niestety, wątek ten nie był dalej szerzej omawiany w wyżej wymienionej publikacji.

Mapa ukrycia – Złoty Pociąg

Poniżej przedstawiam zrzuty różnych map, na których zaznaczyłem miejsce ukrycia pociągu, które zostało wskazane przez odkrywców „złotego pociągu”. Miejsce to znajduje się na nasypie kolejowym w rejonie tzw. 65 km linii kolejowej Wrocław-Wałbrzych, a dokładnie (współcześnie) między stacjami Świebodzice i Wałbrzych Szczawienko. W tym miejscu prowadzone były również badania przez naukowców z AGH i ekipę odkrywców. Z interaktywnych map można również skorzystać pod tym linkiem.

Stara niemiecka mapa z 1930 roku – Złoty Pociąg miejsce ukrycia

Mapa topograficzna – Źródło: geoportal.gov.pl

Mapa satelitarna (ortofotomapa) – Źródło: geoportal.gov.pl

Mapa obraz LIDAR – Źródło: geoportal.gov.pl

Poniżej przedstawiam mapę niektórych obiektów, które zostały wspomniane w moim filmie. Dodatkowo umieściłem lokalizacje kolejnych tuneli kolejowych, które znajdują się na trasie Wałbrzych – Kłodzko.

O zabezpieczonym przez Amerykanów złocie Nazistów pisałem w tym artykule. Natomiast więcej o zakładach chemicznych IG Farben w Wałbrzychu jest w tym artykule.

Zobacz także: Złoty Pociąg – Schron i garaże kompleksu Riese

BIBLIOGRAFIA

1. Zapomniane Fabryki Zbrojeniowe Hitlera – Romuald Owczarek
2. U Bram Riese – Romuald Owczarek

Artykuł Złoty Pociąg – Legendy, fakty i wątek historyczny pochodzi z serwisu Eloblog.

Fałszywe zdjęcia „Złotego Pociągu”

Jak donosi Fakt.pl, fotografie zostały wysłane na ich skrzynkę e-mailową. Nie trzeba być ekspertem, żeby stwierdzić, że mamy do czynienia ze zwykłą ściemą. Mało tego, nie trzeba być ekspertem od grafiki. Wystarczy śledzić bieżące informacje i wiedzieć, że według doniesień odkrywców, pociąg jest przysypany, a nie stoi w tunelu. Fakt, jako serwis znany z rzetelnego dziennikarstwa i wiarygodnych informacji, nie mógł sobie pozwolić na ich opublikowanie „ot tak”. 😉 Mogłoby to zaważyć na reputacji tej poczytnej i opiniotwórczej gazety. Zapytali więc ekspertów. Szczerze, najbardziej rozbawiła mnie wypowiedz eksperta od gier komputerowych. Nie ujmuje mu wiedzy na temat gier i grafiki, ale na temat szkód górniczych raczej nie powinien się wypowiadać. Ale mniejsza już o to, przejdźmy do zdjęć.

Grafiki odnalezione w sieci

Wczoraj jeden z użytkowników serwisu Wykop.pl, o nicku Marcin648, opublikował wyniki swojego małego śledztwa. Odnalazł w Internecie serie grafik, które zostały nałożone na fałszywe zdjęcia „złotego pociągu”. Posłużyły one, jako tekstury imitujące kurz i zapylenie w tunelu. Poniżej przedstawiam zdjęcia opublikowane przez Fakt.pl i grafiki odnalezione w sieci, plus linki do ich wersji umieszczonych w Internecie. Podobieństwo układu wielu elementów nie może być przypadkowe. Niektóre powtarzające się elementy wskazałem strzałkami, ale większość jest od razu widoczna.

Fałszywe zdjęcia „złotego pociągu” – Źródło: Fakt.pl

Grafika odnaleziona w Internecie – Źródło: nexusmods.com

LINK DO GRAFIKI

Fałszywe zdjęcie „złotego pociągu” – Źródło: Fakt.pl

Grafika odnaleziona w Internecie – Źródło: nexusmods.com

LINK DO GRAFIKI

Fałszywe zdjęcie „złotego pociągu” – Źródło: Fakt.pl

Grafika odnaleziona w Internecine – Źródło: stop-smoking-store.com

LINK DO GRAFIKI

Fałszywe zdjęcie sztabki ze „złotego pociągu” – Źródło: Fakt.pl

Grafika odnaleziona w Internecine – Źródło: stop-smoking-store.com

LINK DO GRAFIKI

Fałszywe zdjęcia „złotego pociągu” – Źródło: Fakt.pl

Grafika odnaleziona w Internecine – Źródło: stop-smoking-store.com

LINK DO GRAFIKI

Myslę, że elementy wspólne nie pozostawiają żadnych wątpliwości, co do braku autentyczności fotografii opublikowanych przez Fakt.pl. Trzeba jednak przyznać, że fotomontaże są wyjątkowo udane, ktoś się postarał. 🙂

Artykuł Demaskujemy fałszywe zdjęcia „Złotego Pociągu” pochodzi z serwisu Eloblog.

Złoto III Rzeszy

Zacznijmy od historii, jak wygląda sprawa tak zwanego „Złota Nazistów”. Czy faktycznie może istnieć jakieś złoto, ukryte pod koniec wojny przez upadającą 1000-letnią Rzeszę? Przed rozpoczęciem II wojny światowej Niemcy nie posiadały dużych depozytów złota. Według różnych szacunków było to około 25,5-34,5 ton złota. W trakcie wojny, głównie za sprawą okupacji podbitych państw, Niemcom udało się zrabować i przechwycić znaczne ilości tego cennego kruszcu. Szacuje się, że w ciągu kilku lat wojny do Reichsbanku wpłynęło około 600 ton złota. Połowa z tego złota została wykorzystana do celów wojennych. Głównie do zakupu uzbrojenia, surowców i żywności w tak zwanych krajach neutralnych np. Szwajcarii. W kwietniu 1945 roku Amerykanie odnaleźli ogromne ilości złota, które zostało ukryte w wyrobiskach kopalni soli w Merkers w Turyngii. Było to rekordowe 220 ton złota. Oprócz złota w kopalni ukryto także wiele innych cennych przedmiotów i pieniądze w gotówce. Kolejny depozyt o zawartości 10 ton złota odnaleziono w miejscowości Mittenwald w Bawarii. Złoto, które udało się przechwycić Amerykanom trafiało do skarbca we Frankfurcie. Łącznie zabezpieczono 312 ton. Sporządzono także specjalny raport na temat złota będącego w zasobach Reichsbanku. Jego autorem był Russell A. Nixon. Udało mu się ustalić, że Amerykanie zabezpieczyli 98,6% złota znajdującego się pod koniec wojny w zasobach III Rzeszy. Proszę teraz porównać te dane, z informacjami pisanymi przez dziennikarzy o 300 tonach złota w „złotym pociągu”. Więcej na temat złota III Rzeszy można przeczytać w publikacji „Merkers. Skarbiec III Rzeszy” autorstwa Roberta J. Kudelskiego, a także na jego blogu.

Skarby ukryte w kopalni w Merkers – Złoto III Rzeszy

Złoto na świecie

Wróćmy jednak do czasów współczesnych. Czy zastanawialiście się ile złota zostało wydobyte w historii ludzkości? Jak wyglądają światowe zasoby złota? Złoto towarzyszy ludzkości już od najdawniejszych czasów sięgających epoki brązu. Początkowo wydobywano je w płytkich i łatwo dostępnych złożach. Rozwój górnictwa i wzrost wartości złota sprawił, że wydobycie z trudniej dostępnych złóż stało się opłacalne. Intensywność wydobywania złota na przestrzeni wieków była różna, stąd trudno określić dokładną ilość wydobytego kruszcu. Przy oszacowaniu ilości złota zgromadzonego przez ludzkość, pojawiają się różne wartość. Zazwyczaj mówi się o ilości 150-180 tys. ton złota. Powszechnie przyjmuje się, że gdyby zgromadzić w jednym miejscu całe złoto ludzkości i uformować z niego jedną bryłę, byłby to sześcian o bokach długości 20 m. Czy to dużo czy mało? Ocena zależy od perspektywy. Biorąc po uwagę jego wartość rynkową, taki sześcian wydaje się mieć ogromną wielkość. Natomiast biorąc pod uwagę wydobywacie innych metali, wielkość ta wydaje się niewielka.

Całe wydobyte dotychczas złoto stanowi sześcian o bokach długości około 20 m

Złoto najczęściej wykorzystywane jest w wyrobach jubilerskich, znajduje zastosowanie również w przemyśle i elektronice. Spora jego ilość znajduje się także w depozytach banków centralnych, jako rezerwy. Oto najwięksi posiadacze złota, stan na rok 2013, dane WGC.

1. Stany Zjednoczone – 8 133,5 ton
2. Niemcy – 3 387,2 ton
3. Włochy – 2 451,9 ton

Dodatkowo swoje własne rezerwy złota posiada również Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Rezerwy złota MFW oszacowane są na 2 814,1 ton, dane IMF. Gdyby uznać MFW za państwo, zajęłoby trzecią pozycję.

Złote sztabki – Foto: Andrzej Barabasz (Chepry) Źródło: commons.wikimedia.org

Złoto jest także cały czas wydobywane i odzyskiwane w procesach technologicznych. W 2014 roku wydobyto 2 700 ton złota. Oto pierwsza trójka największych producentów złota na świecie, dane WGC.

1. Chiny – 462,0 ton
2. Australia – 272,4 ton
3. Rosja – 266,2 ton

Złoto w Polsce

Złoto wydobywane było także na terenie Polski. Głównie na terenie Dolnego Śląska, regionu bogatego zresztą w różnego rodzaju rudy metali i surowce. Ślady dawanego wydobywania złota możemy dostrzec dziś w nazwach niektórych miejscowości. Na przykład jednoznacznie ze złotem kojarzy nam się miejscowość Złotoryja. Tak samo jest z niemiecką nazwą tego miasta – Goldberg, czyli złota góra. Dziś w Złotoryi możemy zwiedzać dawną kopalnie złota „Aurelia”. Podobnie jest z miejscowością Złoty Stok, przed wojną zwaną Reichenstein, czyli bogaty kamień. Również w Złotym Stoku udostępniona jest do zwiedzania dawna kopalnia złota.

W Sudetach największa kopalnia złota i zarazem arsenu znajdowała się w Złotym Stoku. W latach 50 zasoby kopalni oszacowano na 2,5 ton złota. Do zamknięcia kopalni, to jest w roku 1960, wydobyto 25% udokumentowanych zasobów, dane PGI. Ile wydobyto złota we wcześniejszych latach działalności wydobywczej w Złotym Stoku? Trudno jednoznacznie określić, Wikipedia wskazuje wielkości rzędu 10-16 ton złota.

Wyrobiska udostępnionej do zwiedzania kopalni złota w Złotym Stoku

Obecnie w Polsce wciąż wydobywane jest złoto, ale nie w kopalniach złota, lecz w kopalniach miedziowo-srebrowych monokliny przedsudeckiej. Złoto odzyskiwane jest tu w procesach technologicznych. W ten sposób w 2014 roku KGHM Polska Miedź S.A. wyprodukowała aż 2,6 ton złota, dane raport roczny KHGM. Ile w Polsce jest jeszcze tego cennego kruszcu ukrytego pod ziemią? Zasoby prognostyczne i perspektywiczne złota w Polsce szacuje się na niemal 350 ton, dane PGI.

Znakowanie polskich sztabek złota – Foto: KGHM

Oprócz wydobycia złota, Polska posiada również swoje własne rezerwy złota. Rezerwy te zarządzane są przez Narodowy Bank Polski i przechowywane są głównie za granicą. Głównie w skarbcu Bank of England, a pozostała część w skarbcu NBP. Polskie rezerwy złota wynoszą 102,9 ton kruszcu, a jego wartość na dzień 31 grudnia 2014 roku wynosiła 13 918 505 300 zł. W raporcie rocznym NBP za rok 2014 czytamy:

Zasób złota jest przechowywany w NBP, a także ulokowany w bankach zagranicznych: na rachunku bieżącym oraz od 2014 r. – na rachunkach lokat terminowych, w związku z ponownym rozpoczęciem przez NBP inwestowania złota na rynku międzybankowym.

Artykuł Złoto w Polsce, III Rzeszy i na świecie pochodzi z serwisu Eloblog.